เก็บเรื่องราวดี ๆ จากการเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตจาก"ครอบครัว"ของ"ป้าอึด และ ลุงจัด ขอนทอง"เอาไว้ในบันทึกนี้...ด้วยความเคารพรัก"ป้าอึด"จาก"ครอบครัวเล็ก ๆ ของผมครับ....

                                       -ช่วงเย็นของวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้รับโทรศัพท์แจ้งว่า"ป้าอึด ขอนทอง"ได้เสียชีวิตลงอย่างกระทันหัน.....เป็นข่าวที่น่าเศร้าสำหรับครอบครัวเล็ก ๆ ของผมเป็นอย่างมากเลยล่ะครับ....ตัวผมเองเพิ่งไปเยี่ยม"ป้าอึด"เมื่อวันศุกร์ ได้พูดคุยกันหลายเรื่อง แม้ว่าท่านจะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ด้วยกล้ามเนื้อทางซีกซ้ายอ่อนแรง แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้ก็คือความมีกำลังใจที่ดีจากคำพูดของท่าน...และยังได้มีการปรึกษาหารือกันระหว่างญาติพี่น้องและลูก ๆ ของท่านว่าจะพาไปเข้ารับการรักษาตัวที่จังหวัดพิษณุโลกในวันเสาร์....ในสายวันเดียวกันผมได้โทรศัพท์ไปสอบถามถึงอาการของป้าอึดว่าไปหาหมอที่จังหวัดพิษณุโลกแล้วอาการเป็นอย่างไรบ้าง? "ลุงจัด"คู่ชีวิตของป้าอึด ได้บอกว่าอาการเหมือนเดิม ตอนนี้กำลังนอนหลับพักผ่อน และยังย้ำว่า"ป้าอึดต้องหายเป็นปกติในเร็ววัน" ผมเองก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา....แต่....สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อ"ป้าอึด"ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับในช่วงบ่ายของวันเสาร์...ในวัย 70 ปี...วันที่ท่านตั้งใจว่าจะหายเป็นปกติ...ครับ....

                                       หากมิตรรัก G2K  ท่านใดได้ติดตามบันทึกของผมมาอยู่ตลอด จะรู้จักและคุ้นเคยกับ"ป้าอึด"และครอบครัวเป็นอย่างดี.....เพราะว่าผมได้นำเอาเรื่องราวต่าง ๆ ที่"ป้าอึด"ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ชีวิตมาบันทึกไว้ให้ได้ติดตามและแบ่งปันกันอยู่เสมอ  ๆ และวันนี้...เพื่อเป็นการร่วมไว้อาลัย"ป้าอึด  ขอนทอง" ผมจึงขอรวมเอาเรื่องราวของ"ป้าอึด"มาบันทึกไว้ในบันทึกนี้..กับ"ร้อยเรื่องราว...คนดี...นามนี้..ป้าอึด ขอนทอง"...


1.ขอร่วมไว้อาลัย...คนดี...นามนี้...ป้าอึด   ขอนทอง....

3.เมื่อสองปีที่แล้วผมได้บันทึกเรื่องราวของ"ป้าอึด"เป็นเรื่องแรกครับ...คราวนั้นผมได้นำเสนอเรื่องราววิถีชีวิตของท่านกับครอบครัว ที่ได้ช่วยกัน"ตำข้าวเม่า"ซึ่งผมได้ตั้งชื่อบันทึกนี้ว่า"โรงเรียนตำข้าวเม่าวิทยา" และผมได้ยกย่องให้"ป้าอึด"และครอบครัว เป็น"ครู"ประจำโรงเรียนนี้ด้วยครับ...สามารถติดตามอ่านเรื่องราวต่อได้จากที่นี่ครับ โรงเรียนตำข้าวเม่าวิทยา

4.ในบันทึกต่อมาเมื่อปีก่อน ผมได้ชวนทุกท่านไปเดินชมแปลงปลูกพริกของ"ป้าอึด"กับ"ลุงจัด"ซึ่งครั้งนี้ผมได้รับความรู้เรื่องการ"เก็บรักษาพันธุ์พืชแบบพื้นบ้าน"และการใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายของครอบครัว"ป้าอึด"ครับ....และวันนี้"ลุงจัด"ยังพาผมไปเก็บผักแปลก ๆ นามว่า"ผักควาบหรือสันตะวาใบพาย"ด้วย งานนี้ได้รับทั้งความสุขและความรู้แบบนี้ตลอดทั้งวันเลยล่ะครับ....เมื่อกลับมาถึงบ้านผมได้ลงมือบันทึกเรื่องราวทันที...ซึ่งผมได้ให้ชื่อบันทึกว่า "พริกนาพารวย" และ"ผักควาบ ..สันตะวาใบพาย"สามารถติดตามอ่านได้จากบันทึกนี้ครับ พริกนาพารวย ผักควาบ...สันตะวาใบพาย

5.ช่วงปลายปี หลังจากการเก็บเกี่ยวข้าว "ป้าอึด"กับครอบครัว ได้ทำการ"สูบปลา"จากบ่อบริเวณนาของตนเอง และได้ชวนครอบครัวเล็ก ๆ ของผมไปร่วมกิจกรรมด้วย..ซึ่งครั้งนี้ทำให้ผมได้กลับไปสัมผัสวิถีชีวิตแบบเก่า ๆ และได้ร่วมรำลึกถึงความหลังอีกมากมายเลยล่ะครับ...คราวนี้นอกจากผมจะได้นำเอาเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับ"กิจกรรมการสูบปลา"มาบันทึกแบ่งปันให้มิตรรัก G2k ได้ติดตามกันแล้ว ยังมีเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผมได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตจากครอบครัวของ"ป้าอึด"อีกหลายเรื่อง ซึ่งผมได้นำเอามาบันทึกไว้ สามารถติดตามอ่านได้จากบันทึกนี้ครับ มนต์รักลูกทุ่ง  เผาข้าวหลาม(กลาง)แจ้ง  อ๊อกปู๋...or...อ่องปู๋นา...ปูจ๋าปู...  เมา"เม่า" and "หน่อเอื้อง ปลาหลิม ปลาข่อ or ปลาช่อนเผาเกลือ  แกงคั่วหอยขมใบชะพลู..ปูนก  ขนาบปลา  บะตัน(Jujub)แบบ เบิร์ด เบิร์ด.. ถั่วแปบ...ป้าแป้น..

และนี่ก็คือ"ร้อยเรื่องราว....คนดี...นามนี้..."ป้าอึด ขอนทอง"ครับ


                                                                                          ขอร่วมไว้อาลัย....ด้วยความเคารพรัก...

                                                                                            เพชรน้ำหนึ่ง+มดตะนอย

                                                                                              16/06/2557