เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด+สถานีความคิด  :


ฉันดีใจที่มีเธอ





เพลง   "ฉันดีใจที่มีเธอ"

ศิลปิน   "บอย โกสิยพงษ์ Ft. ใหม่"


          เมื่อตอนเย็นของหลายวันก่อน ผมมีโอกาสได้ทำหน้าที่เป็นโชเฟอร์ขับรถส่งภรรยาไปทำหน้าที่เป็นพิธีกร(MC)ในการอบรมสินค้าขายตรงแบรนด์เนมยี่ห้อหนึ่งที่ตัวเมืองเชียงใหม่  หลังจากที่ก่อนหน้านั้นเธอจะเป็นคนขับรถไปเองเพียงคนเดียวตามลำพัง ภายหลังจากที่เธอเลิกจากงานประจำที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้แล้ว

          ภรรยาของผมสมัครเป็นนักธุรกิจของสินค้าขายตรงยี่ห้อนี้มาเกือบ 2 ปีแล้ว เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยทำให้ครอบครัวของเรามีรายได้เพิ่มขึ้น ซึ่งทุกอย่างก็ดำเนินไปได้ด้วยดีแบบค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป

         ในช่วงที่ผ่านมา นอกจากเธอจะทุ่มเททำงานหนักให้กับงานประจำที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้แล้ว เธอก็ยังทุ่มเทเวลาอีกส่วนหนึ่งให้กับงานเสริมหรือการขายตรงอีกด้วย  โดยมีผมทำหน้าที่คอยช่วยเหลืออยู่ด้านหลังอีกแรงหนึ่ง

          ภรรยาผมเธอมักจะไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆ นักธุรกิจด้วยกันที่ศูนย์อบรมทุกๆ วันจันทร์และวันพฤหัสบดี เพื่อต่อยอดความรู้เกี่ยวกับสินค้า รวมทั้งเทคนิคการแนะนำสินค้าในรูปแบบต่างๆ  ในขณะที่ผมเองกลับไม่ค่อยมีโอกาสเข้าไปร่วมกิจกรรมบ่อยมากนัก นานทีปีหนถึงจะไปครั้งหนึ่ง เนื่องจากผมเป็นคนที่ขี้อายและไม่ค่อยชอบงานสังคมเท่าใดนัก

         เย็นวันนั้น  เมื่อผมขับรถพาภรรยาไปถึงศูนย์อบรม เมื่อถึงกำหนดการเธอก็ขึ้นทำหน้าที่เป็นวิทยากรคู่กับนักธุรกิจชายอีกคนหนึ่ง โดยมีผมนั่งยิ้มและคอยให้กำลังใจอยู่ด้านหลัง

          ตามปกติแล้ว ตอนอยู่ที่บ้าน ภรรยาผมจะเป็นคนที่เงียบๆ และพูดน้อย แต่อารมณ์ดีและยิ้มเก่ง มีอะไรก็จะยิ้มไว้ก่อนเสมอ 

          ครั้นเมื่อเธอบอกกับผมว่าเธอจะต้องมาทำหน้าที่เป็นพิธีกรของศูนย์อบรมเป็นประจำทุกๆ เดือน ก็เลยทำให้ผมสงสัยว่า เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง? จะทำหน้าที่ได้ดีมากน้อยแค่ไหน?

          วันนั้น เมื่อเธอเริ่มต้นพูดประโยคแรกขึ้น ก็สร้างความตกตะลึงพรึงพรืดให้กับผมและผู้ที่เข้าร่วมกิจกรรมทั้งห้อง เพราะเธอเล่นกล่าวทักทายทุกคนเป็นภาษาเกาหลี จนทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องนั้นพากันหัวเราะและปรบมือเสียงดังลั่นด้วยความชอบอกชอบใจ ทำให้บรรยากาศในวันนั้นดำเนินไปด้วยความสนุกสนานเฮฮาตั้งแต่ต้นจนกระทั่งจบรายการ

          ในช่วงที่เธอเป็นพิธีกรอยู่นั้น ผมมองเห็นเธอทำหน้าที่อย่างมีความสุข มีมุกฮาขำๆ ใหม่ๆ มาแทรกอยู่ตลอด ( ชนิดที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยตอนอยู่ที่บ้าน ) สามารถเรียกเสียงฮาและเสียงหัวเราะได้ตลอดเวลา

          อีกสิ่งหนึ่งที่ผมมองเห็นในวันนั้น ก็คือ ความกระตือรือร้นและความทุ่มเทที่เธอมีต่องานทุกอย่างที่เธอทำ  จนทำให้ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี

          ตอนที่ผมขับรถพาเธอกลับบ้าน  เธอถามผมว่า เป็นอย่างไรบ้าง? เธอทำหน้าที่ได้ดีไหม?

          ผมตอบเธอไปว่า  ยอดเยี่ยมเลย  ทำหน้าที่ได้ดีมาก เกินความคาดหมายจริงๆ

          จากนั้นผมก็ถามเธอบ้างว่า  “เหนื่อยไหมจ๊ะ...ที่รัก? ”

          เธอก็ตอบว่า “เหนื่อยมากเหมือนกันค่ะ  แต่ก็ต้องอดทน เพื่อครอบครัวของเรา เพื่อชีวิตที่ดีกว่าของเรา”

          ผมฟังแล้ว รู้สึกอึ้งเลย อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งขับรถไปถึงบ้าน

          ในห้วงความรู้สึกนึกคิดของผม....เธอเป็นผู้หญิงที่มีความประเสริฐเหลือเกิน เป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดสำหรับผม  หัวใจของเธอช่างงดงาม แข็งแกร่ง และยิ่งใหญ่ยิ่งนัก

          ผมรู้สึกดีใจและภาคภูมิใจเหลือเกินที่ได้เธอมาเป็นคู่ชีวิตของผม

          ผมดีใจที่มีเธอ และสัญญากับตัวเองว่าจะคอยดูแลเธออย่างดีที่สุดจนกว่าลมหายใจสุดท้ายในชีวิตของผมจะมาถึง