GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

รางวัลสุดคะนึง...ประจำเดือนมกราคม 2550

จุดเด่นของผู้บันทึกคือ การ ลปรร. ในชุมชนเกิดแบบธรรมชาติ สบายๆ เนียนๆ โดยเฉพาะการต่อยอดกันในข้อคิดเห็น

รางวัลสุดคะนึง...ประจำเดือนมกราคม 2550

           ขึ้นศักราชใหม่ 2550    การ ลปรร. ในบล็อก Gotoknow ของหมู่มวลสมาชิกทั้งเก่าและใหม่ก็ยังคึกคัก  แถมแต่งสีเติมสันจากบรรดาเจ้าพ่อเจ้าแม่ blogger และ คู่ขวัญ blog developer

           พบว่า สมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นมาอย่างหนาตา ตามอ่านกันตาแฉะ  แต่ในฐานะคณะกรรมการประจำเดือนนี้  ก็ต้องสรรหา  ติดตามอ่าน  และ คัดเลือกผู้ที่มีใจและเนียนอยู่กับ G2K จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกใหม่ หรือ เก๋า  เพราะกรรมการหวังใจที่จะมอบ Best Blog of the Month เพื่อเป็นกำลังใจให้ค่ะ  โดยอาศัยเกณฑ์การตัดสินรางวัลสุดคะนึงดังนี้

1. บันทึกอย่างสม่ำเสมอ
2. บันทึกความรู้ฝังลึกที่ได้มาจาก “การปฏิบัติจริง” ในเรื่องนั้น ๆ
3. บันทึกการนำการจัดการความรู้ไปใช้กับงานประจำของตนเอง/กลุ่ม
4. บันทึกโดยมีชื่อเรื่องที่น่าสนใจและชวนให้ติดตาม
5. อำนวยความสะดวกให้ผู้อ่าน เช่น มี link  การอ้างอิง เป็นต้น
6. ติดป้าย (คำหลัก) ในบล็อก

           คณะกรรมการตัดสินรางวัล ได้ช่วยกันอ่านบล็อกและพิจารณาร่วมกันว่า สำหรับเดือนมกราคม 2550 นี้ บล็อกที่มีเนื้อหาและลีลาตรงใจกรรมการ โดยได้คะแนนเสียงเกินกึ่งหนึ่ง คือ

                                                     P

                                                นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง
ภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

           ซึ่ง คุณหมอสมบูรณ์  บันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้ในสมุดบันทึก 4 เล่มคือ

1. การระงับปวดหลังผ่าตัด  http://gotoknow.org/blog/somboonthienthong1
2. R2R ในแผนกวิสัญญีฯ มข.  http://gotoknow.org/blog/somboonthienthong
3. เรื่องเล่า (เบาๆ)   http://gotoknow.org/blog/somboonthienthong2
4. KM คณะแพทยศาสตร์ มข.  http://gotoknow.org/blog/somboonthienthong3

                                 ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ 
                        ของรางวัล คือ เสื้อสามารถ สคส. 1 ตัว

            จุดเด่นที่คณะกรรมการเห็นตรงกัน (หรือเปล่า) คือ การ ลปรร. ในชุมชนของคุณหมอเกิดแบบธรรมชาติ สบายๆ เนียนๆ  โดยเฉพาะการต่อยอดกันในข้อคิดเห็น  บางเรื่องคุณหมอเกริ่นเริ่มไว้ พรรคพวกก็มาเติมเต็ม/ต่อยอดให้อยาก ลปรร. กันมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

            กรรมการชุดนี้ มีข้อเสนอแนะให้กรรมการชุดต่อไปพิจารณาว่า น่าจะเรียนเชิญ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง เป็นกรรมการร่วมตัดสินรางวัลสุดคะนึง ด้วยค่ะ

คณะกรรมการตัดสินรางวัลสุดคะนึง
1.  สุปราณี จริยะพร
2.  สุนทรี    ไพรศานติ
3.  จิราวรรณ  เศลารักษ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 77444
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 34
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (34)

ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอ สมบูรณ์ เทียนทอง

นอกจากท่านจะเขียนเรื่องทางเทคนิค ให้อ่านง่าย น่าสนใจ ท่านยังมีอารมณ์ขัน...

ท่านมีเสน่ห์มากครับ

  • ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ...
  • และเชื่อว่ารางวัลนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของพลังใจแก่อาจารย์หมอในการขับเคลื่อนต่อไปอย่างไม่รู้จบ
  • ยินดีด้วยอีกครั้ง...ครับผม
  • ดีใจกับคุณหมอเป็นที่สุดเลยค่ะ
  • ทีนี้ล่ะ  พลังใจในการเขียนของคุณหมอมาเต็มเปี่ยมเลยค่ะ
  • ดีใจหลายๆค่ะ
  • ครูอ้อยยินดีด้วยค่ะ
  • ขอแสดงความยินดีกับคุณหมอสมบูรณ์ด้วยครับ

 

             ยินดีด้วยคนครับคุณหมอ สมควรยิ่งแล้วครับที่คุณหมอจะได้รับรางวัลนี้ ทั้งด้วยความมีน้ำใจแบ่งปัน สาระของบันทึก อีกทั้งความรู้สึกที่ดีๆต่อเพื่อนชาวgotoKnow และหากจะได้เชิญคุณร่วมเป็น ก.ก.ตัดสินรางวัลนี้ด้วยคนก็ชอบแล้วครับ

ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ

บันทึกของคุณหมอ  อ่านง่าย  ได้สาระ  และบันเทิง
ครบทุกรสเลยค่ะ

ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ อาจารย์

ดีใจจังเลยค่ะ คุณหมอสมบูรณ์เป็นต้นแบบของผู้ที่สนใจกับวิทยาการใหม่ๆ และพยายามปรับตัวให้เข้ากับรูปแบบ ทั้งๆที่ลักษณะเด่นประจำตัวของคุณหมอเองนั่นแหละค่ะ ที่เหมาะกับ GotoKnow มากๆเลย จำได้ที่คุณหมอพยายามปรับเปลี่ยนวิธีการเขียนบันทึก เพื่อให้มีคนอ่าน มีเทคนิคดีๆในการเชิญชวนให้คนอ่านมาตอบต่อข้อคิดเห็น สื่อสาร 2 ทางเสมอทำให้คนที่ไปเยี่ยมเยือนรู้สึกว่าคุณหมอให้ความสำคัญกับเรา ไม่ว่าเราจะเป็นใคร รู้สึกชื่นชมมากค่ะ

คุณหมอสมควรอย่างยิ่งที่จะได้รางวัล เพื่อเป็นต้นแบบที่ดีของพวกเราชาวบล็อกเกอร์ทั้งมือเก่า มือใหม่

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ
ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอสมบูรณ์อย่างมากครับ เรื่องที่อาจารย์เขียนเปิดโลกให้เราเข้าใจและได้สัมผัสทั้งความคิดและความรู้สึกในวิชาชีพของอาจารย์มากครับ

ดีใจกับอาจารย์หมอสมบูรณ์ด้วยครับ

ตรงใจผมเลย 

ร่วมแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอครับ

ผมเป็นคนสุดท้าย แห่งปี พ.ศ. 2549

แต่อาจารย์หมอ เป็นคนแรกแห่งปี พ.ศ. 2550

วันนี้ได้เจอตัวเป็นๆ อาจารย์หมอแล้วครับ (UKM-9) เพียงแต่ไม่มีโอกาสทักทาย

อาจารย์หมอคะ

ขอแสดงความยินดีด้วยใจจริงค่ะ

ดีใจที่อาจารย์เข้ามามีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนสังคม G2K ให้เป็นสังคมแห่งการเรียนรู้เพิ่มขึ้น

พลังใจที่อาจารย์เข้าไปเยี่ยมบล๊อกสมพร ทำให้สมพรมีกำลังใจในการกล้าที่จะเขียนเพื่อ ลปรร.  ขอบคุณอาจารย์ที่เป็นกำลังใจให้เสมอ  ขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ  ขอบคุณ ขอบคุณ.......

และขอแสดงความยินดีกับอาจารย์อีกครั้งหนึ่งด้วยใจจริงค่ะ

  • ขอแสดงความยินดีกับรางวัลด้วยครับ อยู่กันครบทีม
  • ทุกท่านๆขอแสดงความยินดีด้วย
  • จากเมตตา หนิง ขจิต สมพร(รอบสอง)

ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอสมบูรณ์ด้วยครับ รู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ได้รับทราบว่าอาจารย์หมอได้รับรางวัลอันมีเกียรตินี้ อยากจะบอกกับอาจารย์ว่า พวกเราทุกคน รอคอยที่จะได้พบกับอาจารย์ในบล็อกแห่งนี้เสมอครับ

มาร่วมแสดงความยินดีด้วยค่ะคุณหมอสมบูรณ์
ขอแสดงความยินดีกับคุณหมอสมบูรณ์ด้วยครับ...
มายินดีค่ะ...อาจารย์

ขอแสดงความยินดีหลายๆเด้อ 

นอกจากความรู้ ความสามารถ และจุดเด่นที่คณะกรรมการได้กล่าวมาแล้ว  อีกเรื่องที่ประทับใจคือ ความใจกว้าง และความตรงไปตรงมาในแบบของคุณหมอสมบูรณ์ ซึ่งผสมผสานกลายเป็นเสน่ห์ที่ลงตัว จนนายบอนอยากจะแวะไปทานข้าวเที่ยว และ F2F กับ คุณหมอ ด้วยครับ

ขอแสดงความยินดีกับคุณหมอที่ได้รับรางวัลสุดคะนึงเป็นคนแรกของปี 2550 ด้วยครับ

มื้อกลางวัน...เพิ่งได้ร่วมรับประทาน "แหนมเนือง" กับอ.หมอสมบูรณ์ พี่อึ่งอ๊อบ(คุณสมพร)...พี่จิ๊บ-เมตตา [email protected] พี่แอ๊ด-ขจิต....ไม่นึกมาก่อนว่าได้เป็นการฉลองรางวันนี้...ด้วย...

ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอสมบูรณ์...ด้วยใจจริงนะคะ...อาจารย์มีความตั้งใจอย่างสูงต่อสิ่งที่ทำ เข้าใจก็คือเข้าใจ...ไม่เข้าใจก็คือไม่เข้าใจ...ไม่มีเสแสร้งหรือดัดแปลง...คุณค่า...อยู่ที่ผลงานของอาจารย์อย่างแท้จริง...แม้ใครบางคนอาจไม่เข้าใจ...แต่ตอนนี้ชาว GotoKnow ผู้มีใจรักแห่งการแบ่งปัน...และเปลี่ยนเรียนรู้...และ "ให้"...ด้วยหัวใจอย่างแท้จริง...ก็ซาบซึ้งในสิ่งที่อาจารย์ทำ...

กะปุ๋มหวังว่า...สิ่งนี้น่าจะเป็นสิ่งหล่อเลี้ยง "ใจ"..ให้มีกำลัง...มากกว่าเกียติยศหรือชื่อเสียง...ที่เราหลงกันอยู่ทุกวันนี้นะคะ....กะปุ๋มก็ขาดหวังลึกๆ..ว่านี่คือ "สื่อ"ใจที่กะปุ๋มและคิดว่าอีกหลายท่านด้วยอยากจะส่งผ่านถึง...ท่านนะคะ

มื้อกลางวัน...เพิ่งได้ร่วมรับประทาน "แหนมเนือง" กับอ.หมอสมบูรณ์ พี่อึ่งอ๊อบ(คุณสมพร)...พี่จิ๊บ-เมตตา [email protected] พี่แอ๊ด-ขจิต....ไม่นึกมาก่อนว่าจะถือโอกาสได้เป็นการฉลองรางวัลนี้...ด้วย...

ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอสมบูรณ์...ด้วยใจจริงนะคะ...อาจารย์มีความตั้งใจอย่างสูงต่อสิ่งที่ทำ เข้าใจก็คือเข้าใจ...ไม่เข้าใจก็คือไม่เข้าใจ...ไม่มีเสแสร้งหรือดัดแปลง...คุณค่า...อยู่ที่ผลงานของอาจารย์อย่างแท้จริง...แม้ใครบางคนอาจไม่เข้าใจ...แต่ตอนนี้ชาว GotoKnow ผู้มีใจรักแห่งการแบ่งปัน...แลกเปลี่ยนเรียนรู้...และ "ให้"...ด้วยหัวใจอย่างแท้จริง...ก็ซาบซึ้งในสิ่งที่อาจารย์ทำ...

กะปุ๋มหวังว่า...สิ่งนี้น่าจะเป็นสิ่งหล่อเลี้ยง "ใจ"..ให้มีกำลัง...มากกว่าเกียติยศหรือชื่อเสียง...ที่เราหลงกันอยู่ทุกวันนี้นะคะ....กะปุ๋มก็คาดหวังลึกๆ..ว่านี่คือ "สื่อ"ใจที่กะปุ๋มและคิดว่าอีกหลายท่านด้วยกันอยากจะส่งผ่านถึง...ท่านนะคะ

(^_________^)

กะปุ๋ม

    เข้ามาแสดงความยินดีกับคุณหมอด้วยคนคะ เพราะถึงแม้จะไม่มีรางวัลนี้  เชื่อว่า คุณหมอ ก็สุดคะนึงอยู่ในใจพวกเราหลาย ๆ คน ค่ะ

        ประทับใจเรื่องราว และวิธีการที่คุณหมอเขียนถ่ายทอด  ซึ่งตัวเองจำได้ดีว่า  แรก ๆ ไม่กล้าที่จะเข้ามาต่อยอดความรู้ของคุณหมอ  ได้แต่เวียนไป เวียนมา อ่านแล้ว ก็ไม่ได้แสดงความเห็นต่อยอด  แต่หลัง ๆ คุณหมอมีวิธีการเขียน ที่ทำให้พวกเราคลายกังวล ในการเข้ามาร่วม ลปรร. กัน  คุณหมอ ดังความเป็นตัวตนของคุณหมอ ออกมา

        สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ คุณหมอ เอาใจใส่ ทุกบันทึกที่เข้ามาต่อยอดความเห็นของคุณหมอ นี่คือสิ่งที่ดิฉันสัมผัสได้

         ท้ายสุด  ขอบอกว่า ถึงแม้จะยังไม่มีโอกาส ได้f2f กับคุณหมอ  แต่ได้มีโอกาส p2p แล้ว ขอบอกว่า เสียงคุณหมอ หล่อมั่ก ๆ ค่ะ

        อิ อิ

 

ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์หมอ สมบูรณ์ เทียนทอง มากๆ ค่ะ

ขอแสดงความยินดีกับคุณหมอนะคะ  และขอบอกว่า  เสียดายจังที่มื้อกลางวันนั้นไม่ทราบก่อน  อิอิ  ^__* ไม่งั้น...

  • มาร่วมแสดงความยินดีกับคุณหมอด้วยครับ
  • เพิ่งกลับมาจาก UKM9 เลยไม่ได้ดู Gotoknow ไปหลายวันครับ
ยินดีด้วยค่ะอาจารย์หมอสมบูรณ์ ขออนุญาตนำบล็อกของอาจารย์ใส่ไว้ใน แพลนเน็ต สคส. - สุดคะนึง - จตุรพลัง นะค่ะ

และป้ายรางวัลติดบล็อกจะแจ้งผ่านทาง email ไปให้นะค่ะ

ขอบคุณค่ะ
ขอแสดงความยินดีกับท่าอาจารย์ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง ด้วยนะครับ กัมปนา อาชา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • ประกาศ ประกาศ ใครเห็นคุณหมอ ผมบ้างครับ
  • ขาด"กฤษณา"ได้ยังไงคะ....คนบ้านเดียวกัน..แต่อีฉันไปอยู่ที่ไหนมา..เช้ยเชย..ไม่ยักกะเห็นบันทึกนี้ค่ะ...
  • ขอแสดงความยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ.และหวังว่าจะได้เห็นลวดลายการบันทึกที่มีเสน่ห์..น่าอ่าน...ชวนอ่าน...ชวนติดตามค่ะ....สบายๆรวมไว้ซึ่งสาระ.. ค่ะ
  • รอคอยอยู่ค่ะ....ชายไทยหัวใจ(รัก)เกินร้อย....
ขอแสดงความยินดีครับคุณหมอ  จะรออ่านบันทึกดี ๆ ของคุณหมอต่อ ๆ ไปครับ
  • มาร่วมแสดงความยินดีด้วยคนครับ..มาช้าดีกว่าไม่มานะครับ
  • พบคุณหมอ..วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๕๐ เป็นครั้งที่สองครับ ในงาน UKM-9 (ตอนที่พบยังไม่ประกาศรางวัลสุดคะนึงครับ)..ครั้งแรกพบเมื่อ ๓ มิถุนายน ๔๙
  • ได้ F2F กันเดี๋ยวเดียวจริงๆ ครับ..เนื่องจากติดภาระกิจในงาน..
สวัสดีครับ ท่านกรรมการและเพื่อนๆ ชาว G2K ทุกท่าน ขออภัยที่งานนี้มาล่าช้าไปนิดหน่อย (ช้าไปเพียง 65 ชม.เศษ) เพราะช่วงนี้ไม่ไ้ด้เข้า net เลย ความจริงผมทราบข่าวจากคุณไมโตเมื่อคืนวันที่ 9 ราวๆ ทุ่มกว่าๆ และยังทราบอีกว่าคุณไมโต ลงทุนโทรตามหาคุณเมตตาที่ขอนแก่น แล้วคุณเมตตาก็โทรไปหาคุณกฤษณาที่บ้าน จนได้เบอร์โทรของผมส่งไปให้คุณไมโตอีกทีวันนั้นก็เลยได้คุยกับคุณไมโตสองครั้ง  ครั้งแรกตอนมื้อกลางวันที่พวกเรา (คุณกะปุ๋ม คุณหนิง คุณสมพร คุณเมตตา อ.ขจิต และผม แอบหนีอาหารเที่ยงของโรงแรมไปทานแหนมลับแลกัน แต่ตอนนั้นยังไม่ทราบเรื่องรางวัล) ตอนที่คุณไมโตโทรมาตอนเย็น ฟังแล้วรู้สึกว่าคุณไมโตดีใจมาก ราวกับว่าได้รับรางวัลนั้นเป็นของตัวเอง ผมกับคุณไมโตคุยกันเหมือนเพื่อนที่สนิทสนมกันมากนาน คุยอยู่นานพอสมควร ค่าโทรคุณไมโตเป็นคนจ่าย คงจะหมดไปหลายตัง ความจริงถ้าลองนึกย้อนไปถึงเวลาก่อนเที่ยงของวันที่ 9 ช่วงพักทานอาหารว่าง ก็พอได้สัญญาณบางอย่างบอกเป็นนัยๆ แต่ผมไม่เข้าใจเอง ก็คือผมเข้าไปสวัสดีอาจารย์วิจารณ์ (หลังจากอาจารย์บรรยายเสร็จในช่วงเช้า) อาจารย์พูดกับผมว่า เดี๋ยวนี้เป็นบล็อกเกอร์ใหญ่แล้วนะ ผมตอบอาจารย์ไปแบบไม่กล้ารับคำชมและยังนำไปพูดกับพรรคพวกว่า โดนอาจารย์แซว  ความรู้สึกที่ได้รับข่าวนี้ มีทั้ง ประหลาดใจ ดีใจ และ กังวลใจ ที่ประหลาดใจ เพราะว่าบล็อกของผมนั้นใครๆ ก็เห็นว่า เรียบง่าย ไม่มีของประดับใดๆ (เพราะทำไม่เป็นนั่นเอง) ยกเว้น site meter ที่ได้รับความเอื้อเฟื้อ จากนายบอน อีกทั้งถ้วยน้ำชาก็ถูกตัดออกไปแล้ว ที่ดีใจ ก็เพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้รับ พอไ้ด้รับก็เลยดีใจเป็นธรรมดา แต่ที่เป็นกังวลใจ ก็เพราะไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้ผู้ที่มอบรางวัลนี้ ได้รู้สึกว่ามอบให้ไม่ผิดคน   ช่วงบ่ายวันที่ี 10 ผมเข้ากรุงเทพฯ เจอคุณเมตตา ที่สนามบินขอนแก่น อีกครั้ง คุณเมตตาบอกว่าบันทึกเรื่องรางวัลขึ้นแล้ว (ผมยังไม่ได้อ่าน) ผมได้คุยเรื่องนี้กับคุณเมตตาสั้นๆ ยังไงฝากช่วยนำไปเล่าให้คุณไมโตฟังต่อด้วยนะครับ กลับจากกรุงเทพฯ วันที่ 10 เครื่องดีเลย์เช่นเคย กว่าจะถึงบ้านก็ไม่มีเวลาเข้า net แล้ว เช้านี้พอมีเวลาก็เลยได้เขียนความเห็นนี้ ความจริงอยากเขียนยาวกว่านี้ แต่เกรงใจเจ้าของบันทึก สุดท้าย ขอขอบคุณคณะกรรมการและเพื่อนๆ ทุกคนที่ให้กำลังใจ
  • เย้ มาแล้วๆๆๆตามหาตั้งนาน
  • เกือบประกาศหาแล้วใน จส 100
  • ยิ้ม ยิ้ม