ผมเล่าเรื่องชีวิตยามสมองเสื่อมของสาวน้อยเป็นระยะๆ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) (๑๐) (๑๑) (๑๒) ๑๓ ๑๔ ๑๕ ๑๖ ๑๗ (๑๘) (๑๙) (๒๐) (๒๑) (๒๒) (๒๓) (๒๔) (๒๕) (๒๖) (๒๗) ๒๘ ๒๙ ๓๐ ๓๑ ๓๒ ๓๓ ๓๔ ๓๕ (๓๖) (๓๗) (๓๘) (๓๙) (๔๐) (๔๑) (๔๒) (๔๓) (๔๔) (๔๕) เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์กับท่านผู้อื่นที่ต้องเผชิญสภาพคล้ายๆ กัน ที่นับวันจะมีจำนวนมากขึ้น
จำเสียงได้
นี่คือคำตอบห่างกันสองวัน เมื่อมีคนคุ้นเคยมาเยี่ยม และเราถามว่าจำได้ไหม วันแรก ศ. นพ. วิชัย อิทธิชัยกุลฑล จากภาควิชาวิสัญญี รามาฯ มาเยี่ยมเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม และครั้งที่ ๒ คุณดาราภรณ์ ศรีนวลดี หลานสาว มาเยี่ยมเมื่อวันที่ ๑ มกราคม
สะท้อนว่า ความจำเสียง อาจคงอยู่ได้ดีกว่าความจำด้านอื่นๆ
นำสู่การคิดออกแบบวิธีดูแลด้วยเสียงหรือการคุย ผมวางแผนว่า เมื่อ care giver คนใหม่มาทำงาน จะมีงานชวนคุยให้ทำวันละ ๓ ครั้ง ครั้งละ ๓๐ นาที โดยผมจะมีเรื่องให้ care giver ชวนคุย ตอนเช้า ตอนเที่ยง และตอนเย็น ในสัปดาห์นั้น ชวนคุยซ้ำๆ กันตลอดสัปดาห์ ดูว่าจะช่วยกระตุ้นความจำเรื่องเก่าๆ ได้ดีขึ้นในช่วงปลายสัปดาห์ไหม เมื่อขึ้นสัปดาห์ใหม่ ก็เปลี่ยนเรื่อง สักต้นเดือนหน้า น่าจะมีข้อเรียนรู้มาแลกเปลี่ยนกัน
เตรียมซื้อรถเข็น
ลูกสาวคนเล็กจะพาครอบครัวมาเยี่ยม (จากสิงคโปร์) ตอนตรุษจีน ลูกสาวคนโตอยากให้พาแม่ไปชมสวนดอกไม้ให้สดชื่น เล็งทุ่งทานตะวันที่สวนเบญจกิติ แต่ต้องมีรถเข็นให้แม่นั่ง แล้วเราเข็นไปชม ลูกสาวคนกลางไปยืมรถเข็นของเพื่อน ที่ซื้อมาใช้กับพ่อ ตอนนี้พ่อเสียชีวิตแล้ว ยังเก็บรถเข็นไว้เฉยๆ จึงยืมมาลองใช้ เพื่อประกอบการตัดสินใจซื้อ ยืมมา ๒ คัน คันใหญ่หนัก ๑๕ กก. คันเล็กหนักครึ่งเดียว แต่หมออมรานั่งได้ไม่เต็มก้น เพราะสะโพกใหญ่ ผมให้ความเห็นว่า รถเข็นรุ่นใหม่น่าจะเบาลง
เย็นวันที่ ๑๖ มกราคม ต้องพาแม่ออกไปทดลองใช้เก้าอี้เข็นกับแป๋ม แล้วบ่นว่าแม่ชอบนั่งให้เข็นมากกว่าเข็นเอง ทำให้ไม่ได้ออกกำลังกาย
อารมณ์ไม่ดี
เย็นวันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๖ เธอแสดงอารมณ์กับผมเป็นครั้งแรกในเวลาหลายเดือน ไม่ยอมกินอาหารเย็น อ้างว่าไม่อร่อย หน้าตาแสดงอารมณ์ไม่ดี ไม่แจ่มใสอย่างเคย แต่เมื่อลูกสาวคนโตมาประเหลาะ เธอก็กินโดยดี
เข้าใจว่าสภาพอย่างนี้ แบม ที่เป็นผู้ดูแลเมื่อปลายปีที่แล้วเจอบ่อย
อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เป็นอาการตามปกติของโรคสมองเสื่อม อารมณ์มาชั่วครู่ เดี๋ยวเดียวก็ลืม ที่สำคัญผู้ดูแลต้องไม่เอาตัวไปรองรับอารมณ์ของผู้ป่วย พูดง่ายๆ คือ อย่าไปถือสา
ลูกศิษย์พยาบาลวิสัญญีมาเยี่ยม
เมื่อตอนทำงานเป็นหัวหน้าภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ หมออมราริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนวิสัญญีพยาบาล และผู้เรียนจบได้มีวิชาชีพเลี้ยงตัวอย่างดี ก่อความผูกพันในฐานะศิษย์อาจารย์ ช่วงโควิดระบาดศิษย์เหล่านี้ห่างไปนานสามปี วันที่ ๒๘ มกราคม ได้ฤกษ์มาเยี่ยม ตามในรูป
จำนามสกุลเพื่อนได้
วันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๖๖ นพ. เกต สายเพชร เจ้าของโรงพยาบาลบางโพ เพื่อร่วมรุ่นศิริราช ๗๓ โทรศัพท์มาทางลูกสาว และคุยกับผมให้พาหมออมราไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านพงหลี วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ เมื่อผมบอกเธอว่าเกตโทรศัพท์มาชวน เธอพูดต่อว่า เกต สายเพชร แล้วหัวเราะว่า จำนามสกุลได้ แต่จำหน้าไม่ได้
วิจารณ์ พานิช
๑ ก.พ. ๖๖
1 วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๖๖
2 หลานที่เป็นผู้พิพากษาสมทบศาลเด็กและเยาวชนมาเยี่ยมปีใหม่ ๑ ม.ค. ๖๖
3 ทดลองรถเข็นสองคัน
4 เข็นรถเดินออกกำลัง
5 หมดแรงขอนั่ง
6 Map หลานสาวมาเยี่ยมจากสิงคโปร์ ๒๐ มกราคม
7 ลูกศิษย์ พยาบาลวิสัญญี มาเยี่ยม
8
9
10
