ผมเขียนบันทึกเล่าเรื่องหลักสูตรนี้ที่ (๑) วันที่ ๒๑ และ ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๔ มีกิจกรรมนำเสนอข้อเสนอนโยบายที่เป็นโครงงานกลุ่ม รวม ๑๐ กลุ่ม ผมได้รับเชิญเข้าฟัง แต่ว่างเข้าฟังเพียงเฉพาะวันที่ ๒๒ ช่วงเช้า ที่มีการนำเสนอผลงานของกลุ่มที่ ๘ – ๑๐
เห็นชื่อโครงการ ๑๐ โครงการแล้วชื่นใจ ว่าคนรุ่นใหม่ในระบบการจัดการ ววน. เหล่านี้ ได้มีโอกาสได้ฝึกฝนวิธีเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเอง ที่เป็นวิธีที่ดีที่สุด คือผ่านการทำงานเป็นทีมข้ามหน่วยงาน ตามโจทย์ที่ซับซ้อน โดยมี mentor ที่มีประสบการณ์สูงช่วยแนะนำ ผมหวังว่า กระบวนการเรียนรู้นี้จะไม่จบไปกับหลักสูตรการฝึกอบรม แต่จะดำเนินการต่อเนื่องโดยคนหนุ่มสาวเหล่านี้รวมตัวกันเอง เพื่อเรียนรู้ร่วมกันจากการทำงานของแต่ละคนอย่างต่อเนื่อง
ช่วงนี้โควิด ๑๙ ระบาดหนัก จำนวนผู้ป่วยรายใหม่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง วันนี้กว่า ๑๓,๐๐๐ คน การประชุมจึงเป็นแบบ online 100% ถึงตอนนี้เราคุ้นกับการประชุมออนไลน์แล้ว เรื่องที่ผมได้ฟังคือ
โครงการที่ ๘ ที่นำเสนอเช้าวันที่ ๒๒ กรกฎาคมเรื่อง นโยบายส่งเสริมสินค้าเกษตรให้มีมาตรฐานด้วยแพลตฟอร์มดิจิทัล ตรวจสอบย้อนกลับ (National Digital Traceability Platform) อาจารย์ที่ปรึกษา : ดร.พิเชฐ ดุรงคเวโรจน์
โครงการที่ 9 : การจัดทำแนวทางการประเมินผลกระทบก่อนการให้ทุน อาจารย์ที่ปรึกษา : รศ.ดร.พงศ์พันธ์ แก้วตาทิพย์ และ รศ.ดร.พีระ เจริญพร
โครงการที่ 10 : สื่อสร้าง STI : การสร้างนักสื่อสารวิทยาศาสตร์เพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรม วทน. อาจารย์ที่ปรึกษา : ผศ.ดร.มรกต ไมยเออร์ และ ดร.กรรณิการ์ เฉิน
ผู้ทรงคุณวุฒิที่เข้าร่วมฟังและให้ข้อคิดเห็น reflect ร่วมกันว่า ผลงานดีขึ้นกว่าของรุ่นที่แล้วมาก ทีมผู้เข้าโครงการตั้งใจดีมาก ผมเสนอให้สนับสนุนให้เอาไปลองทำจริงและประเมินผลว่าเป็นอย่างไร เพื่อ Double – Loop Learning
วิจารณ์ พานิช
๒๒ ก.ค. ๖๔
