ด้วยความรักและไว้วางใจในลูกสาวคนโต พ่อได้สั่งเสียไว้ในพินัยกรรม ให้ข้าพเจ้าเป็นผู้ครอบครองดูแลบ้านของท่านหลังจากที่ท่านได้ถึงแก่กรรมเมื่อสี่ปีที่ผ่านมา...ส่วนแม่ได้จากไปเจ็ดปีก่อนหน้านั้น..และด้วยเพราะว่า อายุขัยของพ่อยืนยาวถึง ๙๐ ปี ลูกๆทุกคนที่มีครอบครัว ต่างได้แยกย้ายออกไปมีบ้านเรือนของตน แม้กระทั่งลูกสาวที่ยังเป็นโสด บ้านหลังนี้ จึงร้างไม่มีผู้อยู่อาศัยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ส่วนข้าพเจ้านั้น นับว่าโชคดีที่ เมื่อแต่งงานมิได้จากไปไกล โดยมีเรือนหอทรงไทย ในซอยเดียวกับบ้านของพ่อ-แม่ ที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน มีโอกาสได้ใกล้ชิดไปมาหาสู่อยู่ตลอดเวลา เหมือนดั่งว่า จะเป็นการปูทางไว้ล่วงหน้าแล้ว สำหรับความสะดวกในการรับผิดชอบเป็นผู้รักษาบ้านของพ่อ-แม่ต่อจากท่านทั้งสอง..

ข้าพเจ้าได้ชักชวนน้องๆ หากใครจะสมัครใจย้ายมาอยู่ โดยข้าพเจ้าจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมต่อเติมทั้งหมด แต่ไม่มีผู้ใดอาสาเข้ามาอยู่อาศัย ทั้งๆที่ทุกคนต่างเติบโตขึ้นมาจากบ้านหลังนี้ ข้าพเจ้าจึงเฝ้ารอรุ่นหลานปู่ในสายเลือด ๓ คน คนใดคนหนึ่ง ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากลูกชายสองคนของพ่อ ที่อาจจะรับมรดกนี้ต่อจากข้าพเจ้าในอนาคต..

ในระหว่างนี้ ข้าพเจ้าได้เข้าไปดูแลปัดกวาด รักษาภูมิทัศน์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยทุกๆวัน ไม่คำนึงถึงความเหน็ดเหนื่อย หากแต่ทำไป ด้วยความรักผูกพัน และรำลึกถึงพ่อ-แม่ มองไปที่มุมไหนของบ้าน ยังจำได้เสมอว่า ท่านทั้งสองเคยอยู่อาศัยอย่างมีความสุขเป็นเวลายาวนานกว่า ๕๐ ปี


ประเภทต้นไม้ส่วนใหญ่ ยังคงปลูกไว้เช่นเดียวกับพืชพันธุ์ที่เคยเป็นอยู่เดิม ซึ่งทำนุบำรุงไม่ยาก ทนแดด ทนฝน ขอเพียงหมั่นรดน้ำตัดกิ่งใบอย่างสม่ำเสมอ ไม่ปล่อยทอดทิ้งรกเรื้อเป็นที่สังเวชใจ

หมู่โต๊ะเก้าอี้ที่ พ่อ-แม่เคยนั่ง ข้าพเจ้ายังจัดวางไว้ที่เดิม และหาโอกาสใช้สอยเป็นที่พักผ่อนรับประทานอาหารเช้า และอ่านหนังสือพิมพ์ หรือนั่งชมนก ชมไม้ ในยามว่างเสมอๆ เก็บรักษาไว้ดั่งปูชนียวัตถุเพื่อรำลึกถึงท่านทั้งสองด้วยความรักผูกพันไม่ลืมเลือน

สนามหญ้าได้รับการใส่ปุ๋ยตัดเล็มตามระยะเวลา ตรงมุมสวน ปลูกต้นหางนกยูงไทยที่ได้รับเมล็ดพันธุ์ จากน้องกานดา แสนมณี กัลยาณมิตรผู้ใจดี แห่ง Gotoknow ที่หมั่นส่งมาให้อย่างสม่ำเสมอ

บ้านของเราอาจเก่าแก่ไปตามเวลา เหมือนอายุและสังขารของคนเรา ที่ต้องเสื่อมสลายไปเช่นกัน..ไม่อาจครอบครองทรัพย์ภายนอกใดๆได้ตลอดไป..ให้รู้ธรรม..รู้ความเป็นไปของสรรพสิ่ง ที่ผลัดเวียนเปลี่ยนกันใช้สอยเพียงเพื่อความสุขในช่วงชีวิตหนึ่ง และส่งต่อให้ผู้ที่เหมาะสมตามสมควร


เมื่อทอดสายตายาวไกลไปจนสุดประตูทางเข้าบ้าน ที่มองพ้นรั้วขึ้นไป เห็นหมู่ต้นไม้ใหญ่ปกคลุมหน้าบ้านเรือนหอทรงไทยของข้าพเจ้า บางครั้งรู้สึกเหมือนเป็น "ย่าโสมเฝ้าทรัพย์" ..ผู้ได้รับความรักและไว้วางใจจากบรรพชนที่หวังพึ่งพาให้รักษามรดกยามที่ต้องจากโลกนี้ไป หน้าที่และความสำนึกนี้ของทายาท จึงเป็นการแสดงความกตัญญูอย่างเต็มกำลังความสามารถ

วันหนึ่งเมื่อถึงเวลาที่ผู้ดูแลทรัพย์คนนี้ จักต้องจากไปตามกฏธรรมชาติ ไม่ว่าผู้รับทอดทรัพย์จะเป็นผู้ใด ขออวยพรให้ผู้นั้น มีความสุขเหมือนดั่งที่ข้าพเจ้าได้รับอยู่ในปัจจุบันนี้เช่นกัน

สรรพสิ่งที่งดงามรอบตัว มีให้ชื่นชมได้เสมอ หากรู้จักเห็นคุณค่า ด้วยใจอันเบิกบาน สุขสงบและร่มเย็น..ใกล้ๆตัวเรานี่เอง
....................................................................................................................................................................
หลานสาวน้อยใจดีฯ
* ยินดีมากค่ะที่นำบันทึกนี้ ไปประกอบแนวคิดเรื่องการดูแลมรดกของพ่อ-แม่
http://www.gotoknow.org/posts/517110
............................................................................................................
หลานทพญ.ธิรัมภา
* ขอบคุณมากค่ะที่เห็นความสุขจากบันทึกนี้ และนำไปถอดบทเรียนในพื้นที่ Happy Ba ค่ะ
http://www.gotoknow.org/posts/537465
..................................................................................................................................................................
น้องผศ.วิไล
* ดีใจมากที่ถอดบทเรียนแห่งความสุขถ่ายทอดแ่ก่กัลยาณมิตร ในพื้นที่ Happy Ba ค่ะ


คุณตา ตอนหนุ่มๆๆ รูปหล่อมากๆๆเลยค่ะ ....พออายุมาก...ท่านภูมิฐานมากๆๆเลยค่ะ สมกับเป็น...ชายชาติทหาร นะคะ ะ ...คุณยาย ก็สวยมากๆๆ นะคะ . น่ารักจังเลย ... พี่ใหญ๋...ได้จากท่าน ทั้ง 2 หมดเลยค่ะ ทั้่ง .... รูปร่าง .... ความสง่างาม ... .ความภูมิฐาน ...เป็นองค์รวมทั้งหมดค่ะ .... เปิ้นไม่ได้ เท็จพูด นะคะ
ผมอ่านแล้วยังแอบย้อนเวลาไปบ้านเก่าของผมเช่นกัน...แม้เวลาผ่านไปนานแสนนาน...แต่ความทรงจำ ความประทับใน และความรักของพ่อและแม่...ลูกๆ ... ยังคงอยู่ในความรู้สึกเสมอ....บ้านยังอุ่นรักเสมอ...ขอบคุณบันทึกที่ช่วยย้อนความทรงจำที่งดงามและแสนหวานครับ...
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ประทับใจ คำที่กล่าวพร้อมภาพมากค่ะ ดีที่สุดเลยนะคะที่อยู่ใกล้กันไม่ต้องเดินทาง ดอกแย้มปีนังหรือหอมปีนัง หอมอบอวลทุกวันนะคะ รวมทั้งดอกไม้อื่นๆด้วย แต่ละต้นอายุมากเป็นบอนไซ ได้เลยค่ะ โดยไม่ต้องมาใส่กระถางบางเล็ก ทำให้คิดถึงต้นไม้ที่บ้านสุพรรณด้วยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
เป็นลันทึกที่สวยงามมากค่ะอ่านแล้วมีความสุข ถึงความรักความผูกพัน ชอบค่ะ
งดงามความผูกพัน
สืบทอดเจตจำนงคงมั่น
ส่งต่อกตัญญู
หัวอกคนเป็นพ่อครับ..รักและห่วงใยลูกเสมอ ผมอ่านบันทึกนี้แล้ว
ทำให้อยากมอบบทเพลงนี้ให้คุณครูพี่ใหญ่ครับ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ขอบคุณเรื่องเล่าที่อบอุ่น งดงามนี้ค่ะ
พี่ใหญ่ช่วยให้ตระหนักอีกครั้งว่าส่วนหนึ่งของชีวิตคนเรามีอยู่เพื่อทำนุบำรุงสิ่งรอบตัวไว้เพื่อคนรุ่นต่อไป และสิ่งที่จะติดตัวเราไปได้มีเพียงคุณความดีที่เราเพียรทำเท่านั้น
ขอบคุณคำสอนล้ำค่านี้ค่ะ
ฝันดีค่ะ
ดีจังเลยนะคะ อนุรักษ์สิ่งเก่าๆ ที่พ่อแม่เคยใช้ ขอบคุณบันทึกดีๆ ค่ะ
ด้วยความงดงามของบันทึกนี้
หนูรีของส่งกำลังใจให้พี่ใหญ่นะคะ
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่
สวัสดีค่ะคุณใหญ่...ขอบคุณบันทึกแห่งสายใยและความผูกพันที่อบอุ่นและงดงามค่ะ เพราะความทรงจำที่งดงามบ้านที่มีอายุหลายสิบปีจึงก็ดูร่มรื่นเย็นตาน่าอยู่อาศัยนะคะ...
สวัสดีค่ะ
สุข..จากภายในตัวตนของตนเอง
สุข จากสิ่งใกล้ตัว-รอบตัว
แบ่งปัน สู่สังคม
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีค่ะ พี่ใหญ่ บ้านน่าอยู่จังค่ะ คำว่าบ้าน มันดูอบอุ่นนะคะ ไม่ใช่แค่ที่อยู่อาศัย แต่มันเป็นศูนย์รวมความสุขค่ะ เป็นกำลังใจให้ดูแลบ้านต่อไปนะคะ
-สวัสดีครับป้าใหญ่..
-เข้ามาชมบ้านหลังเก่า...
-ความทรงจำไม่จางหายไปจากบ้านหลังนี้..
-ป้าใหญ่สบายดีนะครับ..
-วันนี้ว่าง ๆ ไปเรียนรู้เรื่องข้าวด้วยกันนะครับ..
พี่ใหญ่ขา ชอบมากค่ะ ชอบต้นไม้
น้องDr.Ple../น้องหมออนามัยทิมดาบ../น้องกานดา../น้องชลัญธร../หลานทพญ.ธิรัมภา../น้องอ.นุ../น้องหมอป.../น้องตร.ขจิต../ท่านวอญ่า../น้องปริม../น้อง Tuknarak../น้องหนูรี../น้องครูทิพย์../น้อง Sila../น้องหยั่งรากฝากใบ../น้องมนัสดา../น้องน้อย../น้อง KRUDALA../น้องแผ่นดิน../น้องมดตะนอย../น้องครูวิมลศรี../น้องเขียวมรกต../หลานเพชรน้ำหนึ่ง../น้องคุณแจ๋ว../น้อง Bright Lily
* สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจมอบแก่บันทึกนี้ค่ะ
* น้องDr.Ple..ดีใจจังค่ะที่ชมว่าคุณพ่อหล่อ..ท่านแข็งแรงเป็นนักกิฬาตลอดมา และรักษาสุขภาพกายและจิตสม่ำเสมอ..รู้สึกเหมือนยังอยู่ใกล้ๆไม่ห่างกันเลยค่ะ..
* น้องหมอนามัยทิมดาบ..ยินดีมากที่มีความรู้สึกร่วมกันเช่นนี้ค่ะ..ทุกเช้าก่อนมาทำงาน พี่จะเข้าไปกวาดใบไม้รดน้ำต้นไม้ไม่เคยว่างเว้น..ทำแล้วสบายใจมีความสุขมากๆค่ะ
* น้องกานดา..ได้เห็นต้นหางนกยูงไทยเมล็ดพันธุ์ที่ให้พี่มาแล้ว ส่วนต้นดอกสีชมพูและเหลืองยังอยู่ในกระถาง รอโตอีกหน่อยจะนำลงดินใกล้ๆกัน
* น้องชลัญธร..ขอบคุณที่ชอบบันทึกผูกพันเช่นนี้..พี่เขียนกลั่นมาจากความรักและคิดถึงที่ไม่เคยลืมเลือน.
* หลานทพญ.ธิรัมภา..นั่นคือแก่นของบันทึกนี้เลยค่ะ..อยากสะท้อนความกตัญญูที่ลูกทุกคนพึงมีต่อความคาดหวังของพ่อ-แม่..
* น้องอ.นุ..ขอบคุณเพลงไพเราะประทับใจที่เลือกมาฝากที่บันทึกของพี่ใหญ่เสมอๆ..มีคุณค่ามากค่ะ..รูปลูกสาว-ลูกชาย เป็นภาพประกอบที่น่ารักมากจริงๆ..
* น้องหมอป...ดีใจที่เข้าถึงความรู้สึกนี้ค่ะ..ก่อนเล่าเรื่อง คิดอยู่นานเหมือนกันว่าความผูกพันทีย้อนกลับไปสู่การฟื้นฟูความมีชีวิตชีวาของสถานที่ดั้งเดิมของบรรพชนขึ้นมาอีก จะสร้างคุณค่าเป็นที่ยอมรับกันหรือไม่?
* น้องดร.ขจิต..เป็นดอกนางแย้มปีนังค่ะ..กลิ่นหอมอ่อนๆ..เลี้ยงง่ายมาก ชอบแดดและน้ำชุ่ม..ยิ่งตัดแต่งกิ่งยิ่งงาม..ช่วงเดือนนี้จนถึงเดือนมกราคมปีหน้า ดอกจะบานเต็มต้นค่ะ
* น้องปริม..ยินดีมากที่เห็นคุณค่าของการดูแลทรัพย์ของบรรพชน เพื่อสืบสานวัฒนธรรมและความผูกพันในครอบครัวให้ต่อเนื่องไม่ขาดสาย..หลานป้าทั้งสามคน ได้รับการปลูกฝังอุปนิสัยหลายอย่างจากคุณปู่-คุณย่า..ซึ่งพี่เชื่อว่า ถึงจังหวะหนึ่งของชีวิต พวกเขาย่อมพร้อมที่จะรับมอบหน้าที่เป็นผู้ดูแลทรัพย์เหล่านี้ต่อไปค่ะ..
* น้อง Tuknarak..มีนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์หลายราย จะมาขอซื่อที่ดินผืนนี้ โดยวางแผนจะทุบตึกไปทำอาคารพาิณิชย์ เพราะติดกับถนนรัชดาภิเษก..เงินหาใหม่ได้ แต่ทรัพย์ที่มีคุณค่าทางใจนี้ มีที่นี่ที่เดียว..ขอบคุณที่มีความรู้สึกตรงกันค่ะ..
* น้องหนูรี..ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากลูกสาวผู้รักและคิดถึงพ่อ-แม่ เหมือนกันเลยค่ะ..พี่ใหญ่ได้อ่านเรื่องเล่าของน้องหนูรี เกี่ยวกับการกลับไปอยู่บ้านที่ถ้ำทะลุ และได้สานต่อความเป็นไปในเรือกสวนไร่ ที่คุณพ่อที่ได้สร้างไว้ให้ลูกๆหลานๆ..น่าชื่นชมมากค่ะ..
* น้องครูทิพย์..เป็นบ้านที่โปร่งโล่งมาก..ต้นไม้มีไม่มาก เพื่อลดภาระการดูแลค่ะ
* น้องมนัสดา..บ้านหลังนี้ พ่อ-แม่ ท่านมาปลูกสร้างเป็นหลักแหล่งอาศัย ตั้งแต่ถนนลาดพร้าวยังมีแต่ทุ่งนาเขียวๆ..ออกแบบบ้านโดยคุณอาเขยที่เป็นสถาปนิก สมัยก่อนเป็นชานเมืองดูว่าไกลมาก..พี่ยังจดจำความสุขดีๆที่บ้านนี้ไม่เคยลืมเลยค่ะ.
* น้อง KRUDALA..เป็นความเชื่อส่วนตัวของพี่ว่า..พ่อ-แม่ จากไปแต่กาย..ภูมิภพหน้าที่ไปสถิตย์อยู่นั้น เป็นไปตามบุญและความปรารถนาของท่าน..แต่ตราบใดที่ลูกหลานยังรำลึกบูชาท่าน..และรักษาดูแลที่อยู่อาศัยเดิมไว้คอยต้อนรับเมื่อท่านมาเยี่ยม..ย่อมเป็นการสนองพระคุณที่ยังความสุขอย่างยิ่งค่ะ.
* น้องแผ่นดิน..หากเห็นคุณค่าในตนและสรรพสิ่งอันเป็นต้นรากของสังคมและวัฒนธรรม การปลูกความสุขย่อมงอกงามเบ่งบานในใจของเราเสมอ..เรื่องเล่าของการพาลูกหลานกลับไปสร้างความคุ้นเคยเป็นระยะที่บ้านเกิดของน้องแผ่นดิน คือตัวอย่างหนึ่งของความบันดาลใจเหล่านี้ค่ะ
* น้องมดตะนอย..ชีวิตที่กำลังเริ่มสร้างครอบครัวอย่างมีความสุขของน้องมดตะนอย-น้องเพชรน้ำหนึ่ง นำไปสู่ความดีงามที่เชื่อมร้อยสายสัมพันธ์ของกลุ่มญาติในตระกูลทั้งสองฝ่าย..ขอให้กำลังใจเช่นกันค่ะ
* หลานเพชรน้ำหนึ่ง..ได้ตามไปอ่านการนำพาเยาวชนไปเรียนรู้เรื่อง ข้าว แล้วค่ะ..ดีจังเลยที่ทำให้รู้จักคุณค่าของข้าว ธัญญพืชสำคัญของไทยที่ควรใส่ใจอย่างยิ่ง..
* น้อง Bright Lily..ต้นไม้บ้านนี้ชอบแดด และไม่ต้องดูแลมากค่ะ..เน้นที่ออกดอกมากๆค่ะ..