ผมไม่รู้จัก G2K ในระบบอินเตอร์เน็ตมาก่อนเลย

และแล้ววันที่  ๑๔  สิงหาคม,   ก็ได้เวลาที่บล็อกเกอร์อย่างผมได้ก้าวขึ้นไปอยู่บนเวทีในฐานะวิทยากร พร้อมกับ ๆ ขุนพลบล็อกผู้เปี่ยมศักยภาพอย่าง   อ.ขจิต ฝอยทอง   อ. กมลวัลย์     อ.ติ๋ว (กฤษณา สำเร็จ)     และ  อ.แป๋ว  (paew)  โดยมีคุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร เป็นผู้ร่วมคุยและดำเนินรายการ .....   

จะว่าไปแล้วก็ดูประหนึ่งว่า   ผมจะเป็นวิทยากรคนเดียวบนเวทีที่ดูจะอาวุโสน้อยสุด  ทั้งในด้านวิชาการและความจัดเจนบน G2K   แต่วิทยากรทุกท่านก็ให้ความกรุณาเปิดเปลือยความเป็นกันเองต่อผมซึ่งก็ช่วยให้ผมรู้สึกคลายกังวล   และมั่นใจที่จะพูดในสไตล์ของตนเองอย่างฉะฉาน (อยู่บ้าง)  ...

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และนั่นคือ  การยืนยันให้เห็นว่าในโลกแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของ  G2K  ไม่มี กำแพง  ใด ๆ มากั้นกางระหว่าง “เราและเรา”–</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ทันทีที่คุณเอกเปิดประเด็นคำถามแรกว่า  “เข้ามาเป็นบล็อกเกอร์ได้อย่างไร?…”   ผมก็เหลือบไปเห็นกามนิตหนุ่มผู้มีพาหนะเป็น “สายลม”  อย่าง อ.ขจิตจับไมค์ขึ้นมาประหนึ่งจะเปิดตัวจั่วหัวเป็นคนแรก   ที่ไหนได้กลับหักมุมเปรยบอกออกมาอย่างน่าหยิกว่า  “ขอบคุณน้องแผ่นดินมากครับที่จะช่วยตอบแทนพวกเรา  !...”      </p><p></p><p>….    </p><p></p><p>ผมเลยต้องตอบถึงที่มาที่ไปของตัวเองอย่างไม่ทันตั้งตัว   เพราะคิดเอาเองว่ายังไงก็คงไม่ใช่เราเป็นคนแรกแน่ ๆ ที่จะต้องตอบคำถาม …    </p><p> </p><h6> และผมก็ตอบอย่างตรงไปตรงมาในแบบฉบับของตนเองในทำนองที่ว่า  “ผมไม่รู้จัก G2K  ในระบบอินเตอร์เน็ตมาก่อนเลย   แต่เจ้หนิงแห่ง  DSS “work with disability” ( หนิง )   เป็นคนชักลากชักจูงมาสู่การสมัครเป็นสมาชิก   ซึ่งเจ้แกก็ใช้เวลามากโขกับการชักพาแม่น้ำหลาย ๆ  สายมาหว่านล้อมให้ผมปลงใจเป็นชาวบล็อก  และที่สำคัญคือการอ้างถึงโอกาสอันดีที่จะได้นำพาเรื่องราวของนิสิตและมหาวิทยาลัยไปสู่สาธารณะ.”     </h6><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p>สาบานได้ว่าผมตอบตามความสัตย์จริงอย่างไม่ปรุงแต่งและบิดเบือน …  ขณะที่วิทยากรท่านอื่น ๆ  ก็เปิดเปลือยถึงสาเหตุของตนเองแตกต่างไปจากผมอย่างสิ้นเชิง  เพราะส่วนใหญ่ท่านมักเกี่ยวข้องกับการแสวงหาความรู้แทบทั้งสิ้น !      </p><p> </p><p>ผมไม่มีเจตนาอื่นใดที่จะสื่อสารไปในทางไม่ดี   แต่เรื่องจริงคือสิ่งที่เราต้องพูด  และผมมาที่นี่ด้วย “ใจ”  จึงปรารถนาที่จะ “เปิดเปลือย“  หรือ  “เปลือยใจ”  อย่างไม่บิดเบือน  !     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เหนือสิ่งอื่นใด   ผมเพียงแต่ต้องการสะท้อนความจริงในตัวตนของตนเองไปสู่ผู้ฟังอยู่บางประการ  อาทิ   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p>(๑)   เรามีสิทธิที่จะเข้าสู่โลก G2K  ที่แตกต่างกัน  แต่นั่นมิใช่ประเด็นสำคัญที่จะถ่วงรัดให้เราย่ำอยู่กับจุดเริ่มต้นของตัวเองในโลก G2K   ตรงกันข้าม  “ปัจจุบัน”  ต่างหากคือ “หัวใจ” อันสำคัญว่าเรารักและผูกพันกับโลกแห่งการ ลปรร. นี้แค่ไหน ?  หรือแม้แต่บัดนี้   โลกแห่งการการเรียนรู้ดังกล่าวได้บ่มเพาะ “พลังทางปัญญา”  ให้เรามากน้อยอย่างไรบ้าง ?!</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับผมแล้ว,  ปัจจุบัน  โลก G2K  ได้ช่วยให้ผมเติบโตทางความคิด  สัมผัสได้กับห้วงบรรยากาศแห่งความ “บันเทิง – เริงปัญญา”  อย่างครบครัน   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเปลี่ยนแปลงอย่างมากมาย  และการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว  ส่วนใหญ่มาจากการถูกบ่มเพาะด้วยโลก G2K  ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว …  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันคือการเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีทั้งทาง“โลกทัศน์และชีวทัศน์”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(๒)  ผู้เข้าร่วมสัมมนาหลายท่านมาเพราะ “ใจสั่งมา”  หรืออาจมีบ้างที่ถูกสั่ง  “ให้มา”   และนั่นก็อาจมีชะตาคล้ายคลึงกับผมอยู่บ้าง   ซึ่งมูลเหตุดังกล่าวล้วนต้องถือว่าเป็น  “ความโชคดี”  และ “โอกาสอันดี”  ที่ได้มาร่วมวงไพบูลย์อยู่ใน “เวทีแห่งการเรียนรู้”  ร่วมกับผู้คนหลากสถานะทั้งคุณวุฒิและวัยวุฒิ   …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>เวทีแห่งการเรียนรู้และแลกเปลี่ยนครั้งนี้,  ถือเป็นต้นทุนที่ดีสำหรับผู้เข้าร่วมสัมมนา  ราวกับมานั่งอยู่ใน “ห้องเรียน”  อันแสนกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยสาระและจินตนาการโดยไม่ต้องใช้เวลาเดินทางไปสู่การเริ่มต้นที่ยาวไกลนักดังที่ผมประสบมาแล้ว  -</p><p></p><p>ผิดกับผมที่นับย้อนกลับไป ,   ผมไม่มีโอกาสอันมีต้นทุนแห่งการเริ่มต้นเฉกเช่นผู้เข้าร่วมสัมมนาครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย  จะมีบ้างก็แต่ “เจ้าหนิง”  นั่นแหละที่พอจะเรียกได้ว่าเป็นต้นทุนให้กับผม  และที่เหลือนั้น  ทุกอย่างคือการสกัดออกมาจากตัวตนของเรา  รวมถึงการใช้ความพยายามดุ่มเดินเสาะแสวงหาอยู่ใน G2K  อย่างไม่ลดละ  …!    </p><p></p><p>และนี่คือ   บางสิ่งบางอย่างที่ผมพยายามที่จะสื่อสารบนเวทีเสวนา   แต่ด้วยเวลาอันจำกัด  จึงไม่สามารถทำเปิดเปลือยบอกกล่าวได้อย่าเต็มที่ดังที่ใจหวัง    …..    </p><p> </p><p></p><p> </p><p>เถอะครับ....  บล็อกเกอร์หน้าใหม่ทั้งหลาย  อย่าได้ลังเลที่จะเริ่มต้น   เรามีสิทธิที่จะเริ่มต้นด้วยปัจจัยเหตุที่ต่างกัน    แต่ที่เราจะได้รับเหมือนกันก็คือ  “บันเทิง – เริงใจ”  ที่เป็น “ปัจจุบัน”   ซึ่งโลกแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่มีชื่อว่า  gotoknow จะหยิบยื่นและแบ่งปันให้กับเราอย่าง “เสมอภาค" </p><p></p><p></p>