น้องนิสิตที่มาฝึกงานถามว่า  อาจารย์รู้ว่าชอบบ้านไม้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ 

นั่นสิ.....นานมากแล้ว  ประมาณมัธยมปลาย  ยังไม่รู้ว่าจะเรียนต่ออะไรเพื่อทำมาหาเลี้ยงชีพด้วยซ้ำ


เส้นทางเดินของชีวิตมีความฝันเป็นระยะ ๆ   ถนอมกล่อมเลี้ยง  ไม่ให้ฝันคุด 

ไม่เคยได้อะไรมาง่าย ๆ  ฝ่าฟัน  บากบั่น  มุ่งมั่น  อดทน  เพียรพยายาม 

และเชื่อมั่นเสมอว่าเราทำได้.......นานเพียงใดก็รอได้


ดีใจที่เติบโตมาพร้อมกับขวัญเรือน  สกุลไทย  มิตรครูและตู้หนังสือของพ่อ 

ห้องสมุดของโรงเรียน  ห้องสมุดประชาชนและร้านเช่าหนังสือ

ชอบจัง ....... อ่านนิยายควบคู่เรียนรู้สาระตามหลักสูตร 


จินตนาการมิมีขอบเขต  ไร้สิ่งขวางกั้น......

เก็บเกี่ยวความสุขระหว่างทางเป็นอาจิณ

(๑, ๒)


ชื่นชมความรักที่ต้องเติบโตไปพร้อมฟันฝ่าอุปสรรค  

เห็นความดีงามจากการบ่มเพาะพลังของครอบครัว  ในการกล่อมเกลาลูกหลาน  

ปลูกฝังความกตัญญูรู้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่  

ระลึกถึงคุณงามความดีของบรรพบุรุษ 

มีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงรากเหง้าของตัวเอง  

(๓ – ๑๒)

^_,^



อาจจะมีเฉไฉ  เลี้ยวออกนอกเส้นทางหลัก  

เดินชมป่าเขา  น้ำตก  ฟังเสียงนก  หอมกลิ่นดอกไม้ป่าข้างทางบ้าง 


แต่ก็คิดว่าใช้เวลาอย่างรู้คุณค่าพอสมควร  รู้หน้าที่ที่ต้องทำ  รับผิดชอบตามแต่ละช่วงวัย 

คิดว่าไม่ทำสิ่งหนักใจให้พ่อแม่  พี่ ๆ  ครอบครัว  คุณครู  และผู้มีพระคุณทั้งหลาย


น้อมรับคำสอนและต้นแบบวิถีปฏิบัติดีงาม  นำมาใช้เป็นหลักคิดในชีวิต 

ทำให้ดีที่สุดเท่าที่สถานการณ์เอื้อให้ทำได้  เพื่อคนรอบข้าง  เพื่อคนไข้  เพื่อชาวบ้านที่ทำงานด้วย 


โดยเฉพาะการเสริมพลังให้ชาวบ้านมีอิสรภาพ  พึ่งตนเองให้มากที่สุด.....

ด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข  อยู่ดีมีแฮง (อยู่เย็นเป็นสุข)


นี่คือวิถีกตัญญู  ที่ได้เรียนรู้ต่อยอดมา  ตอบแทนบุญคุณแผ่นดินอย่างเต็มใจ  

สร้างสรรค์พัฒนางานด้วยหัวใจผู้ไม่ยอมแพ้  

ผสานพลังร่วมเพื่อประโยชน์สาธารณะ   

(๑๓ - ๑๖)

^_,^



น่าจะก้าวผ่านครึ่งทางของชีวิตแล้ว  หากเทียบกับค่าคาดเฉลี่ยอายุขัยของหญิงไทยจากแรกเกิด (๗๘ ปี)


ชื่นชอบข้อเขียนของคุณป้าใหญ่  ละเมียดละไมอ่านอย่างมีความสุข (กลัวจบเร็วน่ะค่ะ)


ซึ่งได้เรียนรู้เพื่อนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์สุขต่อตนเอง  

ปรารถนาที่จะเป็นคนแก่เก๋  แก่อย่างมีความสุข  ด้วยการ


๑.  ยอมรับ  “ชราธิธัมโมหิ”  เรามีความแก่เป็นธรรมดา


๒.  เปิดใจกว้าง  สำรวจตัวเองด้วยความเที่ยงตรง  

      หาสาเหตุรากลึกของความคิดเชิงลบอย่างรอบคอบ  แล้วค่อยประหารกิเลสนั้น


๓.  ปรับตัวให้พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง  สร้างภูมิคุ้มกันที่เหมาะสม


๔.  เลือกทางเดินด้วยความมีชีวิตชีวาอย่างเป็นอิสระ  พึ่งพาตนเองให้มากที่สุด 


๕.  มีสติปัญญาในการให้อย่างมีคุณค่า  รักคนอื่นเท่ากับรักตัวเอง  ให้คุณค่าผู้อื่น  กตัญญูกตเวทิตา


๖.  สร้างภาวะน่าสบาย  ผ่อนคลายด้วยงานอดิเรกใจเปี่ยมสุข  บำบัดจิตสู่สมาธิ


๗.  บำเพ็ญประโยชน์  มุ่งทำกรรมดี  สร้างความแข็งแกร่งทางจิต  ให้ระลึกถึงได้อย่างเป็นสุข


๘.  เพียงพอ  เบากาย  เบาใจ

(๑๗)

  


ได้ทบทวนตัวเอง  คัดสรรเลือกทางเดินที่เหมาะควร  ที่คิดว่ามีคุณค่า  มีความหมายต่อตัวเอง 

สิ่งที่ขาดวิ่นหายไปจากจิตใจ  


สิ่งที่เป็นตะกอนหนักที่ต้องกำจัดออก.....ยังหนานัก


ย้อนอดีตก็แล้ว  คิดถึงอนาคตก็ยังมาไม่ถึง  แต่มีความฝันนำทางไว้  

จะเลือกใช้วัน  เวลาของชีวิตที่เหลืออยู่อย่างไร  


จึงจะได้รับของขวัญทุก ๆ วัน  ทุก ๆ นาที  จนถึง...วินาที 

(๑๘ – ๒๐)



ประมาณทางนี้แหละ  คงไม่สุขล้นและทุกข์เกิน  

เห็นทางสว่างราง ๆ    ตามอาจารย์วิชญธรรม


ไม่ไปวัดเดียวกันน้า  เดี๋ยววัดแตก อิ อิ  

(๒๑)


ขอบคุณนะคะที่แวะมาอ่าน

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

^_,^



อ้างอิง

๑.    “บนเส้นทางฝัน”      โดย คุณชลัญธร 

๒.    “ระหว่างทาง อาจจะสำคัญกว่า ปลายทาง”     โดย คุณครูเงาพญามาร  Wasawat deemarn

๓.    “ฉันดีใจที่มีเธอ”     โดย คุณอักขณิช

๔.    “ความรักของพ่อ”    โดย คุณtuknarak

๕.   “ชีวิตฉันที่พ่อปั้น”     โดย พี่ไก่  ประกาย

๖.    "ย้ายตัวเองกลับบ้าน "บ้านของแม่ & บ้านของเรา"     โดย พี่หนูรี

๗.    "Family trip"     โดย Kunrapee

๘.    "เรื่องเล่า..ของแม่"    โดย พี่แก้ว  อุบล  จ๋วงพานิช

๙.   “พ่อแม่จะอยู่กับคุณอีกกี่ปี? ... อยากทำสิ่งใดก็รีบทำ จะรอเวลาทำไม?"   โดย คุณครูเงาพญามาร  Wasawat deemarn

๑๐.   "ลูกรักหวังเป็นที่พึ่ง..ฝากบ้านช่องให้ดูแลเมื่อจากไป"    โดย คุณป้าใหญ่  นงนาท  สนธิสุวรรณ

๑๑.   บุญข้าวสาก...จะได้ไม่ลืม "ความรัก" ที่มีต่อกัน      โดย คุณทิมดาบ

๑๒.   "เปลือยความสุข (31) : ชีวิตที่มีความสุข คือ ชีวิตที่เข้าใจในรากเหง้าของตัวเอง"     โดย อาจารย์แผ่นดิน

๑๓.   "ห้องเรียนหลังเขา"    โดย คุณดอกหญ้าน้ำ

๑๔.   "เดินหน้าโครงการสร้าง ศพด. ระยะที่ 2 (5)"    โดย คุณมะเดื่อ

๑๕.   "ผู้ปกครองทำดี ภาพนี้ที่รอคอย"    โดย อาจารย์ชยันต์  เพขรสีจันทร์

๑๖.   "ความสุขที่ไม่เคยคาดฝันว่าจะได้รับจากคน ๆ นี้"   โดย คุณทิมดาบ

๑๗.   “บทนิยามของคนแก่”    โดย คุณป้าใหญ่ นงนาท สนธิสุวรรณ

๑๘.   "ความสำคัญของเวลา กับ คุณค่าและความหมายในชีวิต"    โดย คุณชลัญธร

๑๙.   "คุณค่าของความไม่สมบูรณ์แบบ"     โดย อาจารย์หมอ ป.

๒๐.    "The Present....ของขวัญแห่งปัจจุบันกาล"    โดย คุณปริม  ทัดบุปผา

๒๑.   "ขัดเสา.....ภาวนา"    โดย อาจารย์วิชญธรรม