ผมได้รับ Tag คิด (ไม่) ถึง จาก อาจารย์ กมลวัลย์ จากบันทึก คิด(ไม่)ถึง จริงๆ นะเนี่ย
คิดไม่ออกจริง ๆ ว่า ต้องทำอย่างไรต่อไป อึ้ง ทึ่ง เสียว ไปจะครบเดือนอยู่แล้ว ... คุณ มะปรางเปรี้ยว ก็ได้แจ้งกติกามารยาทให้ทราบไว้ที่บันทึก ชวนกันเขียนบันทึกสนุกๆ Tag คิด(ไม่)ถึง
ตีความกันก่อน ... คำว่า "คิด (ไม่) ถึง" หมายความว่าอย่างไร ?
เท่าที่ผมเห็นสมาชิกเค้าเขียนถึงกัน ... ผมจะลองตีความตามความเข้าใจของตัวเอง ดังนี้
คิด (ไม่) ถึง คือ การที่ได้พบ ได้เจอ ได้สัมผัส ผ่านการอ่าน การเขียนบล็อก การแสดงความคิดเห็น รวมถึงการโต้ตอบ และ ตอบโต้ความคิดเห็นต่าง ๆ ใช้การปฏิสัมพันธ์ผ่านทาง Gotoknow ด้วยเครื่องมือโดยตรง คือ BLOG หรือ e-mail หรือ CHAT ผ่าน Web Browser
บางท่านก็อาจจะผ่านการพูดคุยโดยตรง จากการประชุม หรือ สัมมนา หรือ การเยี่ยมเยือน ณ ที่อยู่ของสมาชิกประจำถิ่นนั้น ๆ
ซึ่งการแสดงความคิด (ไม่) ถึง นั้น สมาชิกที่เขียนส่วนใหญ่มักจะเขียนในเชิงบวก คือ โดยให้ความรู้สึกว่า โอ้โฮ ! ไม่น่าเชื่อเลยว่า จะคิดได้แบบนี้ แปลกจัง เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น คนอาราย (นั้น เอาเข้าไป อิ อิ)
แต่ที่แน่ ๆ ไม่ค่อยมีสมาชิกเขียนในเชิงลบ ถึงแม้จะรู้สึก..ก็ไม่ควรเขียน เพราะจะเป็นการสร้างมลพิษให้กับ GOTOKNOW ไปเสียเปล่า ๆ (อันนี้ยืมคำคุณ Conductor มาครับ)
ตั้งแต่ผมเข้ามาเป็นสมาชิกของ Gotoknow ... ผมมีความคิด "ไม่" ถึงใครบ้าง ในความรู้สึกส่วนตัวของผมแล้วกันครับ
ความคิด "ไม่" ถึง ท่านแรกของผม
อาจารย์ กมลวัลย์ ... ที่ผมคิด (ไม่) ถึงว่า อาจารย์เป็นวิศวกรที่มีความเป็นครูยิ่งกว่าครู
|
รองศาสตราจารย์ ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ |
ถือเป็นการ คิด (ไม่) ถึงกลับคืนสู่ท่านอาจารย์ครับ ... จากใจจริงเลยล่ะครับ
เริ่มต้นจาก ...
ประวัติการศึกษา ... อาจารย์เขียนได้สนุกสนานบานใจ ถือเป็นต้นแบบในการเขียนประวัติส่วนตัวของผมเหมือนกันครับ >> http://gotoknow.org/profile/drkamie
สมุดบันทึกเล่มที่ชื่อว่า นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย ... สมุดบันทึกที่ผมมักจะชอบแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านการศึกษากับท่านอาจารย์เสมอ อ่านแล้วถูกใจ พร้อมกับ คิด (ไม่) ถึง ว่า ทำไมอาจารย์ทางด้านวิศวกรรมจึงมีความเป็นครูและนักการศึกษามากมายขนาดนี้
ยกตัวอย่าง บันทึกที่ผมชอบมุมมองของอาจารย์นะครับ เช่น
- คิด(ไม่)ถึง จริงๆ นะเนี่ย << อิ อิ อันนี้ชอบสุด เพราะบ้ายอ ตัวลอย และปวดหลัง (จากการโดนคุณซูซาน เปลี่ยนชื่อบล็อก ครับ :)
สมุดบันทึกเล่มที่สองที่ผมสนใจ ชื่อว่า การปฏิบัติธรรม ... สมุดบันทึกที่ผมชอบฟัง แต่ไม่ชอบตอบ เพราะผมเป็นแค่ "มาร" ย่อมอยู่ห่างไกล "นักธรรม" เสมอ (ที่มาของชื่อ "วสวัตดีมาร") แน่นอนครับ ผมจึง คิด (ไม่) ถึง ว่า ทำไมอาจารย์ที่อยู่สายวิชาชีพวิศวกร ที่ประสบความสำเร็จในทางวิชาชีพอย่างสูง จึงให้ความสนใจในทางการปฏิบัติธรรม (จริง ๆ เป็นคำถามที่ผมอยากถามคนหลาย ๆ คนเหมือนกันครับ เมื่อทางโลกประสบความสำเร็จแล้ว เหตุใดจึงหันหน้าเข้าหาทางธรรมกันล่ะ ทำไม ๆ ???)
ผมขอเลือกบันทึกที่ผมสนใจ นะครับ
ความรู้สึกส่วนตัวที่มีต่อท่านอาจารย์ กมลวัลย์
- อาจารย์เป็นครู อาจารย์เป็นนักการศึกษา ตัวจริงเสียงจริง มีความเป็นครูมากกว่าครูบางคนที่ผมเคยเจอ
- บันทึกของอาจารย์หลาย ๆ บันทึก เป็นการเตือนสติให้ผู้ที่หลงลืมได้มีโอกาสตระหนักคิด ตระหนักรู้
- อาจารย์มีความเป็นกัลยาณมิตรสูงมาก ใจเย็น มีความอดทน มีอารมณ์ขัน ใช้สติกำกับตนอยู่เสมอ โดยเห็นได้จากการตอบความคิดเห็นด้วยความตั้งใจ และแสดงถึงไมตรีจิตอยู่เสมอ
- ถูกใจในความเป็นอาจารย์ กมลวัลย์ ครับ ....
- คิด (ไม่) ถึง จริง ๆ ครับ
ความคิด "ไม่" ถึง ท่านที่สอง ... ครับ
คุณ เบิร์ด ... ที่ผมคิด (ไม่) ถึงว่า ยิ่งกว่าคิด (ไม่) ถึง ... จอมยั่วยุอารมณ์การต่อยอดความรู้ คือ คุณเบิร์ดนั่นเอง
|
คุณ เบิร์ด วิมลรัตน์ ชัยปราการ นักจิตวิทยา ช่วยราชการที่กลุ่มงานสุขศึกษา โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ |
ถือเป็นการ คิด (ไม่) ถึงคืนสู่ของคนที่เริ่มต้น Tag คิด (ไม่) ถึง
เริ่มต้นจาก ...
ความรู้สึกส่วนตัวก่อนเลย สำหรับคุณเบิร์ดเนี่ย ...
คุณเบิร์ด เป็นนักจิตวิทยาที่มีวิธีการเขียนบันทึกที่แยบยล ละเมียดอารมณ์เป็นที่สุด เนื้อหาที่เลือกเขียนก็แน่น มีคุณภาพ มีความชัดเจน
การตอบความคิดเห็นของคุณเบิร์ด ... ถือเป็นตัวอย่างของการต่อยอดความรู้ได้ที่ดีที่สุดคนหนึ่ง คือ เมื่อมีสมาชิกตอบหรือแสดงความคิดเห็นมา คุณเบิร์ดจะพาเขาเหล่านั้นไปเที่ยวประเด็นลึก ๆ เสมอ จนบางที (ผม) ก็ไม่ทันความคิดของคุณเบิร์ดเหมือนกัน ถึงได้ปวดหลังและปวดตับจนถึงทุกวันนี้ ฮืมมม :)
คุณเบิร์ดใช้วิชาชีพนักจิตวิทยาเข้ามาใช้ในการยั่วยุอารมณ์ของสมาชิกให้อยากต่อยอดความรู้ หรือ ตอบมาในประเด็นที่คุณเบิร์ดอยากทราบ หรือไม่คุณเบิร์ดทราบแล้วก็อยากให้สมาชิกท่านนั้นได้คิดต่อ บางทีคิดไม่ออก ก็ต้องขอติดกันไว้ก่อนทีเดียว อิ อิ
วาทะ คารม คมคาย คมความคิด ช่างสรรหา แม่นยำภาษาและข้อมูลเป็นยิ่งนัก
คุณเบิร์ดได้แสดงความเป็นกัลยาณมิตรต่อผมอย่างสูง โดยแสดงความจำนงต้องการส่ง ส.ค.ส. วันปีใหม่ให้ แต่ผมกลับได้ปฏิเสธไป เนื่องจากเหตุผลส่วนตัว อันนำมาซึ่งความแอบเสียใจเหมือนกันว่า แหม เกือบได้ ส.ค.ส. จากคุณเบิร์ดแล้วเชียว ... อดเลยเฟ้ย :)
ข้าน้อยฯ ขอซูฮกในความเก่งกาจของท่าน ... ข้าน้อยมิอาจเทียบท่านได้แม้แต่น้อย :)
สมุดบันทึกเดียวที่คุณเบิร์ดได้สร้างไว้นั้น คือ ของขวัญจากวันวาน
ถือว่า คุณเบิร์ด ไม่ได้ เน้นปริมาณของจำนวนบันทึก แต่เน้นคุณภาพชัด ๆ ชี้ชัดไปเลยว่า สุดยอดครับ นาน ๆ เขียนที แต่มีความหมาย :)
- โกงไม่เป็นไร ขอให้มีผลงาน ? << การเมืองชัด ๆ
- way back into love << แฮะ แฮะ ชอบหนังเรื่องนี้ครับ
- ความคิดเชิงบวก ( Positive thinking ) สำคัญไฉน ? << เชิญชวนคิดเชิงบวกกัน
- คนไทยจบแค่ชั้นประถม ฯ ? << เรื่องการศึกษาคุณเบิร์ดก็สนใจ ข้อมูลแน่นมาก
- เมื่อรถโดนงัด ! << สงสาร BIG C เชียงราย :)
- คิดเอย..คิด ( ไม่ ) ถึงนะเนี่ย << ต้นตำรับ Tag คิด (ไม่) ถึง ของ Gotoknow
คุณเบิร์ดได้เข้ามาตอบความคิดเห็นของบันทึกของผมเขียน ชื่อ พฤติกรรมการตอบและโต้ความคิดเห็น ระหว่าง "ผู้เขียนบันทึก" กับ "ผู้แสดงความคิดเห็น"
คุณเบิร์ดได้ให้ความคิดเห็นให้ผมได้ประทับใจมาก ๆ ครับ ดังนี้
***************************************************************************************
สวัสดีค่ะ อ.วสวัตดีมาร
ขอใช้สิทธิ์ที่ถูกพาดพิงค่ะ..^ ^
การสื่อสารเบิร์ดแบ่งง่ายๆเป็น 2 ระดับเหมือนที่อาจารย์เคยเขียนไว้ในบันทึกว่าด้วยคนไทยชอบแสดงความเห็นมากกว่าความรู้น่่ะค่ะ
ระดับของความเห็นเป็นระดับที่เขียนง่าย พูดง่ายเพราะเป็นเรื่องของความรู้สึก ชอบ ไม่ชอบ โกรธ เย้ยหยัน ถากถาง เสียดสี ประชดประชัน ฯลฯ บนพื้นที่สาธารณะที่ไม่ต้องเปิดเผยตัวตนมีส่วนทำให้การแสดงความเห็นในระดับนี้รุนแรงเพราะเป็นการแสดงถึงอำนาจแฝงที่สามารถทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ได้ อาจถือเป็นการคุกคามอย่างหนึ่งด้วยค่ะเพราะทำให้ตัวเองรู้สึก " เหนือกว่า " ..ฟรอยด์เคยว่าไว้ว่าคนเรามีแรงขับของความก้าวร้าวอยู่ในตัวทำให้เมื่อใดก็ตามที่เราไม่ต้องเปิดเผยตัวเองเราก็จะง่ายที่จะแสดงออกมาได้ตามแรงขับนั้นๆ เพราะเป็นระดับของสัญชาตญาณเท่านั้นเอง..และ่ที่่ีพบมาส่วนใหญ่คนที่มีลักษณะนี้จะเป็นคนที่อ่อนแอข้างในนะคะ เพราะหวั่นไหว เพราะโดดเดี่ยวจึงก้าวร้าวเพื่อแสดงอำนาจหรือเพื่อข่มขู่ให้ดูว่าตัวเองเก่งกล้าและเหนือกว่าคนอื่น..เพราะคนมักจะไม่อยากยุ่งกับคนที่ปากร้าย เสียงดัง พูดไม่รู้ฟัง เถียงข้างๆคูๆ..( ไม่ได้ตั้งใจจะเหน็บ ใคร เลยนะคะอาจารย์ ^ ^ )..การไม่อยากยุ่งด้วยกับความเกรงกลัวนั้นคนละเรื่องกันเลยค่ะ แต่มักจะเข้าใจว่าเป็นสิ่งเดียวกันซะนี่
แต่ระดับของความรู้จะสูงกว่านั้นค่ะเป็นระดับที่ต้อง " คิด " ..ต้องไตร่ตรอง ต้องพิจารณาหลายๆด้าน เพื่อหาความเหมาะควรและความเข้าใจให้มากที่สุด..จึงเป็นสิ่งที่ยากมากขึ้นและต้องอาศัย การแขวนลอยความรู้สึก ช่วงหนึ่งเพื่อบ่มเพาะความเข้าใจก่อนที่จะสื่อสารออกไปน่ะค่ะ
ตัว สาร เองก็เป็นความละเอียดอ่อนเช่นเดียวกันค่ะ ถ้าผู้สื่อสารสื่อแบบ " ตรง " ไปนิด โดยลืมหรือตกหล่นคำบางคำไป ชนิดของสารที่สื่อนั้นจะผิดเพี้ยนไปเลยนะคะ..บวกกับผู้รับที่เป็นแบบยังอ่านไม่หมด หรือไม่แขวนลอยซะก่อนก็ตัดสินซะแล้ว .. โอกาสที่จะเข้าใจผิดก็มีสูงค่ะ
เอาคำคมมาฝากค่ะอาจารย์
ฉันได้เรียนรู้ความเงียบ จากคนช่างพูด
ความอดทน จากคนไร้ความอดทน
และความอ่อนโยนใจดี จากคนโหดร้าย
..ของคาริล ยิบราน ค่ะ ^ ^
เรามาปิดท้ายด้วยลักษณะของสารที่สื่อตกหล่น ผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจกันดููนะคะ
จากบันทึกของพี่แป๊ดค่ะ
• "ลูกชายผมสองขวบมีไข่สูงมากให้กินพาราได้ไหม ขอคำตอบด่วนครับ"
• "แฟนเป็นคนเสียวดังมากครับ ผมอายคนอื่นเค้า
ผมจะเตือนเธอยังไงดีครับ"
• "กลุ้มใจจัง แฟนเราเป็นคนเชื่อมั่นในตัวเองสูง
ไม่ค่อยจะอมใครง่าย ๆ"
• "มีพี่ที่ทำงานคนนึงเพิ่งเข้ามาทำงาน เธอเป็นลูกน้องผมแต่อายุแก่กว่าผมมาก
ผมจะสอยเธอยังไงดีครับถึงจะไม่น่าเกลียด"
• "สามีมีปัญหาในการนอนค่ะเค้าชอบนอนหนุน ห ม อ ย -->นิ่ม ๆ ไม่ทราบว่าเพื่อน ๆ พอจะรู้จักยี่ห้อดี ๆ มั้ยคะ "
• "ถ้าง่วงก็ลองเคี้ยวหมาฝรั่งดูสิคะเผื่อจะหาย"
• "ถ้าพิจารณาความเสี่ยวแล้วคาดว่าคุ้มถ้าลงทุนต่อไป"
• "เดือนหน้าดิฉันจะมีเพื่อนฝรั่งมาเที่ยวเมืองไทย เค้าชอบช้างมากค่ะ
ช่วยแนะนำทัวร์ที่มีโปรแกรมขี้ช้างให้หน่อยได้มั้ยคะ"
• "เจอรูแฟนเก่าในโทรศัพท์มือถือแฟน หมายความว่ายังงัย"
• "อยากไปเที่ยวท้องฟ้าจำลอง ที่ปิดไฟมืด ๆ
แล้วฉายภาพดาวน่ะค่ะไม่ทราบว่าเข้าชมฟรีรึต้องเสียตัวด้วยรึป่าวคะ"
• "ข่าวดีค่ะปลื้มใจอยากบอก ไปขยายรูแต่งงานมาแล้ว ออกมาสวยมาก ๆขนาดแฟนเป็นคนไม่ค่อยพูด ยังออกปากชม ไม่รู้มาก่อนว่าดีแบบนี้ เพื่อนๆไปขยายที่ไหนกับบ้างคะ"
• "พี่ ๆ ครับ ผมจะไปสอบใบขับขี่พรุ่งนี้แต่ผมยังไม่ชำนาญ
เรื่องการถอยรถเข้าซ่องเลย ใครพอแนะนำเทคนิคได้บ้างครับ"
• "อาจารย์คะ ปีนี้ข้อสอบวิทย์จะเน้นอกเรื่องอะไรคะ หนูจะได้เตรียมตัวมาแต่เนิ่น ๆ"
• "ถามเลขาค่ะ พานายฝรั่งไปไหนดีไม่ชอบซิสเลอร์เลย
วันก่อนไปกินกับนายฝรั่งหลายคนสั่งไส้กรอกรวมกินกันแล้วปรากฏว่าบรรยากาศเงียนมาก ๆ"
• "ผมมีปัญหากับแฟนใหม่ของเธอครับ ไม่น่าคิดมากเลย
แค่โทรเรียกเธอมาเจอเพราะอยากเลียร์ให้มันสบายใจทั้งสองฝ่าย"
• "ขอถามหน่อยค่ะ ใบพลูเดี๋ยวนี้หาซื้อได้ที่ไหน คุณยายข้างบ้านกินแต่หมาเปล่าๆ มานานแล้ว บอกว่าเคี้ยวไม่อร่อย"
• "หนูแอบชอบเค้าอยู่ ทำไงหนูถึงจะได้รูถ่ายของเค้าคะ"
• "แถวสี่พระยามีร้านอัดรูดี ๆ มั้ยครับ อ้อ แล้วรูขนาด 4" x 6"
นี่จะเล็กไปมั้ยครับ"
• "จะไปเชียงใหม่ค่ะหนุ่มคนเมืองที่ไหนพอแนะนำได้บ้างคะ
อยากถามว่าขนมจีนน้ำเจี๊ยวที่ไหนอร่อยบ้าง"
^ ^
***************************************************************************************
อ่านแล้ว .. ผมหัวเราะจนน้ำตาไหล เก็กหน้าไม่อยู่เลย แหม ฮาจริง ๆ :)
ความคิด "ไม่" ถึง ท่านที่สาม ... ครับ
คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ... ที่ผมคิด (ไม่) ถึงว่า คุณเอกจะทำให้ "โลกเสมือน" เดินไปพร้อม ๆ กับ "โลกแห่งความจริง" ได้อย่างสนิทใจ
|
คุณ เอก จตุพร วิศิษฎ์โชติอังกูร นักวิจัยและนักพัฒนาชุมชน อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน |
ถือเป็นการ คิด (ไม่) ถึง ... เพื่อนกัลยาณมิตรที่สำคัญของผม ทั้ง ๆ ไม่เคยรู้จักหน้าค่าตากันมาก่อน
เริ่มต้นจาก ...
คุณเอก รู้จักกับผมโดยการผ่านตัวหนังสือหน้าจอของ Gotoknow นี่แหละ ... ผมรู้ว่า คุณเอก อยู่ปาย เขียนบันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของการวิจัยท้องถิ่น การพัฒนาชุมชน การท่องเที่ยว การเดินทาง
ผมในฐานะเป็นครูมหาวิทยาลัยท้องถิ่น จึงให้ความสนใจงานเขียนของคุณเอก ทึ่งในการเขียนที่รู้จริง ความรักที่มีต่อบ้านเกิดถ่ายทอดมาให้คนอ่านได้รับความรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ หาใช่เสแสร้ง หรือ สร้างภาพไม่ อย่างที่มีคนเคยโจมตีคุณเอก แล้วหนีไป
เมื่อคุณเอกมาสอนนักศึกษาปริญญาโทที่มอชอ คุณเอกมักจะชวนผมไปเลี้ยงกาแฟอร่อย ๆ เสมอ แต่ .... โอกาสและเวลาไม่อำนวย ทำให้ยังไม่เคยได้ไปพบกันสักที อิ อิ
คุณเอกมักจะชวนไปเที่ยวปาย บ้านเกิดของคุณเอก แต่ก็พบว่า มีคนตัดหน้าผมอยู่เป็นระยะ อิ อิ เช่นล่าสุดนี่ก็ ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด กับ วันคืนสบายๆที่เมืองปาย หรือ ท่านอัยการชาวเกาะ ชาวเกาะมาเยี่ยมชาวดอย : ท่านอัยการชาวเกาะแอ่วเมืองปาย แหม ... ผู้ใหญ่ไปแล้ว ผมเป็นเด็ก ก็ยังไม่ได้ไปน่ะสิครับเนี่ย ..
ผมได้มีโอกาสติดต่อคุณเอกมากกว่านั้นอีกครับ เช่น คุณเอกทำโครงการปันของให้น้องในช่วงปีใหม่ มีการรับบริจาคของจากสมาชิกและผู้ใจบุญมาให้เด็กชาวดอย ซึ่งผมทึ่งที่มีคนที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงที่นำเปิดเผยให้โลกเสมือนรู้ว่า โลกแห่งความจริง ยากจนข้นแค้น ไม่มีจะกินเป็นอย่างไร
ซึ่งเป็นโอกาสเดียวกันที่ผมตั้งใจว่า จะเข้าร่วมเดินทางไปด้วย แต่ยังคงมีภารกิจกับครอบครัว จึงได้แต่ส่งกำลังใจไปให้เท่านั้น
และด้วยความกรุณาของคุณเอก ทำให้ลูกศิษย์ของครูดอยของผม คือ
ครูนุชวรรณ --> http://gotoknow.org/profile/snoo_py26
ครูผู้สอน ประจำโรงเรียนเขตพื้นที่การศึกษาแม่ฮ่องสอน เขต 1 หย่อมบ้านห้วยน้ำโป่ง อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน
ครูนุชวรรณ ลูกศิษย์ของผม ได้แจ้งให้ผมทราบถึงความลำบากของเด็กนักเรียนโรงเรียน ผมจึงได้ส่งข่าวให้คุณเอกว่า โครงการของคุณเอกนั้นจะไปถึงปางมะผ้าหรือไม่ ซึ่งก็ได้รับคำตอบว่า ไปถึงด้วย ผมจึงเป็นผู้ประสานให้กับคุณเอกและครูนุชวรรณในการให้ความช่วยเหลือ
ไม่น่าเชื่อว่า โลกเสมือนจะทำให้เกิดความช่วยเหลือได้จริง ... ถ้าไม่ใช่ความศรัทธาและอุดมการณ์ของคุณเอกเอง
คุณเอกเขียนสมุดบันทึกไว้หลายเล่ม เล่มหนึ่งที่ผมชื่นชมมาก คือ Local Focus สังคมานุภาพ นวัตกรรมการเรียนรู้สู่บูรณาการภวะ
สมุดบันทึกอีกเล่มที่เป็นเรื่องการเดินทางท่องไปในโลกกว้าง การแสดงตัวตน และอารมณ์ส่วนตัวของคุณเอกมาก ๆ รวมทั้งการนำภาพถ่ายสวย ๆ มาฝาก คือ Time@Being
คุณเอก เป็นคนถ่ายภาพที่มีมุมมองที่น่าสนใจ นี่ถ้าฟังเพลงเพื่อชีวิตล่ะก็จะเหมาะมากครับ
"ภาพ คือ ชีวิต"
สมุดเล่มล่าสุดที่ชื่อ ทางเลือก ... การเขียน เรื่อง การวิจัยและพัฒนาชุมชน เป็นวิจัยท้องถิ่นที่อยู่ใกล้ตัวผม อ่านเพื่อเข้าใจในแก่นรากของชุมชนที่แท้จริง ครับ
ขอบคุณมากครับ คุณเอก .. วันหลังคงได้เลี้ยงกาแฟผมแน่นอนครับ อิอิ (ของฟรี รับไว้ก่อนเลย) และคงได้พบกันที่ปายครับ ไม่รบกวน แต่จะชวนไปทานข้าว แค่นี้พอแล้วครับ :)
อาจารย์ กมลวัลย์ ครับ
คุณ เบิร์ด ครับ
คุณ เอก จตุพร ครับ
ขอบคุณทั้ง 3 ท่านมากครับ ที่ทำให้ผมเขียนบันทึก คิด (ไม่) ถึง บันทึกนี้ได้
ขอแสดงความระลึกถึงเสมอครับ
ขอบคุณมากครับ :)
สุดท้ายของบันทึกนี้
จริง ๆ ยังมีท่านอื่นอีกที่อยู่ในใจ แต่เอาไว้จะเขียนในบันทึก คิด (ไม่) ถึง หมายเลข 2 ดีกว่านะครับ ... ตอนนี้บันทึกมันย้าว ยาวแล้วครับ แล้วคนแวะมาอ่านจะอ่านกันไม่หวาดไม่ไหว
บุญรักษา ทุกท่านที่แวะมาอ่านนะครับ :)
แหล่งอ้างอิง ...
Tag คิด (ไม่) ถึง ... อ้างจาก ชวนกันเขียนบันทึกสนุกๆ Tag คิด(ไม่)ถึง ของคุณ มะปรางเปรี้ยว
สวัสดีครับ อาจารย์ Wasawatdemarn
</ul><p> </p>
สวัสดีค่ะ อ.วสวัตดีมาร
ขอบคุณอาจารย์มากเลยนะคะที่คิด(ไม่)ถึงกันแบบนี้ ^ ^
ชอบใจอีก ๒ ท่านที่อาจารย์ Tag มากเลย แล้วก็ติดตามงานของทั้ง ๒ ท่านอยู่แล้ว แต่ยอมรับว่าช่วงหลังนี้อ่านอย่างเดียว เพราะหาเวลาเขียนอย่างตั้งใจไม่ค่อยได้ค่ะ
ช่วงนี้ตัวเองอาจจะห่างหายไปจากหน้าจอบ้าง เดี๋ยวพอจัดการหลายๆ อย่างเรียบร้อย จะเข้ามาติดตามกันใหม่ค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.วสวัตดีมาร
เบิร์ดอ่านด้วยอาการยิ้มกว้าง..นี่ขนาด คิดไม่ออกจริง ๆ ว่า ต้องทำอย่างไรต่อไป อึ้ง ทึ่ง เสียว ไปจะครบเดือนอยู่แล้ว ..นะคะเนี่ย ! อาจารย์ยังมีได้หลายภาคเลยล่ะค่ะ เก๊าะอาจารย์....ยังมีท่านอื่นอีกที่อยู่ในใจ แต่เอาไว้จะเขียนในบันทึก คิด (ไม่) ถึง หมายเลข 2 ดีกว่านะครับ !!!
น่ารักจริงๆค่ะ เป็น tag ที่แสดงชัดว่าตั้งใจและมีการทำวิจัยอย่างจริงจัง..เบิร์ดรู้สึกเป็นเกียรติมากนะคะที่ได้รับการ tag คิด ( ไม่ ) ถึงจากอาจารย์เพราะคิดไม่ถึงจริงๆว่าจะมีการวิเคราะห์ลักษณะการเขียนของเบิร์ดอย่างแจ่มชัดขนาดนี้ และสารภาพว่าเบิร์ดก็สงสาร big C เหมือนกันค่ะ แหะ แหะ.. ^ ^
เบิร์ดเห็นด้วยว่า พี่ตุ๋ย และ น้องเอก เป็น blogger ที่มีเอกลักษณ์การเขียนเป็นของตัวเองและเขียนได้อย่างแม่นยำในสิ่งที่ตนคิด ทำ เชื่อ..ทำให้ข้อเขียนและทุกความเห็นมีพลังและน่าอ่าน ( โดยส่วนตัวเบิร์ดชอบอ่านความเห็นค่ะ เพราะ " เห็น " อะไรได้ชัดดี )
ขอบพระคุณสำหรับ tag ที่หนักแน่น แม่นตรงของอาจารย์นะคะ..เอารอยเท้า อุ้ย..ขออภัยค่ะเพราะเพิ่งเดินมาจากบันทึกบ้านโบราณหมายเลข 2 ในบล็อก " รอยเท้า ภาพถ่าย และความทรงจำ " ของอาจารย์ เลยติดการอ่านแบบหยอกเอินอย่างน่ารักของน้องซูซานมาโดยมิได้ตั้งใจ แหะ แหะ ( รอยเท้า บนหลัง และความทรงจำ ^ ^ )
เอารูปดอกมุจลินทร์มาฝากแทนโปสการ์ดปีใหม่นะคะ
" มุ จ ลิ น ท์ "
เคยได้ยินชื่อนี้ไหม
ดอกไม้สีชมพูชื่อหวานจับใจ
มองไกลๆเหมือนดวงดาวสีชมพู ^ ^
เบิร์ดเห็นมุจลินท์ครั้งแรกบริเวณทางขึ้นบันได
เรือนไทยหลังใหญ่ในวังสวนผักกาดค่ะ
เลยไปค้นพบว่า..มุจลินทร์เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก
ดอกสีชมพูเข้มออกเป็นช่อมีกลีบ 5 กลีบ
แต่ละกลีบมีเส้นสีแดงเข้มปรากฏเป็นเส้นแบ่งกลาง
ออกดอกตลอดทั้งปีและมีกลิ่นหอมด้วย
..สะดุดตากลีบดอกสีชมพู
สะดุดใจชื่อที่ฟังดูอ่อนหวาน
ยืนมองอยู่ตั้งนานสองนาน
ให้ความหวานซึมซับผ่านใจ..
เผื่อจะอ่อนโยนเหมือนกลีบดอกไม้(บ้าง) อิ อิ อิ
สวัสดีค่ะ...อาจารย์วสวัตดีมาร
สวัสดีครับ คุณครู จุฑารัตน์
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมบันทึกอันมีคุณค่าสำหรับผม :)
สวัสดีครับ คุณเอก
บุญรักษา ครับ :)
สวัสดีครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณอาจารย์ที่แวะมาเยี่ยมอย่างรวดเร็วนะครับ :)
สวัสดีครับ อาจารย์ กมลวัลย์
บุญรักษา อาจารย์ครับ :)
สวัดสีครับ คุณ เบิร์ด
บุญรักษา ครับ คุณ เบิร์ด :)
ตั้งใจเข้ามาอ่านบันทึกของ อาจารย์ ...อ่านแล้วมีความสุขจัง คิคิ
คิด ( ไม่ ) ถึง สร้างเรื่องราวมากมายมิตรภาพเหนี่ยวแน่น ทำให้ครูเอ ต้องเข้ามาบ่อยๆ เติมพลัง และกำลังใจ ให้กับชีวิต สุขใจ
เอ๋.... กาแฟโสดเป็นอย่างงัยค่ะ เค้ามีขายด้วยหรอค่ะ ขอตามไปดูนะค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์ วัชราภรณ์ วัตรสุข
ยินดีมากครับที่อาจารย์แวะมาเยี่ยม :)
กาแฟโสด อยู่หลัง มอชอ.ครับ ผมไปนั่งบ่อยๆ
-------------------------------
ผมพบ อ.จุฑารัตน์ ที่กำแพงเพชร ไม่นานมานี้ครับ มายืนยันด้วยภาพ
อานุภาพของบล็อก : มิตรภาพที่มีคุณค่าจาก Blogger ความประทับใจระหว่างเดินทางที่กำแพงเพชร
สวัสดีครับ ครูเอ
ขอบคุณครับที่แวะมาเยี่ยมเนอะ :)
สวัสดีครับ คุณเอก
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ คุณครู จุฑารัตน์
ขอบคุณครับ คุณครู จุฑารัตน์ :)
สวัสดีคะ
ตามมาอ่านแล้วคะ รอบันทึกหมายเลข 2 อยู่คะ
ต้องขอชมเลยว่า อาจารย์เก็บรายละเอียดได้ดีมากๆ คะ
ขอบคุณคะ :)
สวัสดีครับ คุณ มะปรางเปรี้ยว
ขอบคุณครับ :)