หากจะพูดถึงพี่น้องตระกูลเฮ อยากเรียก นายช่างใหญ่ว่าพีั่ใหญ่ เรียกพี่หมูว่าพี่รอง เรียกพี่รุ่งว่าพี่้เล็ก

เห็นพี่น้องหลายท่าน ใส่แซ่เฮต่อหลังชื่อ ไม่ว่า จะเป็นพี่ครูอ้อย น้่าอึ่งอ๊อบ ท่านสะมะฯ ครูเสือ อ.ขจิต ไม่รู้ว่าจะมีใครอีกรึเปล่านะ ไปยาลใหญไว้่ละกัน

ป้าแดงเอง ก็อยากใช้จัง แต่หน้าล๊าวลาว  เป็นสะใภ้คนจีนข่าวมาว่า ยากลำบากเหลือหลาย ต้องขยันขันแข็ง ต้องทำงานหนัก ต้องเอาอกเอาใจแม่สามี แต่ยังไงๆๆก็ยังอยากใช้ แซ่เฮ อยู่เหมือนเดิม แต่ขอเป็น พี่ น้อง ลูก หลานคนแซ่เฮ นะคะ

 

หากจะพูดถึงพี่น้องตระกูลเฮ ป้าแดง มักจะคิดไปถึง พี่หมู พี่รุ่ง ที่ไปไหนไปด้วยกันเกือบตลอด แล้วยังไม่ลืมที่ต้องมีคุณพี่ นายช่างใหญ่ ติดตามไปด้วยอีก หากเป็น ภายในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลใกล้เคียง  

ในวัีนที่ป้าแดงได้ร่วมวงติดตามพี่ๆไปเที่ยวบ้าน พี่้นุช คุณนายดอกเตอร์ คุณพี่นายช่างใหญ่ ก็บอกว่า     เราไม่ทิ้งกัน     แม๊ ซึ้งใจ โดนใจ กินใจ ป้าแดง เสียจริงๆ

เลยมานั่งคิดไปเองคนเดียวว่า อยากเรียก นายช่างใหญ่ ว่าพี่ใหญ่ เรียกพี่หมูว่า พี่รอง เรีัยก พี่รุ่งว่า พี่เล็ก แต่หากว่า เจอที่อีก หลายๆท่าน ไม่รู้ต้องเรียกอย่างไร ต้อง ใหญ่หนึ่ง ใหญ่สอง รองหนึ่ง รองสอง เล็กสาม เล็กสี่ รึป่าวนะ คงต้องถามน้องซูซาน 

อันนี้ ก็คิดไปเองเรื่อยเปื่อย เพราะ ไปเรียก ท่านนายช่างใหญ่ ว่าพี่ใหญ่ ไว้หลายบันทึกแล้ว และทำให้ รู้สึกอบอุ่นด้วยสิ คนอื่นเห็นก็คงจะรู้สึกแปลกดี ที่มีป้าไปเรียก พี่ใหญ่  แต่อย่างไรก็อยากจะขอเรียกพี่ใหญ่อ่ะค่ะ นอกจากจะรู้สึกอบอุ่น ยังรู้สึกว่า ได้เป็นนางเอก หนังจีนอีกด้วย .....หุหุหุ

ที่พูดไปดังกล่าว ในความจริงแล้ว เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น สังคมโกทูโน เหมือนหนึ่งเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เคยท่องไปหลายที่ ไม่มีที่ใดจะอบอุ่นและจริงใจเท่านี้เลย นับว่าเป็นบุญวาสนาไม่น้อย

 รักกันมากๆนะคะ

Img_9790