สวัสดีครับพี่ศศินันท์

ผมต้องขออภัยอย่างมหาศาลในการตอบบันทึกอันลาช้า ... เพราะช่วงนี้ขอสารภาพเลยว่าไม่มีเวลาอยู่ในบล็อกนานนัก  เต็มที่ก้ได้แค่นำบันทึกของตนเองมาลงตีพิมพ์ในบล็อกเท่านั้นเอง

ผมขอบพระคุณอย่างยิ่งนะครับสำหรับคำชื่นชมที่บอกกล่าวว่าชื่นชอบรูปแบบการเขียนบันทึกของผม  และผมก็ยังอยากจะยืนยันว่า  แนวทางเช่นนี้  คือ  สิ่งที่ผมจะยังยึดปฏิบัติอย่างไม่เปลี่ยนแปลง  เว้นเสียแต่บางอย่างอาจถูกปรับแต่งไปในทิศทางที่ดีขึ้น

เรื่องส่วนใหญ่ที่ผมเขียน,  เมื่อพิจารณาดูอย่างถี่ถ้วน หรือแม้แต่ผิวเผยก็จะเห็นว่า  "แนวเรื่อง" .. หลากหลายและแตกต่างกันอยู่บ้าง  เช่น   เรื่องการงาน,  การทำกิจกรรมของนิสิต,  เรื่องโลกส่วนตัว,  เรื่องบรรยากาศชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่นอันเป็นบ้านเกิด  ฯลฯ

และทั้งหมดนั้นก็สะท้อนตัวตนของตนเองชัดเจน  ซึ่งอาจจะหมายถึง  เขียนในสิ่งอันเป็น "จริง"  The rael thing  บ้างกระมังครับ

และหลายเรื่องถึงแม้จะดูเป็นเสียงพร่ำบ่นอย่างน่ารำคาญ  แต่เนื้อความทั้งปวงก็ฉาบล้นไปด้วยบรรยากาศที่บ่งชัดได้ว่า  ผมมีความสุขกับเรื่องเหล่านั้น พอ ๆ กับความสุขที่เกิดจากการได้เขียนบันทึกถึงเรื่องเหล่านั้น ..

....

ขอบพระคุณครับ