Wasawat Deemarn

Teacher
School of Education
Usernamewasawatdeemarn
สมาชิกเลขที่31820
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

เส้นทางการศึกษาในระดับอุดมศึกษา

En't สะท้านติด ... มหาวิทยาลัยที่มีป้ายชื่อยาวที่สุดในเมืองไทย (สมัยนั้น สมัยนี้ด้วยหรือเปล่า ไม่ทราบ) คือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก

แต่ตอนเรียนจบ ... กลับจบในชื่อมหาวิทยาลัยใหม่ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยของพระองค์ดำ รุ่นที่ ๓ คือ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก

สาเหตุของการเลือกเรียนที่นี่ ...
1. อยากเรียนต่างจังหวัด .... เพราะเบื่อรถติดกรุงเทพฯ
2. รู้จักตนเองดีว่า ไม่ใช่คนเรียนเก่ง มีแต่ความมุ่งมั่น
3. En't สะท้านติดให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ ถึงจะไม่ใช่คณะที่เป็นค่านิยมหลักของเมืองไทย (เค้าว่า อาชีพเนี่ย ตกงานแน่ ๆ)
4. อยากไปเป็นลูกช้าง แต่ไม่ติดอันดับนั้น

เรียนจบ ... เป็นคนที่ 91 จากเพื่อนร่วมรุ่น 92 คน เพราะทำ IS ช้าเป็นเต่า เกรดเฉลี่ยที่จบก็เท่าเกณฑ์คุณสมบัติมาตรฐานที่ใช้ในการศึกษาต่อระดับปริญญาโทได้

เดินทางขึ้นเหนือมาอีก 500 กิโล เพื่อมาเป็นลูกช้างตามความฝัน

สอบเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาที่สูงกว่าปริญญาตรี ณ มหาวิทยาลัยช้าง (ตามความฝันที่คิดไว้) โดยเลือกสาขาวิชาชีพเดิม เพราะถือคติ "ถ้าจะเรียนต้องเรียนให้รู้เรื่องกันไปข้างนึง"

เรานั่งรถไฟมากัน 7 คน (เท่าที่จำได้) จากเมืองพระองค์ดำ ถึง จังหวัดช้าง สอบข้อเขียนผ่านมาได้ 4 คน สอบสัมภาษณ์ แล้วสามารถเข้าเรียนได้ 3 คน แต่เป็นตัวจริง 2 คน ตัวสำรอง 1 คน (ซึ่งก็คือผมเอง อันดับสองอีกต่างหาก) ทำให้ต้องกลับเมืองหลวงเพื่อไปหางานทำก่อน มาสอบแก้ตัวใหม่ปีหน้า ... เศร้าสิ นี่คือ ผลของการเรียนไม่เก่ง

ทำงานได้ 3 สัปดาห์ มีโทรศัพท์เรียกตัวเข้าเรียนจากมหาวิทยาลัยช้าง ไม่น่าเชื่อมีคนสละสิทธิ์ให้ตั้ง 2 คน

เวลาเรียน ... ใช้เต็มสตรีม คือ ลิมิต 5 ปี + ต่อทีละเทอมอีก 2 เทอม รวมเป็น 6 ปี ทำลายสถิติโลก

เรียนจบ ... คนสุดท้ายของรุ่น จากทั้งหมด 13 คน แต่ภูมิใจในงานจบของตนเองที่ทำตามอุดมการณ์ที่ตนตั้งไว้ คือ เริ่มจากศูนย์ ถึง ร้อย ด้วยตนเอง และจบด้วยตนเอง

สาเหตุของการใช้เวลาเรียนขนาดนั้น
1. ขาดที่ปรึกษาที่ถนัดหัวข้อที่เลือกทำวิทยานิพนธ์ หรือแม้กระทั่งที่ปรึกษาสถิติการวิจัยก็ไม่มี ดังนั้น วิทยานิพนธ์เล่มนี้ ทำทุกขั้นตอนด้วยตนเองจริง ๆ ไม่จ้าง ไม่โกง ไม่ลักไก่ ถ้างานไม่มีคุณภาพ ตอบปัญหาไม่ได้ ก็ไม่ทำ
2. ใช้เวลาตอนปี 3 และ ปี 4 ท่องเที่ยวภาคเหนือ ก่อนที่เข้าสู่วงการทำงานจริง ๆ (กลัวจะไม่ได้เที่ยว)
3. ขี้เกียจ .... (หัวข้อนี้มากที่สุดซะมั้ง)

เส้นทางการทำงาน

อดีต (ตอนเด็ก ๆ) ...

1. เด็กขายดอกไม้ไฟ ... บางกอก
2. เด็กขายแสตมป์ ... บางกอก
3. เด็กเก็บมะม่วง (วันละ 50 บาท) ... เมืองพระองค์ดำ
4. เด็กส่งหนังสือพิมพ์ ... เมืองพระองค์ดำ

อดีต (ตอนโต ๆ) ...

1. นักวิชาการโสตทัศนศึกษา ... ฝ่ายประยุกต์งานวิจัย มหาวิทยาลัยนนทรี
2. คุณครูสอนคอมพิวเตอร์ ... โรงเรียนนครพิงค์ฯ เมืองช้างใหม่
3. เจ้าหน้าที่บริหารทั่วไป ... คณะคุณหมอ มหาวิทยาลัยช้าง
4. นักวิชาการศึกษา ... คณะคุณหมอ มหาวิทยาลัยช้าง
5. นักวิชาการศึกษา ... ศูนย์กลยุทธ์ฯ มหาวิทยาลัยช้าง
5. เจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ไอที ... คณะรักสัตว์ มหาวิทยาลัยช้าง
6. เว็บมาสเตอร์ ... ร้านอาหารเอกชน เมืองช้างใหม่
7. นักเทคโนโลยีการศึกษา ... ห้องสมุดใหญ่ มหาวิทยาลัยสมเด็จย่า

ปัจจุบัน ...

ครูของครู ...มหาวิทยาลัยเก่าแก่แห่งหนึ่งในภาคเหนือ

อนาคต ...

เป็นเรื่องของวาสนา กระมัง !

(แอบมี) เกียรติประวัติ จากที่นี่

  • ได้รับเกียรติจากกัลยาณมิตรโหวดให้ "รางวัลสุดคะนึง" เดือนเมษายน พ.ศ.๒๕๕๒