ย้ายตัวเองกลับบ้าน "บ้านของแม่ & บ้านของเรา"

หนูรี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

 


เมื่อ 29 มกราคม 2552 คือวันที่ฉันหันหลังย้ายตัวเองกลับบ้านเกิดละทิ้งสิ่งที่ทำอยู่โดยไม่ได้ลังเลกับความมั่นคงทางการเงินของตัวเอง ขอเพียงอยู่แบบพอเพียง สิ่งที่จำเป็นต้องซื้อก็ซื้อ ไม่จำเป็นก็งด ปรับเปลี่ยนมาใช้ชีวิตที่เรียบง่าย เลิกใช้บัตรเครดิตไม่สร้างหนี้ให้กับตัวเอง 

 

ไม่ใช่ว่าฉันนั้นผิดหวังหรือล้มเหลวในหน้าที่การงาน แต่หัวใจฉันนั้นต้องการที่จะไปมากกว่าสิ่งอื่นใด แม่ที่เริ่มแก่ชราที่เคยท่าว่าลูกคนใดคนหนึ่งที่จะกลับมาอยู่บ้านกับท่าน

 

บ้านที่เริ่มเก่าทรุดโทรมกับหญิงชราคนหนึ่ง เหมือนจะเฉา เหงา ไปพร้อมๆกัน แม้ลูกๆนั้นจะแวะเวียนไปเยี่ยมเสมอๆก็ตามที แต่ก็ไปเยี่ยมกันได้เพียงไม่กี่ชั่วโมงก็กลับมาทำงานในหน้าที่ที่รับผิดชอบกัน ... บ้างครั้งฉันเห็นแม่น้ำตาคลอเมื่อพวกเราลูกๆจากกลับเข้าเมือง

 

ฉันรู้ว่าความต้องการของแม่คงมากกว่านั้น แต่แม่ก็ไม่ร้องขอ ขอให้ลูกกลับมาอยู่ด้วย แม่นั้นเข้มแข็ง แม่จะไม่ขอย้ายตัวเองไปอยู่บ้านลูกคนไหน ขออยู่ที่บ้านแห่งรักหลังนี้เท่านั้น คือ "บ้านของเตี่ย"...


วันเวลาผ่านไป 2 ปี ก็มีลูกชาวสวนอีกคนหนึ่ง(พี่ชายฉัน) ก็ได้ลาออกจากราชการมาอยู่บ้านเช่นกัน ขอขอบคุณแรงบันดาลใจที่ทำให้เราพี่น้องย้ายตัวเองกลับบ้าน ...  คราวนี้แม่ไม่เหงาแล้ว มีแต่บ่นพึมพัม ว่า "เสียงดัง"... อ้าวเป็นงั้นไป


บ้านที่เริ่มทรุดโทรม เหงาๆ เฉาๆ กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ต้นไม้ดอกไม้แห่งความรักก็งอกงามออกดอกบานสะพรั่งทั่วบ้านทั่วป่า คืนชีวิตชีวากลับมาอีกหน หวนให้คิดถึงเมื่อครั้งเยาว์วัยที่เราอยู่กันพร้อมหน้า ...


ดีใจอีกสิ่งที่การกลับบ้านของฉันก่อนหน้านี้ ช่วยปรับเปลี่ยนทัศนคติของเด็กหนุ่ม(หลานชาย)ที่เรียนจบใหม่จากเมืองหลวง ขอย้ายตัวกลับมาอยู่บ้านย่าแทนการหางานในเมืองใหญ่ที่ต่างต้องแย่งแข่งขัน 


ในที่สุดก็สุขสันต์ ... คุณย่า(แม่ฉัน)ก็มีลูกสาว ลูกเขย ลูกชาย และหลานชาย2 คน กลับมาอยู่บ้านสวนกันเต็มบ้าน ไม่ต้องโดดเดี่ยว อีกแล้ว 


ถึงคราที่ใครจะไปทำธุระส่วนตัวในเมืองหลายวันแม่ก็ไม่ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว เราจะจัดแบ่งกันว่า ใครไปใครอยู่  และฉันก็ไม่ต้องกังวลใจเมื่อคราที่ต้องกลับบ้านในเมืองหลายๆวัน เพราะแม่ฉันมีคนคอยดูแล :)

 

ขอให้ ทุกๆครอบครัว มี ความสุข สุขสันต์ทั่วหน้ากัน

ทั้งในโอกาสวันแม่ปีนี้และวันต่อๆนะคะ

......


สวัสดีค่ะ 

 

^__^

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Happy ba Happy Life By naree



ความเห็น (18)

พี่หนูรีค่ะ อ่านแล้วอบอุ่นค่ะ ขอคำสำคัญว่า แม่ สักคำนะคะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะอาจารย์จัน Blank

แก้ไขใส่คำสำคัญ "แม่" แล้วค่ะ 

 

 

ขอบคุณค่ะพี่

เขียนเมื่อ 

อบอุ่นมากค่ะพี่หนูแจ๋ว ได้อยู่พร้อมหน้าครอบครัว กลวงสวนเขียวสดชื่น

อบอุ่นพอเพียง เพิ่มคุณภาพชีวิตอย่างมีคุณค่า บ้านสวน

เขียนเมื่อ 

ยิ่งใหญ่ครับ...
บันทึกนี้ ยิ่งใหญ่เกินบรรยาย...

...

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

"แม่" คือ คำสำัคัญที่สุด ;)...

เขียนเมื่อ 

เป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากค่ะ เพราะแม่นะคะ

เขียนเมื่อ 

ตัดสินใจถูกต้องแล้วค่ะหนูรี เพราะความสุขที่แท้จริงคือ การได้อยู่กับคนที่รักเรา และเรารักค่ะ

 

เขียนเมื่อ 

ดีใจอีกสิ่งที่การกลับบ้านของฉันก่อนหน้านี้ ช่วยปรับเปลี่ยนทัศนคติของเด็กหนุ่ม(หลานชาย)ที่เรียนจบใหม่จากเมืองหลวง ขอย้ายตัวกลับมาอยู่บ้านย่าแทนการหางานในเมืองใหญ่ที่ต่างต้องแย่งแข่งขัน .. ยินดีด้วยค่ะ และสุขสันต์วันแม่ล่างหน้าค่ะพี่หนูรี

เขียนเมื่อ 

กล้าหาญมากเลยนะคะที่ตัดสินใจเลือกใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคนที่เรารัก ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าครอบครัวที่อบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตากันค่ะ ความสุขในชีวิตอยู่ที่เราคิดเลือกเส้นทางเดินเองจริง ๆ ค่ะ

ขอให้มีความสุขมาก ๆ กับครอบครัวที่แสนอบอุ่นค่ะ

เขียนเมื่อ 

กุศลใดไหนจะยิ่งใหญ่เท่า ที่ทำให้แม่สุขใจ...สวัสดีครับ

เป็นบุญของคุณแม่และคุณลูกคุณหลานกับความสุขดีๆนี้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณทุกๆท่านนะคะที่มาให้กำลังใจ ขอบคุณค่ะ:)

Blank    ทิมดาบ
Blank    kunrapee
Blank    ป.
Blank    Sila Phu-Chaya
Blank    Wasawat Deemarn
Blank    ดร. จันทวรรณ ปิยะวัฒน์
Blank    ณัฐรดา
Blank    ทพญ.ธิรัมภา
Blank    นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
Blank    วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 

คุณหนูรีคะ รูปภาพบ้านเป็นเหมือนบ้านในฝันเลย อยากอยู่บ้านแบบนี้ มีสวนด้วย

 

คุณแม่คุณหนูรีโชคดีมาก อ่านบันทึกแล้วน้ำตารื้น ๆ

ความอบอุ่นในบ้าน ความสงบงามของบ้าน มิน่า คุณหนูรีจึงสร้างสรรค์ผลงาน ทั้งอาหารแลขนม(บันทึกด้วย)ได้น่ากินพิเศษ

ขอบคุณที่แบ่งปันบันทึกดี ๆ ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณบันทึกดีๆ อบอุ่นใจ

พอเพียง พร้อมหน้า ของพี่หนูรีคะ

 

เขียนเมื่อ 

Happy Family ค่ะ ตัวอย่างของผู้ที่เลือกวิถีชีวิตที่พอเพียงเคียงข้างคนที่รักเราและรักเรา แบบนี้ไม่มีวันที่จะรู้สึกเสียใจและเสียดายค่ะ