ทำไมนักศึกษาเรียน ป.โท ในประเทศจึงเรียนจบช้า..

บางครั้งอาจารย์ท่านก็ถนัดหลายด้าน ในแต่ละด้านบางทีก็หลายเป็นว่าหารๆ กันไป  นี่ก็อาจจะเป็นประเด็นหนึ่งที่ทำให้นักเรียนเหนื่อยขึ้นอีก

s/หลาย/กลาย

อ่อๆ ลืมบอกไปว่าเคยเรียนวิศวฯคอมฯ ของรัฐ

ใช้เวลาเรียน ป.โท 2 ปีครึ่ง พออาจารย์ที่ปรึกษาบ่อยมาก

จะเรียนจบได้จากประสบการณ์คือต้องมีจุดยืนของตัวเองว่าจะทำอะไรกันแน่มีจุดประสงค์อะไร ถ้ามีใครดึงไปทำโน่นทำนี่ ต่อให้เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวิทยานิพนธ์ของอย่าเขว 

วิทยานิพนธ์ก็คือวิทยานิพนธ์ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ อันนี้ก็ผมก็ต้องพยายามท่องไว้

ทรัพยากรณ์ของมหาลัยฯไทยบางที่ก็ด้อยนิดๆ อย่างหาอ่าน LNCS ยากก็เป็นปัจจัยนึง อ่าน journal ของ Springer ก่อนปี 1994 (หรือ 1998) ไม่ได้ชีวิตมันก็ลำบากขึ้น

s/พออา/พบอา

เรียนท่านอาจารย์กมลวัลย์

ผมขอแสดงความคิดเห็นในประเด็นทั่วไปนะครับ

สำหรับผมที่เคยเรียนบ้างในระดับปริญญาโท แต่เป็นทางสายทางการศึกษา ผมว่าสาเหตุหลักที่เห็นเพื่อนๆ พี่ๆ ไม่จบตามระยะเวลา คือ 2 ปี คือ

1. สาขาที่เรียน แน่นอนครับความยากง่ายของสาขา แต่ละสายย่อมแตกต่างกัน ทั้งเรื่องระยะเวลาการเปิดหลักสูตร แหล่งทรัพยากรที่มีในการค้นคว้า สำหรับผมแล้วจบตามกำหนด 2 ปีครับ อาจเพราะสาเหตุเป็นสาขาที่เปิดมานานมีข้อมูลเก่าเยอะในการทำวิทยานิพนธ์ และเป็นสายทางการศึกษา คงง่ายกว่าทางวิทยาศาสตร์ หรือวิทยาศาสตร์สุขภาพ
2. ระบบการศึกษา เท่าที่ผมเห็นนะครับและพอจะตัดสินได้คือ ผู้ที่เรียนในระบบปกติแบบเต็มเวลานั้นมีโอกาสจบตามกำหนดหลักสูตร มากกว่าผู้ที่เรียนแบบภาคพิเศษ (เสาร์อาทิตย์ คนทำงานแล้ว)
3. จำนวนอาจารย์ที่ปรึกษาที่มีคุณสมบัติเป็นอาจารย์ควบคุมวิทยานิพนธ์ บางสาขามีอาจารย์ประจำหลักสูตรตามเกณฑ์ แต่มีคุณสมไม่เข้าเกณฑ์การเป็นอาจารย์ควบคุม

สำหรับผมแล้ววิธีการเริ่มต้นที่จะทำให้ผู้เรียนจบตามกำหนดเวลาของหลักสูตร คือ การทบทวนหลักสูตร ให้เข้าเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา ปี 2548

ด้วยความเคารพครับ

กัมปนาท

สวัสดีค่ะคุณ บ่าววีร์

ขอบคุณที่ให้ข้อมูลนะคะ ประเด็นที่คุณ  บ่าววีร์ เพิ่มขึ้นมาก็คือเรื่องการทำงานอื่นนอกเหนือจากวิทยานิพนธ์ โดยเฉพาะในสาขาของคุณ บ่าววีร์ ที่เป็นวิศวฯ คอมพ์ เพราะเท่าที่ทราบน่าจะรายได้ดีและไม่ต้องออก field ซึ่งต่างจากวิศวฯ โยธา ที่ถ้าไปคุมงานต่างจังหวัดก็จะต้องไปอยู่ที่ site เลย

เรื่องค้น paper ยากในสมัยก่อนนั้นจริงค่ะ แต่เดี๋ยวนี้มหาวิทยาลัยเขาลงทุน subscribe ทั้ง journal package ถ้ามาค้นที่ห้องสมุดมหาวิทยาลัยหรือใช้ IP ของมหาวิทยาลัยจะ search และ download ได้เลยค่ะ นศ.รุ่นใหม่มี resource ทาง literature ค่อนข้างพร้อมกว่าแล้วค่ะ

ได้ประเด็นเพิ่มเติมดีทีเดียว ขอบคุณมากนะคะที่ ลปรร

สวัสดีค่ะคุณ กัมปนาท อาชา (แจ๊ค)

1. ส่วนตัวแล้วคิดว่าเรื่องสาขาที่เรียนอาจมีผลบ้างเหมือนกันค่ะ แต่ไม่แน่ใจ ถึงอยากรู้ว่าจริงไหมที่สาขาต่างกันแล้วใช้เวลาต่างกัน  เรื่องข้อมูลที่ใช้ค้นคว้าก็มีผลค่ะ เหมือนกับที่ให้ข้อคิดเห็นไว้กับคุณบ่าววีร์ไว้ข้างบนค่ะ สมัยก่อนจะหา paper ดีๆ ทันสมัยอ่านยากมากค่ะ เทคโนโลยีก็ต่างชาติทั้งนั้น เพราะฉะนั้นต้องตามอ่านของเขาค่ะ เพราะส่วนใหญ่เราไม่เคยผลิตเอง (ไม่ได้ทำ R&D เอง) ซึ้อใช้เป็นส่วนใหญ่
2. ในข้อนี้ค่อนข้างต่างจากประสบการณ์ที่พบค่ะ เพราะพบว่าพวกที่เรียนเสาร์ อาทิตย์ หรือเรียนเย็น จะมีประสบการณ์และ drive มากกว่า มี resource มากกว่า ถ้าเจอคนที่ไม่ได้ร้างมหาวิทยาลัยนานเกินไป บางคนจบเร็วกว่าพวกที่เรียนเต็มเวลาอีกค่ะ   กลุ่มที่เรียนเต็มเวลาบางทีก็แว๊บหายไปทำงานเป็นปีเลยค่ะ ไม่มาทำวิทยานิพนธ์ต่อ เพราะไปทำงานอยู่ต่างจังหวัด (อันนี้เฉพาะสาขา เช่น วิศวฯโยธาค่ะ)
3. อันนี้เห็นด้วยเลยค่ะ จำนวนอาจารย์ที่คุมวิทยานิพนธ์ได้อาจไม่พอในบางมหาวิทยาลัย แต่ในมหาวิทยาลัยใหญ่ๆ นี้มีพอแน่ค่ะ อันนี้ต้องคุมด้วยจำนวนนักศึกษาที่รับในแผน (ก) ค่ะ

ปัจจุบันยังมีหลักสูตรอีกมากเลยที่ไม่เข้าเกณฑ์มาตรฐานปี ๔๘ ถ้าแก้ให้ตรงให้หมดทันทีคงเป็นไปไม่ได้ แต่ที่จะเปิดใหม่กันอีกไม่รู้จบแบบความพร้อมไม่ค่อยมี นี่สิ น่าคิด...

ขอบคุณที่ ลปรร และให้ข้อคิดเห็นดีๆ นะคะ..

ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ: มหาลัยฯ subscribe journal ก็จริงครับ แต่ว่า แต่ละมหาลัยก็ subscribe ไม่เท่ากันครับ 

ตอนนี้ปัญหาที่ผมมักจะเป็นเอกสารที่เก่าหน่อย ก็มักจะหายาก เช่น Springer ก่อนปี 1994 

ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ: ผมไม่ได้หมายถึงงานนอก field นะครับ  แต่หมายถึงงาน ที่เกี่ยวข้องกับ thesis ครับ แบบทำโน่นดูนิด ทำนี่ดูหน่อยก็ดี ได้ความรู้  แต่ว่าไม่ได้ทำให้เขียน thesis เสร็จ อันนี้ก็อันตราย

ความสนใจหลายได้เกินไปของอาจารย์ก็มีผลเหมือนกัน ทำให้นักเรียนต้องขวนขวายเองมากๆ (อั้นนี้อาจจะเป็นทั้งไทยและเทศ?)  อ.ท่านไหนที่ทำน้อยๆ เรื่องหน่อยจะเห็นได้ชัดเจนเลยว่า มีประโยชน์ในการพูดคุยด้วย  

อีกกรณีหนึ่งคือ อ.ท่านที่ทำงานบริหารด้วย สอนด้วย มักจะมีปัญหา  แม้แต่กับนักเรียน ป.ตรี เช่น ไม่มาสอน  ไม่เตรียมการสอน เลื่อนเวลาไปมา ฯลฯ เวลาดูเวลาวิทยานิพนธ์ก็อาจจะมีปัญหาว่าท่านไม่ค่อยมีความรู้ในเรื่องที่คุม ทำให้ให้คำปรึกษาได้น้อย นักเรียนต้องหาทางไปเอง  แต่ว่าก็ไม่ใช่จะเป็นแบบนี้ทุกท่านนะครับ

สวัสดีค่ะคุณ บ่าววีร์

• ใช่ค่ะ คิดว่าน่าจะ subscribe ไม่เท่ากันค่ะ ตามแต่กำลังและการให้ความสำคัญแต่ละที่ แน่นอนเรื่องงบของสำนักหอสมุดด้วยค่ะ แต่เท่าที่ทราบคือน่าจะดีขึ้นมากกว่าเมื่อ ๕ ปีที่ผ่านมาแล้ว
• ส่วนที่นักศึกษาแตะทำโน่นนิดนี่หน่อยแบบชิมอาหารนี้ ตัวเองคิดว่า Ok นะคะ ถ้าไม่ทำมากเกินไป เพราะการไปอ่านไปสังเคราะห์งานอื่นๆ ที่อาจเกี่ยวข้องนั้น นักศึกษาได้ความรู้ แต่ก็ไม่ควรหลงไปทำมาก และถ้านำมาสรุปใช้เป็น literature review ในส่วนที่เกี่ยวข้องได้ก็จะดีค่ะ   แต่แน่นอนว่าการดำเนินการในลักษณะดังกล่าวใช้เวลา ก็ต้องวางแผนการทำวิทยานิพนธ์ให้ดีๆ
• เรื่องอาจารย์ทำงานบริหารด้วยนี้ เคยเป็นเองเลยค่ะ จริงที่มีผลกระทบต่อตารางสอนและการให้คำปรึกษา  แต่โชคดีที่สามารถย้ายตารางสอนไม่ให้ชนกับตารางประชุมได้ตั้งแต่ต้น เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องขาดสอน ถ้าไม่โดนเรียกประชุมด่วนนอกกำหนดการ   สำหรับการให้คำปรึกษาก็ต้องนัดนศ.ที่จะมาพบเป็นครั้งๆ ไป แต่ถ้านศ.ไม่มานัด ไม่มา follow up คราวนี้ละค่ะ จบช้าแน่ เพราะอาจารย์ไม่มีเวลาตามนศ.แน่นอน
• ขอบคุณสำหรับประเด็นเพิ่มเติมนะคะ

อาจตอบไม่ตรงคำถาม และ อาจจะมีคำถามมาถามด้วย อย่าว่ากันเลยนะครับ ช่วงนี้ร้อนใจมาก 1. พอดีสอบได้เรียนต่อ MBA 2ที่ เป็น ม.รัฐทั้งสองที่ ไม่แน่ใจว่าจะบอกชื่อสถาบันดีหรือเปล่าเพราะเดี๋ยวจะเน้การเปรียบเทียบ แต่หากบอกว่าไม่เป็นไร ก็จะมาบอกอีกที ซึ่งการที่ได้ทั้งสองที่นั้นทำให้ ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเรียนที่ไหน สอบถามจากคนรอบข้าง บางคนบอกที่นั่น บอกคนบอกที่นี่ แต่ส่วนตัวในใจ ก็มีอยู่แล้วว่าจะเลือกที่ไหน อยากถามว่า สถาบัน ที่จบ มีผลต่อการรับเข้าทำงานบ้างหรือไม่ เป็นตัวช่วยในการตัดสินใจครับ

ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณฉัตรชัย เมื่อ พ. 25 เม.ย. 2550 @ 14:35 จาก 202.57.182.240

ไม่ต้องร้อนใจมากนะคะ มองในแง่ดี คุณฉัตรชัยมีที่เรียนถึง ๒ ที่ด้วยกันนะคะ แถมยังมีการตัดสินใจด้วยตัวเองอยู่แล้วว่าจะไปเรียนที่ไหน ส่วนใหญ่แล้วการตัดสินใจของเราเป็นตัวบ่งชี้อยู่แล้วค่ะ ถ้าอยากได้ความเห็นของดิฉัน ก็ตามนี้ค่ะ แต่อย่าเชื่อเพียงเพราะดิฉันแนะนำนะคะ ควรพิจารณานำมาประกอบเท่านั้นค่ะ

ถ้าเป็นมหาวิทยาลัยรัฐทั้งคู่ และมีชื่อเสียงไม่แตกต่างกันมาก เรื่องของสถาบันคงไม่มีผลต่อการรับเข้าทำงานค่ะ แต่น่าจะดูเนื้อหาในหลักสูตร ว่ามีวิชาที่เราสนใจเป็นพิเศษหรือไม่ ปรัชญาแนวทางของหลักสูตรเป็นอย่างไร เน้นอะไร ใช่ที่เราต้องการหรือไม่ คณาจารย์ที่สอนเป็นใครบ้าง อีกประการที่อาจจะนำมาพิจารณาได้คือจำนวนรุ่นที่จบไปแล้ว และอัตราการจบของบัณฑิตเป็นอย่างไร ฯลฯ แล้วก็อาจจะพิจารณาเรื่องการเดินทางไปเรียน หรืออื่นๆ ที่อาจอำนวยให้เราเรียนได้ดี มีผลสัมฤทธิ์ดีขึ้นด้วยค่ะ เช่น ห้องสมุด สถานที่เรียน ฯลฯ

ขอบคุณมากครับที่ช่วยตอบ  ผมคงเลือกเรียนที่ตั้งใจไว้แล้วละ เพราะ จำนวนนักศึกษาประมาณ 30 คน ซึ่งตากจากอีกที่ มีประมาณ 100 คน ยังไม่รวมโปรแกรมอื่นอีกที่มีจำนวนมาก(เกินไป)

ที่ผมคิดนะครับคิดว่าจำนวนคนเรียนที่น้อยกว่า จะทำให้ เรา เข้าถึงอาจารย์ผู้สอนได้ดีกว่า มีความเข้มข้นในการศึกษามากกว่า และมีความสัมพันธ์ในห้อง มากกว่า  + ทั้งที่อาจารย์กมลวัลย์ แนะนำว่าน่าจะดูที่ อาจารย์ที่สอนด้วย   ทำให้มีการตัดสินใจได้ง่ายขึ้นมาก เพราะ  สถาบันที่อยู่ในใจ  มีอาจารย์ ที่จบจากต่างประเทศ และ เป็นอาจารย์ระดับ ดร. ทั้งนั้น  จึงทำให้ผมตัดสินใจดียิ่งขึ้น 

ส่วนเรื่องที่อาจารย์ตั้งกระทู้ถาม  ผมยังไม่ได้เรียน เลยไม่รู้ว่าทำไม  หากได้เข้าศึกษา แล้ว    มีข้อมูล จะเข้ามาตอบนะครับ

ขอบคุณมากครับ

ขอบพระคุณมากครับ

สวัสดีค่ะคุณฉัตรชัย เมื่อ พฤ. 26 เม.ย. 2550 @ 10:01 จาก 202.57.182.232

เห็นด้วยว่าถ้า class ขนาด 100 คนนี้อาจจะเยอะไปค่ะ ดิฉันว่าคุณฉัตรชัยตัดสินใจด้วยเหตุผลที่ดีแล้วค่ะ

เรื่องคำถามที่ตั้งไว้ ยังไม่ต้องตอบหรอกค่ะ แต่เอาไปพิจารณาระหว่างเรียนก็ได้ค่ะ ดูว่าปัจจัยอะไรทำให้เราเรียนได้จบตามเวลา หรือไม่ตามกำหนดเวลา ๒ ปี การพิจารณาจะทำให้มีความระมัดระวังมากขึ้น และได้เรียน ได้ประสบการณ์จากการเรียนมากขึ้นค่ะ

• มาบอกว่าใช้เวลา
• 1.สองปีครึ่งครับ เพราะไปทดลองสอนครึ่งปี
• 2. สาขาที่เรียนคือ การสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสามิตร
• 3.จบโดยใช้เวลาน้อยเพราะ พบอาจาย์ที่ปรึกษาบ่อย ลาเรียนด้วย เลยศึกษาได้เต็มที่ อาจารย์มีเวลาให้มาก
• 4. เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่พร้อมทางการสอนมากครับ อาจารย์ใจดีด้วยครับ
• ขอบคุณครับผม

• สองปีผมคิดว่าพอดีคับ
• ตอนนี้ผมก็เหลือแค่ทำวิทยานิพนธ์ให้เสร็จก็จบ ป.โทแล้วครับ
• ผมเห็นด้วยกับปัญหา หรืออุปสรรคที่เกิดขึ้นทั้งหมดครับ เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะว่ากำลังประสบอยู่ในขณะนี้
• ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ อ. นาย ขจิต ฝอยทอง

ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะคะ อาจารย์ที่ปรึกษายิ้มแป้นแน่ค่ะ ได้ลูกศิษย์แบบนี้

ตอนอาจารย์ไปทำวิจัยต่างประเทศ ก็คงจะได้ประสบการณ์อีกรูปแบบหนึ่งค่ะ อย่าลืมนำประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟังเมื่อมีโอกาสต่อไปนะคะ