และผมก็รู้ด้วยว่าทางสำนักแห่งนี้มีใจเต็มร้อยที่จะช่วยผม ทำเรื่องที่คิดๆเอาไว้ในการ สร้างคน และ สร้างครู
ผมค้นพบนวัตกรรมใหม่อีกแล้วครับ การใช้เทคนิค " ชุบมือเปิบ " ในการเขียนบันทึกลง Blog ครับ
ความคิดนี้ผุดบังเกิดขณะผมใช้ชีวิต 2 วัน ระหว่าง 28-29 กค. 2550 อยู่ที่มหาชีวาลัยอีสาน ในบ้านกลางสวนป่า ของท่าน ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ รายละเอียดเป็นอย่างไรโปรดค่อยๆติดตามต่อไปครับ
ก่อนอื่นขอสรุปเรื่องราวเป็นภาพรวมก่อนว่ามีความเป็นไป เป็นมาอย่างไร ผมถึงได้มานั่งเขียนบันทึกอยู่ ณ สำนักแห่งนี้
- ผมได้ยินชื่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ มานานในฐานะปราชญ์ชาวบ้านจากแดนอีสาน แต่ก็ไม่รู้รายละเอียดว่าท่านคิด ทำ อะไร อย่างไร รู้แต่ว่าท่านเป็นที่ยอมรับในระดับคนที่เป็นมันสมองของชาติ และคนที่มีสำนึกต่อสังคม ต่อแผ่นดิน
- Blog ที่ Gotoknow ช่วยให้ผมสัมผัสตัวตนของท่านได้อย่างรวดเร็ว ผ่านการอ่านบันทึกอันหลากหลายรสชาติ เรียกว่า "รู้ใจ โดยยังไม่พบหน้า" เหมารวมไปถึงการรู้จักบุคคลที่เป็นพันธมิตรสำคัญของท่านเช่น ดร. แสวง รวยสูงเนิน เป็นต้น
- ผมอยากไปพบ ไปกราบไหว้ ไปสนทนากับท่านให้ถึงที่ แต่จัดเวลาไม่ได้สักที เพราะภารกิจที่แสนยุ่งเหยิง
- 18 กค. 2550 ... เหมือนปาฏิหาริย์ น้องบ่าว ขจิต ฝอยทอง ได้ประสานให้ผมได้ไปพบกับท่าน ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ดร. แสวง รวยสูงเนิน และ ขุนพล เม็กดำ 1 ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร คุยกันจนร้านอาหารปิด และไปต่อที่ห้องนอนท่านครูบาฯ จนเลยเที่ยงคืน อันเป็นที่มาของ บันทึกนี้ และ บันทึกนี้
- เราต่างรู้สึกอิ่ม แต่ยังไม่จุใจ ผมจึงคิดดิ้นรนต่อไปเพื่อมีเวลาเช่นนั้นอีก และน่าจะเป็นในบรรยากาศ ธรรมชาติ ในสวนป่า บ้านท่านครูบาฯ มหาชีวาลัยอีสานจะดีที่สุด
- ผมแอบคิดการไกลว่าจะทำอะไรๆเพื่อนักศึกษาสายครู โดยเฉพาะนักศึกษาทุน หลักสูตร 5 ปีจำนวน 35 คนที่กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่ 4 แล้ว โดยอาศัยความร่วมมือจากมหาชีวาลัยอีสาน
- 28-30 กค. 2550 มีงานที่บ้านท่านครูบาฯ เป็นการประชุมเสวนาแบบไร้รูปแบบ แต่คงอัดแน่นด้วยสาระ คละเคล้าความรื่นเริงใจ แบบที่ไม่มีอกุศลเป็นตัวนำ .. ผมคิดว่าต้องไป
- 25-27 กค. 2550 ผมกับท่านคณบดี และ เลขาฯคณะ ต้องไปร่วมประชุม KM Workshop ที่ ม.นเรศวร ... กะว่าน่าจะจับรถต่อจากพิษณุโลกไปบุรีรัมย์ได้ แต่ก็หมดสิทธิ์ เพราะไม่มีตั๋วเลย
- เดินทางเข้ากรุงเทพและถึงเอาตอนหัวค่ำ วันที่ 27 ทุลักทุเล ขึ้นรถที่หมอชิต 23:30 น. ตื่นมา ตีหนึ่งครึ่งก็ยังคงอยู่ที่ขนส่งหมอชิต รถจะติดไม่ติดคิดดูกันเองก็แล้วกัน รายละเอียดอยู่ ที่นี่ ครับ
2-3 วันที่บ้านท่านครูบาฯ ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย เกินความคาดหมาย และก็มีไม่น้อยเช่นกันที่ได้ฝากแง่คิด มุมมองของตัวเองให้คนที่เราคิดว่า "ใช่" ได้รับรู้ว่าเราคิดเห็นอะไรอยู่ ด้วยความหวังว่า เราจะประสานความคิด ความเชื่อให้เกิดพลังที่จะทำอะไรกันอย่างจริงจังได้มากขึ้น เพื่อพรุ่งนี้ที่ดีกว่า ของสังคมไทย ... จะช้า เร็ว มากน้อยแค่ไหน เราคงต้องช่วยกันทำ
รายละเอียดมากมายเกินจะบอกกล่าวครับ .. ผมรู้แค่ว่าผมต้องมาที่นี่อีก และคงหลายครั้ง เพื่ออะไรบางอย่าง ที่ผมเริ่มเห็นทางชัดขึ้นเรื่อยๆแล้ว และผมก็รู้ด้วยว่าทางสำนักแห่งนี้มีใจเต็มร้อยที่จะช่วยผม ทำเรื่องที่คิดๆเอาไว้ในการ สร้างคน และ สร้างครู ด้วยกระบวนการที่น่าจะมั่นใจได้มากขึ้นครับ
แล้วอะไรล่ะคือ " ชุบมือเปิบ " ที่กล่าวไว้ตอนต้น
ไม่มีอะไรมากครับ ก็ผมมัวแต่ enjoy การหาความรู้ และการพูดคุยกับท่านครูบาฯ ท่านดร.แสวง และบรรดา Bloggers คนคอเดียวกันอีกมากมาย จนไม่อาจบรรยาย เอ่ยชื่อเสียงเรียงนามได้หมด ขณะที่หลายท่านหลายคนตั้งแต่ท่านเจ้าสำนักลงไป ต่างก็ขมักเขม้นเขียนบันทึก รายงานข่าว บันทึกความทรงจำ ฯลฯ กันอย่างต่อเนื่อง ผมก็เลยเห็นช่องว่า การ ชุบมือเปิบ น่าจะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ ไม่เชื่อก็ลอง คลิก ดูได้เลยครับ ท่านจะได้ พบเห็น และ รู้สึกอะไรๆได้มากมาย
เริ่มจากบันทึกของท่านครูบาฯ
<ul>
ท่านบางทราย
</ul>
ดร.แสวง รวยสูงเนิน
คุณน้อง "ยุทธ์" สิงห์ป่าสัก
</strong><p> ตามด้วยบันทึกของน้องบ่าว ขจิต ฝอยทอง</p><ul>
</ul><p> ต่อด้วยบันทึกจาก อ. PAEW</p><ul>
ตามติดด้วย บันทึกของครูอ้อย
</ul><p>* * * ส่วนของเจ้าของ Blog เอง นอกจากบันทึกนี้ ก็ยังมีอีกหน่อยครับ</p><ul>
</ul>
Good idea มั่กๆๆๆ ค่ะอาจารย์ อย่างนี้ก็ไม่น่าจะเป็นชุปมือเปิบนะค่ะ แต่น่าจะเป็นการรวบรวมเรื่องราวเดียวกันไว้ด้วยกัน ง่ายต่อการติดตาม กลายเป็น asset ที่ดีเลยนะค่ะ
สงสัยว่าอาจารย์ต้องไปตามเอาบันทึกของของคุณดอกแก้ว น้องออต น้องสายลม น้องสายใจ ซึ่งก็ได้บันทึกรายงาน บรรยายสิ่งที่ได้รับได้แลกเปลี่ยนไว้อย่างน่าประทับมาไว้ที่นี่ด้วยค่ะ
ขอบคุณครับ
เห็นด้วยเต็มที่ครับ ทุกบันทึก ของทุกคน น่าจะรวมกันอยู่ได้เป็นคลังความรู้ได้ดี และสมบูรณ์ยิ่งขึ้น แล้วจะรีบทำให้สมบูรณ์ครับ
สวัสดีค่ะ
อาจารย์handyครับ เพิ่มเติมบันทึกของออตนะครับเกี่ยวกับ เฮฮาศาสตร์ครับ
สวัสดีครับอาจารย์
มาขออนุญาตินำข้อความบางตอนไปรวมครับ ขอบคุณมากครับ http://gotoknow.org/blog/mrschuai/113523#
นี่คือ ความมหัศจรรย์ ของ blog ของ gotoknow
ที่ทำให้สิ่งดีๆๆๆมาพบกันได้ค่ะ ^__^
สวัสดีครับพี่บ่าว
ขอบคุณครับที่เข้าไปให้เกรดในhttp://gotoknow.org/blog/thairailway/101643
แวะมาติดตามอ่านงาน"เฮฮาศาสตร์ ครั้งที่ 2"
คร่าวๆ ขนาดไม่มีโอกาสมาร่วมก็นึกเห็นภาพความ
สนุกสนานไม่น้อยเลย มีเวลาจะติดตามอ่านต่อ ครับ
ท่านพี่ Handy มาดูนี่เร็ว ครับ
อาจารย์คะ หน่อยแวะมาสวัสดีคะ
ขอบคุณอาจารย์ Handy ที่เป็นที่ปรึกษา บทความให้หน่อยคะ เขียนบทความ แก้ไข เสร็จแล้วคะ ดีใจๆ
ครับคำว่าชุบมือเปิบก็น่าจะฟังดูดีน่ะครับแต่การชุบมือเปิบครั้งนี้เจ้าเขาเต็มใจให้ใช่หรือเปล่าครับ ถ้าเขาเต็มใจให้ผมก็เปิบเต็มที่น่ะครับแต่ผมจะไม่ลืมบอกต่อว่าผมได้รับมาจากใครและจากไหน ได้มาอย่างไรครับขอบคุณครับ
ประกาศเพื่อทราบ
โดยที่เห็นสมควรแจ้งให้สมาชิกทราบว่า บันทึก "ชุบมือเปิบ" นี้ ได้มีการแตกแขนงไปมากมาย ทำให้ข่าวสารแพร่หลาย กระจายไปในวงกว้าง ดังเช่นที่ อ. Paew และอีกหลายท่านได้ขยันทำอย่างไม่เห็นแก่ความเหนื่อยยาก
เพื่อให้ข้อมูลทั้งหลายได้ตลบ อบอวลยิ่งขึ้น จึงขอนำบรรดาบันทึกทั้งหลายที่เกี่ยวกับงาน เฮฮาฯ-2 มาลงเป็นการ Update ไว้ที่นี่อย่างต่อเนื่อง ต่อไป
ว่างๆก็แวะมาอีกหลายๆครั้งก็ได้ โดยไม่ต้องขออนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรแต่ประการใด
จึงประกาศมาให้ทราบโดยทั่วกัน.
สวัสดี.
อิอิอิ แอบมาชุปมือเปิบไปไว้ที่ บันทึกโน้น ด้วยค่ะ
ขอบคุณต่อทุกท่าน ทุกความคิดเห็นครับ
เรื่องดีๆ ความคิดดีๆ คนดีๆ ล้วนทำให้โลกนี้น่าอยู่ครับ ที่สำคัญก็คือโอกาสแห่งการผสานให้เกิดพลังในการ "กระทำ" อะไรที่สร้างสรรค์ร่วมกันนั้น ไม่ใช่เรื่องไกลเกินฝัน และนับวันจะมีให้เห็นเป็นรูปธรรมมากขึ้นเรื่อยๆ .. ขอให้ทุกท่านมีกำลังใจครับ
ยินดียิ่งที่ท่านเข้ามาเยี่ยมและทักทายครับ
1. อ.
คนเก่ง คนใจดี 2. คุณ
มากไมตรี
ยอดนักอนุรักษ์
3. คุณ
4. น้องบ่าว Hyper
5. ท่าน
จอมขยัน
สาวน้อยมหัศจรรย์
ผู้เกรียงไกร ในดงดอน
น้องบ่าวที่รัก และเคารพ
6. คุณหมอ
7. ท่าน
8. นาย
9. น้องชายคนขยัน
10. น้องชายที่มีแต่ใจแบ่งปัน
11. พี่บ่าวเราเอง
12. น้องบ่าวคนดี+เก่ง อีกรอบ
13. น้องชาย ยอดนักส่งเสริม เป็นยอดครูโดยไม่ต้องแขวนป้ายครู
14. ยอดครูผู้ โอบอ้อม อารีย์
15. ยอดหญิงใจเด็ด ผู้มีเพชรในใจ
16. ถึงท่านเข้ามาใหม่แต่ด้วยใจ ที่ดีงาม
17. อ้าว .. อ.
เข้ามาอีกที .. ชุบกันไป ชุบกันมา สนุกดี มีแต่ประโยชน์ครับ .. ki o sukete ne !
.... ขอบคุณครับ ขอบคุณ.