มิตรภาพใน gotoknow

สวัสดีครับอาจารย์

  ตอนนี้ผมก็มาประชุมที่กรุงเทพครับ

  เรื่องการพัฒนาคุณภาพรพ

  ดีใจครับได้มาอ่านบันทึกและลปรรคนแรกครับ

  เห็นด้วยอย่างมากครับมิตรภาพในนี้ เป็นสิ่งที่มีค่า

  และช่ายเติมเติมส่วนที่เรายังพร่อง  ยังขาด ให้ดีขึ้นเรื่อยๆ  ผ่านการเรียนรู้ แลกแปลี่ยนและการสัมผัสทั้งจากข้อความ  แนวคิด เรื่องราว เรื่องเล่าต่างๆ  รวมทั้งการพบกับตัวจริงเสียงจริงครับ

  ผมชอบแนวคิดพี่เม้งเรื่องหินสองก้อนมากนะครับ 

   GTK  เป็นเวที  หรือพื้นที่ๆทำให้เราหามุม  หาด้านของอีกคนที่เราจะสามารถเชื่อมโยงได้ครับ แม้ว่าทั้งหมดในความเป็นตัวตนของเราอาจจะไม่เหมือนกันหมด  แต่เราก็เชื่อมในด้านที่เหมือนกัน  การเชื่อโยงหลายๆด้านทำให้เกิดการพัฒนาแปลงและเรียนรู้ไปสู่จุดที่ดียิ่งๆขึ้นมากครับ

   จริงๆแล้วผมมีแนวคิดจะเขียน  หรือเล่าว่าเราได้อะไรจากในนี้บ้าง หรือเราเปลี่ยนแปลงและดีขึ้นอย่างไร  เมื่อเข้ามาเรียนรู้แลกเปลี่ยนพบปะผู้คนมากมายครับ  อาจารย์เขียนก่อนทำให้ได้ร่วมลปรรก่อนครับ

  ขอบพระคุณมากๆครับ

สวัสดีครับ

ชอบคำของท่าน อ.พิชัย และเห็นด้วยว่าทุกอย่างไม่ใช่เหตุบังเอิญครับ  "การที่เราจะได้ไปไหนนั้นมีเหตุ บางทีก็ไปสร้างเหตุ บางทีก็ไป(ชด)ใช้  พอถึงเวลาตรงนั้น หากเกิดอะไรบางอย่างขึ้นมาก็จะเห็นได้เลยว่า ทำไมเราต้องมาอยู่ตรงนั้น ณ ที่เวลานั้น"

555 พี่ตุ๋ยเชื่อมะว่านั่งอยู่ข้างๆ กันแท้ๆ แต่ไม่รู้เลยว่าพี่คุยเรื่องอะไรกัน แยกฟากแบ่งพวกคุยกันจริงจังมาก ขำอ่ะ ถ้าพี่ไม่เล่านี่ไม่รู้เรื่องเลยนะ จิตใจจดจ่ออยู่กับการคุยกับน้อง พี่เลยมีโอกาสได้สนทนาธรรมกันไง ^ ^ เมื่อวานก็สนุกดีเนอะ ไม่รู้คุณพ่อโดนคุณลูกพาไปช้อปปิ้งต่อจนถึงกี่โมง แต่ที่รู้ๆ ว่าอาจจะบัตรเครดิตกระจุยได้ นานๆ พ่อมาที เป็นหนูก็ต้องไถอ่ะ ^ ^

เรื่องทฤษฎี Six degrees of separation เคยได้ยินมานานแล้ว แต่ไม่เคยลองไล่ดูสักทีค่ะ เขาบอกว่าคนเราส่วนใหญ่จะรู้จักคนประมาณ 200-250 คน เพราะฉะนั้นเวลาจัดงานแต่งาน แขกสองฝ่ายจึงอยู่ราวๆ 400-500 คน อาจจะเพิ่มจากพ่อแม่สองฝ่ายอีกนิดหน่อย อันนี้เป็นทฤษฎีที่ใช้ในการทำงานเลยนะ เพราะการทำพวกการ์ดแต่งงานถ้ายังไม่รู้จำนวนแขกแต่ต้องทำเร่งด่วน เขาให้ทำไว้ที่ 500 ชุดไง รับรองว่าประมาณนี้ชัวร์ เหลือก็ไม่เป็นไร ถ้าพวกมีชื่อเสียงก็ให้ทำที่ 1,000 ชุดค่ะ

นี่ว่าเดี๋ยวจะลองเอางานให้น้องเขาดูว่าจะทำมั้ย เผื่อจะได้มีค่าขนม เงินดีกว่าที่น้องเขารับอยู่เยอะอ่ะ สงสารที่โดนกดราคา ถ้าทำหนุกๆ มันก็ไม่เท่าไหร่ แต่นี่เห็นว่าจะซื้อเครื่องก็น่าจะลองรับงานที่จริงจังและคุ้มค่ากว่าเดิมหน่อย

• พี่ตุ๋ยขา...
• อิจฉาจังเลย...ได้ทานข้าวกับอ.พิชัยด้วย
• วันนี้ได้ประชุมกับเฮฮาศาสตร์สาขาพิษณุโลก
• ได้พูดคุยถึงมิตรภาพใน gotoknow เช่นกันค่ะ
• ตอนนี้หว้าก็ถูกมองว่ามีโลกส่วนตัวอยู่แต่ในเน็ต
• แต่ตอนนี้พิสูจน์ได้แล้วว่าที่ g2k มิตรภาพเราไม่ได้เกิดเฉพาะโลกเสมือน   แต่เราได้มีการรวมกลุ่มกันในโลกแห่งความเป็นจริง
• มีการสร้างเครือข่ายแห่งการเรียนรู้  ทุกคนมาร่วมกันด้วยใจจริงๆค่ะพี่ตุ๋ย.....
• บางครั้งหว้าไปบริจาคเลือด  ชวนใครไปก็ไม่มีใครไปเลย...ทานมังสวิรัติทุกวันพระก็ถูกมองว่าแปลกๆ    ใช้งานที่ learners.in.th  เป็นสื่อการเรียนการสอน ก็ถูกมองว่าแค่สอนในห้องอย่างเดียวก็พอ  ไม่รู้จะหางานเพิ่มไปทำไม  เงินเดือนก็เท่าเดิม....
• แต่เมื่อได้มารู้จัก g2k ทำให้ได้รู้ว่าคนแบบเรามีอยู่มากมายใน g2k   ทำให้หว้าไม่รู้สึกแปลกแยกเลยค่ะ    ยิ่งทำให้เราค้นพบตัวตนของเรามากขึ้น   กล้าที่จะทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ
• ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้รู้ต่างๆมากมาย   จากคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงความคิดเห็น   ที่นี่..ให้โอกาสหว้าได้ทำอะไรหลายๆอย่าง
• เจอกลุ่มคนที่มีจิตอาสาเช่นเดียวกัน   ขอบคุณ g2k จริงๆค่ะ

สวัสดีค่ะน้องหมอ

เมื่อครู่ก็เพิ่งไปเยี่ยมที่บันทึก FAPAI มาเหมือนกัน สวนกันพอดี ^ ^

ไม่รู้ว่ามากรุงเทพเลย มาประชุมหลายวันใช่ไหมคะ เย็นวันพฤหัสยังอยู่กรุงเทพหรือเปล่าไม่รู้ เผื่อจะได้พบกันน่ะค่ะ ^ ^ 

น้องเม้งเป็นคนที่มีความคิด ข้อคิดดีๆ เสมอค่ะ เป็นคนช่างคิด(สร้างสรรค์)ดีจริงๆ ค่ะ

น้องหมอก็เป็นคนหนึ่งที่ช่วยเติมเต็มมิตรภาพใน gotoknow ค่ะ และเรามีอย่างน้อยมุมหนึ่งที่เหมือนกันอย่างแน่นอน ^ ^

สวัสดีค่ะน้องกบ

พี่ก็เชื่อเช่นนั้นเหมือนกันค่ะ ว่าไม่ใช่เหตุบังเอิญ

การรู้จักน้องกบก็ไม่ใช่เหตุับังเอิญเช่นกันค่ะ ^ ^ 

ศิษย์น้อง

เืมื่อวานช่วงหลังๆ นับว่าแยกคู่คุยจริงๆ 5555  พี่ก็ได้ยินแว่วๆ ว่าคุยกันเรื่องงานอะไรนี่แหละ แต่ไม่รู้หรอกว่างานอะไร ^ ^

ตอนที่น้องขับรถออกไปแล้ว พี่เดินออกมาพร้อมกับคุณพ่อคุณลูก ได้ยินคุยกันว่าน้ำมันรถหมดพอดีอีกต่างหาก 55555  งานนี้คุณพ่อที่รักโดนอีกรายการแน่นอน ^ ^

เรื่อง six degrees น่ะ ถ้าไม่รู้จักน้องเขามาก่อน ก็เรียกว่าได้ว่าเป็นดีกรีที่ ๒  แต่ตอนนี้รู้จักมาก่อนเลยกลายเป็นดีกรีที่ ๑ ไปเลย เหมือนแต่ก่อนพี่คงไม่รู้จักเพื่อนน้องที่อยู่ในซอย ๓๓ หรอก คงเคยเห็นแต่ในทีวี แต่ตอนนี้ก็กลายเป็นว่ารู้จักในดีกรีที่ ๒ ไปแล้ว รู้จักผ่านน้องไง อิ อิ

อย่างที่ว่านะ โลกมันแคบจริงๆ ไปๆ มาๆ รู้จักกันไปหมด ถ้าช่วยเหลือกันได้ ก็ช่วยเหลือกัน เอื้อเฟื้อกัน สังคมน่าอยู่และเป็นสุขไม่น้อยเลยทีเีดียว ^ ^ 

• สวัสดีค่ะ อ.กมลวัลย์
• รู้สึกยินดีไปด้วยค่ะ
• เมื่อตอนที่ไปมหกรรม KM ที่พิษณุโลก อาจารย์แสวงบอกว่า เข้ามา G2K แล้วได้เพื่อนมากมาย
• ป้าแดงเลยโดนน้องๆ แซวว่า ได้เพื่อนในเนตเยอะ แต่เพื่อนนอกเนตหายไปหมดเลย  เพราะมัวแต่มานั่งอ่านนั่งแชท เค้าทำอะไรก็ไม่ได้ไปกับเขา อิอิอิ

สวัสดีจ้าน้องลูกหว้า

เห็นด้วยค่ะว่าโลกใน gotoknow ไม่ใช่โลกเสมือน แต่เป็นผู้คนจริงๆ ที่มีจิตอาสา รู้จักที่จะให้ (เพราะการเขียนให้ความรู้ ก็เป็นการให้อย่างหนึ่ง)  ทำให้เราได้หลุดจากการรู้จักคนในกรอบแคบๆ ด้วยข้อจำกัดของพื้นที่และเวลาออกไป เปิดหู เปิดตา เปิดใจมากขึ้น  ทำให้เรารู้ว่ามีคนที่ทั้งคิดเหมือนและคิดต่างจากเรา รู้จักรับรู้เหตุและผลมากขึ้น  ดีจริงๆ ด้วยจ๊ะ

ไม่ว่าคนแถวนั้นจะพูดอย่างไรนะจ๊ะ พี่ว่าสิ่งที่น้องปฏิบัติอยู่เป็นสิ่งที่ดีที่หลายๆ คนควรดูเป็นตัวอย่างด้วยซ้ำไป.... 

คิดถึงเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะคุณ  pa_daeng

ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมที่บันทึกเลยค่ะ แต่เห็นข้อคิดเห็นของ pa_daeng แล้ว รู้เลยค่ะว่าได้พบคนที่มีจิตอาสาอีกหนึ่งคนใน gotoknow แต่ไม่ได้ไป KM พิษณุโลก เลยไม่ได้พบตัวจริงกัน

สำหรับตัวเองแล้วคิดว่า เพื่อนในเนตจะรู้จักตัวตนเรามากกว่านอกเนตเสียอีก ^ ^  ตัวเองก็ใช้เวลาในเนตเยอะเหมือนกันค่ะ แต่ก็มีบางช่วงที่หายๆ ตอนทำงานหนักๆ น่ะค่ะ

ขอบคุณที่แวะมา ลปรร นะคะ

• ตามมาดูครับ
• วันก่อนไปอบรมให้ครู กทม ยังเห็น
• พลังของ G2K เราอยู่เลยครับ
• แต่คู่นี้สำเนาถูกต้องครับ

สวัสดีค่ะพี่

เกาะติดและตามสถานการณ์ความคืบหน้าค่ะ  เห็นด้วยกับลูกหว้าค่ะ  ของอย่างนี้ไม่ต้องซื้อหา แต่มาด้วยใจล้วน ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ

ฮ่า ฮ่า!

น้องรองกะน้องเล็กเดาถูกต้อง

งานนี้กระเป๋าเบาไปพอควร...ขนาดมาค่อนข้างบ่อยนะเนี่ย :)

กลายเป็นประเพณีของเธอไปแล้วว่า หากเจอดี้ต้องพาไปซูเปอร์มาร์ก เพราะดี้เคยบ่นว่ากินแต่มาม่าจะโทรมและมีโรคภัยตามมา เธอเลยพาไปช้อบเสียเต็มตู้เย็น แถมด้วยเติมน้ำมันเต็มถัง :(

คราวก่อน เล่นพาไปซื้อเตาไมโครเวฟ

คราวนี้ยังเบาะๆคร้าบ :)

ว่าแต่ขอบคุณมากที่หนูเลี้ยงอาหารอิตาเลี่ยน ร้านปันปัน ยังอร่อยเหมือนเดิม

หากมาเชียงใหม่จะพาไปกิน สเตฟาโน สุดยอดเลยล่ะ

พานพบไม่รู้จบ

พบพานอย่างรู้ใจ...

เนิ่นนาน ..ตลอดไป

ยิ่งใหญ่..และงดงาม

สวัสดีค่ะ อ.ขจิต

คิดตั้งนานว่าอะไรสำเนาถูกต้อง 5555 คิดออกแล้วแหละ อิอิ

มิตรภาพใน gotoknow มีพลังเสมอค่ะ

เฉพาะของอาจารย์ขจิตคนเดียวก็พลังล้นเหลือค่ะ  

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ ^ ^ 

สวัสดีค่ะน้องราณี

ไม่ได้คุยกันนานเลยนะคะ ดีใจที่ได้พบอีกครั้งค่ะ แต่เห็นทำกิจกรรมกันใน KM พิษณุโลกกันสนุกทีเดียว นี่แหละค่ะพลังของมิตรภาพใน gotoknow ตอนนั้นยุ่งไปหน่อย  เลยได้แต่ติดตามอ่านค่ะ ^ ^ 

สวัสดีค่ะอาจารย์

หนูจะอดอาหารรอค่ะ อิอิ แต่หนูสนใจน้ำพริกหนุ่มมากกว่านะค่ะ 5555  อะไรก็ได้ค่ะ กินได้เกือบหมด ^ ^

มีลูกสาวสวย น่ารัก แบบนี้ก็ต้องดูแล เอาใจแบบนี้แหละค่ะ 5555 อันนี้เป็นจุดอ่อนของคุณพ่อทั้งหลายอยู่แล้ว  

เห็นบันทึกของอาจารย์ขึ้นแล้ว แต่ยังไม่ได้แวะไปเยี่ยมเลย เดี๋ยวจะไปหาที่บันทึกค่ะ ^ ^ 

ดีมากน้อง นับว่าเจ้าเป็นลูกกตัญญู  อย่าลืมเป็นน้องผู้อุปถัมภ์กับพี่ด้วยนะจ๊ะ 55555

สวัสดีค่ะน้องแผ่นดิน

เขียนได้ดีจังเลยค่ะ  อย่างที่น้องลูกหว้าบอกไว้ข้างบนว่า "

• แต่เมื่อได้มารู้จัก g2k ทำให้ได้รู้ว่าคนแบบเรามีอยู่มากมายใน g2k   ทำให้หว้าไม่รู้สึกแปลกแยกเลยค่ะ    ยิ่งทำให้เราค้นพบตัวตนของเรามากขึ้น   กล้าที่จะทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ
• ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้รู้ต่างๆมากมาย   จากคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงความคิดเห็น   ที่นี่..ให้โอกาสหว้าได้ทำอะไรหลายๆอย่าง

" 

การรู้จักคนอื่น เหมือนได้ทำความเข้าใจตัวเองเพิ่มไปด้วย เพราะมิตรเราก็เหมือนกระจกของเราในทีอยู่เหมือนกัน และถ้าเป็นกัลยาณมิตร ก็จะยิ่งนำเราไปสู่สิ่งดีงาม สิ่งที่เป็นมงคลยิ่งขึ้นไปอีก

ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร ค่ะ ^ ^