มนุษย์ทุกคนในโลก เมื่อเกิดมาแล้วย่อมล้วนต้องการมีชีวิตที่เป็นสุข แต่การมีชีวิตที่เป็นสุขนั้นควรจะประกอบด้วยปัจจัยใดบ้าง หลายคนนึกถึงสิ่งหรือเหตุการณ์สิ่งแวดล้อมใกล้ตัว และมีไม่น้อยที่นึกถึงสิ่งที่ไกลตัวออกไปกว่านั้น หลายคนยังนึกไม่ถึงว่าแต่ละส่วนแต่ละสิ่งมีความสัมพันธ์กันอย่างยากที่จะแยก คือคิดแยกส่วนมากกว่ารวมส่วน เพราะประสบการณ์ในชีวิตของแต่ละคนมักคุ้นเคยกับเหตุการณ์ทีละอย่าง เมื่อคิดให้ลึกซึ้งแล้วก็จะเข้าใจได้ไม่ยากว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต ในโลก ล้วนสัมพันธ์กันเป็นวัฏจักร และหมุนเวียนกันไปเช่นนั้นตลอดกาล แม้ชีวิตจะดับสิ้นไปแล้ว ธรรมชาติก็ยังคงหมุนเวียนอยู่เช่นนั้นและเป็นเช่นนั้นเสมอ

ชีวิตที่เป็นสุขควรประกอบด้วยปัจจัยใดบ้าง คำตอบที่ได้น่าจะมีหลากหลายและผสมผสานกลมกลืนกันไป เช่น การมีสุขภาพจิตดี แจ่มใสเบิกบาน ระงับความอยาก ควบคุมอารมณ์ต่าง ๆ ได้ ไม่มีทุกข์หรือมีแต่ก็ไม่มากจนเกินแก้ไข มีเพื่อนฝูง ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมทั้งผู้คนและธรรมชาติได้ตามสมควร มีรายได้ที่เลี้ยงตัวเองและเลี้ยงครอบครัวได้พอเพียงและยั่งยืน ครอบครัวอบอุ่น ชุมชนเป็นสุข มีที่อยู่อาศัย มีที่ทำกิน มีอาชีพและรายได้ตามสมควร มีความเสมอภาค ได้รับโอกาสเท่าเทียมกัน มีเสรีภาพ มีการศึกษา มีสภาพแวดล้อมที่ดี มีคุณธรรมและจริยธรรม อยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างเป็นสุข ฯลฯ กล่าวได้ว่า คุณภาพชีวิตคือการมีชีวิตที่มีความสุข นั่นเอง

รุ่งกานต์ ปราชญ์ศรีภูมิ สม.4