อักขณิช
นาย อักขณิช ศรีดารัตน์

ฉันดีใจที่มีเธอ


 เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด+สถานีความคิด  :


ฉันดีใจที่มีเธอ





เพลง   "ฉันดีใจที่มีเธอ"

ศิลปิน   "บอย โกสิยพงษ์ Ft. ใหม่"


          เมื่อตอนเย็นของหลายวันก่อน ผมมีโอกาสได้ทำหน้าที่เป็นโชเฟอร์ขับรถส่งภรรยาไปทำหน้าที่เป็นพิธีกร(MC)ในการอบรมสินค้าขายตรงแบรนด์เนมยี่ห้อหนึ่งที่ตัวเมืองเชียงใหม่  หลังจากที่ก่อนหน้านั้นเธอจะเป็นคนขับรถไปเองเพียงคนเดียวตามลำพัง ภายหลังจากที่เธอเลิกจากงานประจำที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้แล้ว

          ภรรยาของผมสมัครเป็นนักธุรกิจของสินค้าขายตรงยี่ห้อนี้มาเกือบ 2 ปีแล้ว เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยทำให้ครอบครัวของเรามีรายได้เพิ่มขึ้น ซึ่งทุกอย่างก็ดำเนินไปได้ด้วยดีแบบค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป

         ในช่วงที่ผ่านมา นอกจากเธอจะทุ่มเททำงานหนักให้กับงานประจำที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้แล้ว เธอก็ยังทุ่มเทเวลาอีกส่วนหนึ่งให้กับงานเสริมหรือการขายตรงอีกด้วย  โดยมีผมทำหน้าที่คอยช่วยเหลืออยู่ด้านหลังอีกแรงหนึ่ง

          ภรรยาผมเธอมักจะไปร่วมกิจกรรมกับเพื่อนๆ นักธุรกิจด้วยกันที่ศูนย์อบรมทุกๆ วันจันทร์และวันพฤหัสบดี เพื่อต่อยอดความรู้เกี่ยวกับสินค้า รวมทั้งเทคนิคการแนะนำสินค้าในรูปแบบต่างๆ  ในขณะที่ผมเองกลับไม่ค่อยมีโอกาสเข้าไปร่วมกิจกรรมบ่อยมากนัก นานทีปีหนถึงจะไปครั้งหนึ่ง เนื่องจากผมเป็นคนที่ขี้อายและไม่ค่อยชอบงานสังคมเท่าใดนัก

         เย็นวันนั้น  เมื่อผมขับรถพาภรรยาไปถึงศูนย์อบรม เมื่อถึงกำหนดการเธอก็ขึ้นทำหน้าที่เป็นวิทยากรคู่กับนักธุรกิจชายอีกคนหนึ่ง โดยมีผมนั่งยิ้มและคอยให้กำลังใจอยู่ด้านหลัง

          ตามปกติแล้ว ตอนอยู่ที่บ้าน ภรรยาผมจะเป็นคนที่เงียบๆ และพูดน้อย แต่อารมณ์ดีและยิ้มเก่ง มีอะไรก็จะยิ้มไว้ก่อนเสมอ 

          ครั้นเมื่อเธอบอกกับผมว่าเธอจะต้องมาทำหน้าที่เป็นพิธีกรของศูนย์อบรมเป็นประจำทุกๆ เดือน ก็เลยทำให้ผมสงสัยว่า เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง? จะทำหน้าที่ได้ดีมากน้อยแค่ไหน?

          วันนั้น เมื่อเธอเริ่มต้นพูดประโยคแรกขึ้น ก็สร้างความตกตะลึงพรึงพรืดให้กับผมและผู้ที่เข้าร่วมกิจกรรมทั้งห้อง เพราะเธอเล่นกล่าวทักทายทุกคนเป็นภาษาเกาหลี จนทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องนั้นพากันหัวเราะและปรบมือเสียงดังลั่นด้วยความชอบอกชอบใจ ทำให้บรรยากาศในวันนั้นดำเนินไปด้วยความสนุกสนานเฮฮาตั้งแต่ต้นจนกระทั่งจบรายการ

          ในช่วงที่เธอเป็นพิธีกรอยู่นั้น ผมมองเห็นเธอทำหน้าที่อย่างมีความสุข มีมุกฮาขำๆ ใหม่ๆ มาแทรกอยู่ตลอด ( ชนิดที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยตอนอยู่ที่บ้าน ) สามารถเรียกเสียงฮาและเสียงหัวเราะได้ตลอดเวลา

          อีกสิ่งหนึ่งที่ผมมองเห็นในวันนั้น ก็คือ ความกระตือรือร้นและความทุ่มเทที่เธอมีต่องานทุกอย่างที่เธอทำ  จนทำให้ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี

          ตอนที่ผมขับรถพาเธอกลับบ้าน  เธอถามผมว่า เป็นอย่างไรบ้าง? เธอทำหน้าที่ได้ดีไหม?

          ผมตอบเธอไปว่า  ยอดเยี่ยมเลย  ทำหน้าที่ได้ดีมาก เกินความคาดหมายจริงๆ

          จากนั้นผมก็ถามเธอบ้างว่า  “เหนื่อยไหมจ๊ะ...ที่รัก? ”

          เธอก็ตอบว่า “เหนื่อยมากเหมือนกันค่ะ  แต่ก็ต้องอดทน เพื่อครอบครัวของเรา เพื่อชีวิตที่ดีกว่าของเรา”

          ผมฟังแล้ว รู้สึกอึ้งเลย อึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งขับรถไปถึงบ้าน

          ในห้วงความรู้สึกนึกคิดของผม....เธอเป็นผู้หญิงที่มีความประเสริฐเหลือเกิน เป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดสำหรับผม  หัวใจของเธอช่างงดงาม แข็งแกร่ง และยิ่งใหญ่ยิ่งนัก

          ผมรู้สึกดีใจและภาคภูมิใจเหลือเกินที่ได้เธอมาเป็นคู่ชีวิตของผม

          ผมดีใจที่มีเธอ และสัญญากับตัวเองว่าจะคอยดูแลเธออย่างดีที่สุดจนกว่าลมหายใจสุดท้ายในชีวิตของผมจะมาถึง





หมายเลขบันทึก: 508150เขียนเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2012 11:15 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2012 00:15 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (31)

เหมือนกิ่งทองใบหยกเชียวนิ อิอิ

สวัสดีครับ  อาจารย์Ico48 โสภณ เปียสนิท

 

ท่าทางจะไปทาง "กิ่งทองกับตอตะโก" มากกว่านะครับ  อาจารย์   555

ฟัง (อ่าน) แล้วชื่นใจครับ

ครอบครัวสุขสันต์ น่ารัก น่าชื่นชมค่ะ ทั้งอ้ายบ่าวและพี่ญิง อิอิอิ

สวัสดีครับ  น้องสาว Ico48 ...ปริม pirimarj...

 

การดูแลและเอาใจใส่ซึ่งกันและกันอยู่เสมอ

จะช่วยทำให้ความรักและชีวิตคู่มีความสุขและอบอุ่นอยู่ตลอดเวลานะครับ น้องสาว

สวัสดีครับ คุณ Ico48 beyondKM

 

ขอบคุณมากๆ เลยครับ

ที่กรุณาแวะเข้ามาอ่านและให้กำลังใจทั้งใน G2K และใน Facebook

ขอบคุณจริงๆ ครับ

วิทยากรหนุ่มคนนั้น ... คล้ายเพื่อนร่วมรุ่น ป.โท ของผมเลย แต่ไม่แน่ใจครับ ;)...

สวัสดีครับ  อาจารย์ Ico48 Wasawat Deemarn

 

พิธีกรหนุ่ม คนนั้น ชื่อเล่นว่า "อั๋น" ครับ

ส่วนชื่อจริงนั้น  ผมลืมไปแล้วละครับ 

จำได้แค่พิธีกรหญิงเพียงอย่างเดียวเท่านั้น 555

น่าปลื้มใจแทนทั้งคนเขียนและคนที่เขียนถึงคะ..เป็นเรื่องครอบครัวเป็นเรื่องใกล้ตัวที่ทำให้อ่านแล้วมีความสุข :)

ดีใจที่มีเธอ น่ารักและอบอุ่นมากๆ

  • ความรัก  ความเข้าใจ  ความห่วงใย  ความเอื้ออาทรต่อกัน
  • สำคัญที่สุดสำหรับ " ครอบครัว" นะจ๊ะ

ครอบครับ มีสุขเพราะเข้าใจซึ่งกันและกันนี้แหละครับ

ช่วยเติมเต็มซึ่งกันและกันครับ

ขอเป็นกำลังใจครับ

น่ารัก น่าชัง กับดอกบานไม่รู้โรย รักนี้ไม่โรยราค่ะ

สวัสดีครับ  คุณ Ico48 ประกาย~natachoei ที่~natadee

 

ขอบคุณมากๆ เลยครับ  ที่กรุณาแวะเข้ามาอ่านและให้กำลังใจผมกับครอบครัว

สวัสดีครับ  คุณหมอ Ico48 ป.

 

ส่วนใหญ่ผมจะเขียนเรื่องของลูกสาวมากกว่านะครับ

นานๆ ถึงจะเขียนถึงคนใกล้ตัวสักครั้งหนึ่ง

หากเขียนถึงบ่อยๆ เดี๋ยวผู้อ่านก็จะหาว่าชมกันเองอีกแหละ  555

 

สวัสดีครับ  คุณ Ico48 คุณมะเดื่อ

 

ความรัก ความห่วงใย และการคอยให้กำลังใจกัน

เป็นสายใยที่จะช่วยทำให้ครอบครัวมีความสุขและอบอุ่นอยู่เสมอนะครับ

สวัสดีครับ  คุณ Ico48 Bright Lily

 

ขอบคุณมากๆ เลยครับ  ที่กรุณาแวะเข้ามาอ่านและนำดอกไม้สวยๆ มาฝากด้วย

ขอบคุณจริงๆ ครับ

สวัสดีครับ  คุณ Ico48 Yong

 

ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาอ่านและคอยให้กำลังใจเสมอมา

อ่านแล้ว...ออกร้อนที่ขอบตาครับ...คุณแม่น้องเพียงพอ...ได้อ่านยังครับ....

สวัสดีครับ  คุณหมอ Ico48 ทิมดาบ

 

* ระวังขนตาไหม้นะครับ คุณหมอ  555

** คุณแม่ของน้องเพียงพอได้อ่านแล้วครับ  แต่ไม่ได้พูดอะไร  ได้แต่ยิ้มๆ อย่างเดียวเท่านั้นเอง  คิคิคิ

  • อ่านแล้วมีความสุขไปกับคุณอักขณิชและคู่ชีวิตคุณพิกุลค่ะ ตามมาด้วยทายาททั้งสองรวมถึงแม่ยาย
  • ถ้าโอกาสยังมาไม่ถึง เราก็ไม่ได้รับรู้ถึงความสามารถของคนในครอบครัวนะคะ เหมือนที่คุณอักขณิชประหลาดใจในความสามารถด้านการเป็นพิธีกรของคุณพิกุล เพราะเคยเห็นแต่บุคลิกภาพเป็นคนพูดน้อยที่บ้าน
  • ยายไอดินก็เคยมีประสบการณ์เช่นนี้ เช่น เห็นลูกสาวเป็นคนพูดน้อย ขี้อาย แต่วันหนึ่งทึ่งมากที่เห็นเธอซึ่งกำลังเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1 กำลังฝึกซ้อมระบำยอดหญ้าอยู่บนเวที เธอกับเพื่อนผู้ชายเป็นคู่ที่อยู่หน้าสุดของเวที และเธอรำได้เข้าทีกว่าใครๆ (ไม่ได้มีฉันทาคตินะคะ)
  • และอีกครั้งที่ไปส่งลูกทั้งสองในงานกีฬาที่ทุ่งศรีเมือง จ.อุบลฯ ก็ได้เห็นลูกชายซึ่งน่าจะกำลังเรียน ป.4 เป็นต้นแบบเพียงคนเดียว ให้เพื่อนๆ แสดงท่ากายบริหารท่าชกมวย สังเกตดูลูกยกเข่าสูงเกือบจรดคาง ในขณะที่เพื่อนๆ ที่ทำตามยกสูงเพียงระดับเข่า

สวัสดีครับ  ป้าวิ  Ico48 ไอดิน-กลิ่นไม้

 

 เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ ที่ป้าบอกว่า ..."ถ้าโอกาสยังมาไม่ถึง เราก็ไม่ได้รับรู้ถึงความสามารถของคนในครอบครัวนะคะ"   เป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับ

 

 

คู่สร้าง คู่สม

นิตสารครอบครัวขายดี โดยเฉพาะที่ร้านเสริมสวย ๕ ๕ ๕

สวัสดีครับ  คุณหมอ  Ico48 ทพญ.ธิรัมภา

 

แปลกจัง  ทำไมไม่เห็น คส.คส. มาสัมภาษณ์ผมไปลงนิตยสารบ้างเลย

ไม่งั้นคงจะขายดีมากกว่านี้อีกนะครับ  555

ผมว่ามีอีกอย่างหนึ่งที่ท่านพี่เพลินกับผมเหมือนกันคืน การชื่นชมคนข้างกาย

สวัสดีครับ  คุณ Ico48 วิญญาณเสรี

 

คนบวชนานก็เป็นแบบนี้แหละนะครับ   555

ว้าว ว้าว ว้าว

ท่าน "วิทยากรซะเราะกราว" เจอสาว "วิทยากรเกาหลี" เลยอึ้งกิ่มกี่เลยนิ อิอิอิ

อ่านบันทึกคุณปริมจบแล้วมาพบบันทึกนี้ โอ้... โชคดีจริงหนอ

ที่มีเธอ...สองพี่น้องเป็นบล็อกเกอร์ ถ่ายทอดสิ่งดีๆให้ที่นี่เสมอ

ขอบคุณครอบครัวแสนสุข ที่ส่งจอมยุทธ์พ่อลูกอ่อน :))

มาร่ายเพลงชีวิต...อันสุขขี..อารมณ์ดีที่นี่ GtK.นะคะ สาธุค่ะ

ไม่เรื่องลูกก็เรื่องแฟน  และก็เรื่องทาน ที่เป็นพื้นที่ความสุขของน้องเพลิน 5555 อิจฉาจริง ๆ 

สวัสดีครับ  พี่อ้อย Tawandin


ขออภัยมากๆ ด้วยครับ  ที่ผมตอบคอมเม้นท์ของพี่อ้อยช้าไป 5 เดือน  ทั้งนี้ เพราะว่าเพิ่งยอ้นกลับมาอ่านบันทึกนี้อีกครั้งวันนี้เองนะครับ   555

ผมศึกษาวิธีการเขียนบันทึกมาจาก คุณปริม...ทัดบุบผา นะครับ  ในฐานะที่เธอเป็นผู้ชักนำให้ผมเข้ามาสู่วงการนี้   คิคิคิ

ครอบครัวของผมก็อารมณ์ดีอย่างนี้ทุกวันแหละนะครับ  555


สวัสดีครับ  พี่กิ่ง Sila Phu-Chaya


ผมชอบเขียนเรื่องราวที่อยู่ใกล้ๆ ตัว  เพราะไม่ต้องคิดหรือปรุงแต่งอะไรมาก เป็นประสบการณ์ที่ได้พบเจอมาโดยตรงด้วยตนเอง  เลยเขียนได้ง่ายและมีชีวิตชีวาดีครับ

พี่กิ่งอย่าอิจฉามากนะครับ เดี๋ยวขนตาจะไหม้เกรียมและนอนไม่หลับตลอดชีวิตเลย  555

ซาบซึ้งครับ ขอให้มีความเจริญสืบไปครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี