มูลนิธิพัฒนาการศึกษาบุคลากรสุขภาพแห่งชาติ (ศสช.) จดทะเบียนเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๗ โดยจริงๆ แล้วเราทำงานล่วงหน้าไปก่อนแล้ว โดยมีเป้าหมายคือ health professional education reform ตามแนวทางที่เสนอโดยรายงาน Education of health professionals for the 21st century: a global independent Commission โดยผมได้เล่ากิจการมาเป็นระยะๆ ที่ (๑)
เช้าวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๔ เราประชุมคณะกรรมการมูลนิธิแบบ ออนไลน์ ในท่ามกลางบรรยากาศการรับาดของโควิด มีการทบทวนผลงานในช่วงปีที่ผ่านมา และช่วยกันคิดว่าจะทำงานอะไรต่อ โดยที่ทั้งยึดเป้าของมูลนิธิ และเสนอโครงการที่ตรงกับเป้าของแหล่งทุนทั้งภายในและภายนอกประเทศ
มีคนเอ่ยขึ้นว่ามูลนิธิยังมี visibility ต่ำไป มีผลงานด้านการปฏิบัติและขับเคลื่อนมาก แต่ไม่ได้รวบรวมผลงานเอามาวิเคราะห์และสังเคราะห์สู่การตีพิมพ์
ผลงานหนึ่งที่เราเอ่ยกันว่า น่าจะเป็นปรากฏการณ์พิเศษที่เกิดขึ้นเฉพาะในประเทศไทย คือเกิดการทำงานร่วมกันเป็นทีมสหวิชาชีพด้านการศึกษาของวิชาชีพสุขภาพ น่าจะหานักวิชาการด้านสังคมศาสตร์ และมานุษยวิทยาสังคมมาเก็บข้อมูล ตีความ และตีพิมพ์ปรากฏการณ์นี้ ยิ่งถ้ามีข้อมูลว่าความใกล้ชิดกลมเกลียวในหมู่อาจารย์ข้ามวิชาชีพ มีผลกระทบไปที่บัณฑิต มีผลให้การทำงานให้บริการสุขภาพเป็นทีมสุขภาพข้ามวิชาชีพที่สามัคคีกลมเกลียวกันมากกว่าเดิม ก็จะยิ่งสะท้อนคุณค่าของงานที่ ศสช. ขับเคลื่อน แต่ผลอย่างหลังน่าจะยังเร็วเกินไปที่จะวัด
คณะกรรมการมูลนิธิคุยกันว่า น่าจะทบทวนข้อเสนอในรายงาน Education of health professionals for the 21st century: a global independent Commission และรวบรวมข้อมูลว่าประเทศไทยทำอะไรไปแล้วบ้าง เห็นผลกระทบอะไรบ้าง นำออกตีพิมพ์เผยแพร่
อีกเรื่องหนึ่งคือ HPE response ในยุคโควิดระบาดในประเทศไทย ควรรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์สังเคราะห์นำออกตีพิมพ์ สะท้อนให้เห็นคุณค่าของกลไกจัดการความร่วมมือเพื่อพัฒนาการศึกษาของบุคลากรสุขภาพ
ที่เล่านี้ เน้นมองภาพใหญ่ ในส่วนที่เป็นผลกระทบเป็นเรื่องๆ จากการทำงานของมูลนิธิดูได้จากเว็บไซต์ ศสช.
วิจารณ์ พานิช
๑๐ ส.ค. ๖๔
