นายสายลม อักษรสุนทรีย์

พนักงานเพาะชำต้นกล้าแห่งความฝัน เก็บเกี่ยวเมล็ดพันธ์หว่านโปรยลงไปในท้องทุ่งแห่งจินตนาการให้งอกเงยและงดงามธนาคารออมสิน / อักษรสุนทรีย์
Usernameha_deaw
สมาชิกเลขที่22125
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ



          มีผู้ทรงความคิดและความรู้หลายท่านได้ให้คำจำกัดความเกี่ยวกับข้าพเจ้าไว้มากมาย เช่น....


          - อ่านความรู้สึกได้ง่ายหากเพียงแต่ว่าเข้าใจได้ยาก
          - เป็นคนที่ให้คำปรึกษาได้ดีในเกือบทุก ๆ เรื่องแต่กระนั้นถ้าจะทำตามควรคิดให้รอบคอบเสียก่อน
          - เป็นคนที่มีแนวความคิด หลักการในการดำเนินชีวิต ที่ไม่ค่อยจะสอดคล้องกับงานประจำที่ทำอยู่แต่ก็ดูสอดรับกลมกลืนกันได้อย่างลื่นไหล
           - ผู้ทรงความรู้ท่านหนึ่งบอกว่า ข้าพเจ้าเป็นนักเดินทาง หาใช่พนักงานธนาคาร
           - และอีกมากมาย ซึ่งในแต่ละนิยามของแต่ละคนที่ให้ข้าพเจ้านั้น ต่างวาระ ต่างเหตุการณ์ ต่างสถานที่ ต่างอารมณ์และความรู้สึก


          และบ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าไม่เข้าใจเลยว่าข้าพเจ้าเป็นอย่างไรกันแน่ แต่ที่แน่นอนที่สุดคือ ข้าพเจ้ารู้อยู่อย่างหนึ่งว่าข้าพเจ้าคือ นักเดินทาง ที่กำลังท่องเที่ยวอยู่ในโลกของตัวเอง อยู่ในสวนพฤษาแห่งความรู้สึก

          
          ข้าพเจ้ามีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่งที่พึงปฏิบัติมาโดยตลอดเกือบทั้งชีวิตของข้าพเจ้าว่า ในโลกนี้มีงานอยู่สองอย่างที่ข้าพเจ้าได้รับผิดชอบและพยายามทำอย่างดีที่สุดคือ
            หนึ่ง งานที่หล่อเลี้ยงชีวิต เลี้ยงดูผู้มีพระคุณ และครอบครัวของข้าพเจ้าให้มีความสุข ในสังคมแห่งการประเมิณค่ามนุษย์ด้วยวัตถุและวุฒิการศึกษา 
            และ สอง งานที่ข้าพเจ้าพึงใจที่จะกระทำอย่างยิ่ง  คืองานที่ทำเพื่อหล่อเลี้ยงจิดใจของข้าพเจ้าให้ชุ่มชื่น อบอวลไปด้วยกลิ่นไอแห่งความสุข ความฝัน เป็นเชื้อเพลิงชีวิตให้ข้าพเจ้าได้ต่อสู้กับคลื่นยักษ์แห่งสังคมที่ข้าพเจ้ารู้สึกว่าความยุติธรรมถูกตัดสินโดยค่าของเงิน และคนของใคร


            
            หากในที่นี้ ความรู้สึกที่ตกผลึกแล้วไซร้ หากไม่นำมาเจียรไนแล้ว ก็ไม่สามารถมองหาความงามได้ดั่งเพชร
             ความกล้าที่ไม่ได้ถูกหล่อหลอมจากเปลวไฟแห่งความคับแค้นก็ไม่สามารถที่จะแข็งแกร่งได้ดั่งหินผา
             ความสุขที่ยังไม่ได้ถูกเพาะบ่มให้สุกงอมภายในจิดใจแล้วไซร้ หาใช่ความสุขที่ยั่งยืน

             ถึงแม้ว่าในบางขณะที่ข้าพเจ้านั้นสับสนในจิดใจของเข้าพเจ้าเองนั้น มีอยู่ไม่กี่อย่างที่ข้าพเจ้าเข้าใจ และเข้าใจมาตลอด คือ ข้าพเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้าต้องการอะไร และจะไปที่ไหน


100_0317100_2280
100_2285Dsc02949
Dsc02990Dsc03087