อยู่กับปัจจุบัน...

ลูกชาวนา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ลองมองแต่ด้านดี ปล่อยวางบ้าง ชีวิตจะได้มีความสุข

"สวัสดีค่ะ คุณพิมพกานต์ จารเมือง ที่รัก"

คุณรู้ตัวไหมค่ะ ว่าคุณเป็นคนที่ขี้น้อยใจ และเป็นคนที่ชอบใช้อารมณ์ เป็นคนเจ้าระเบียบ จัดเรียงสิ่งของได้เป็นระเบียบมาก
และที่สำคัญคุณเป็นคนที่เก็บกดมาก มีเรื่องอะไรมักจะเก็บไว้กับตัวเอง อาจเป็นเพราะว่าคุณไม่รู้จะพูดให้ใครฟังดี จะพูดให้แม่ ให้พ่อ ฟัง ก็กลัวว่าท่านจะไม่สบายใจ จะเล่าให้เพื่อนฟังก็เกรงว่าจะไม่ดี สุดท้ายแล้วคุณก็ต้องเก็บเรื่องนั้นไว้ในใจคนเดียว

ทุกวันนี้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมที่อาศัยอยู่ เจอคนในหลายรูปแบบ ยอมรับได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ก็ต้องอยู่ให้ได้ อย่างเรื่องการเรียนเมื่อมีการแบ่งกลุ่มทำงานฉันรู้ว่าคุณก็ไม่อยากอยู่หรือทำงานร่วมกับบางคนและก็รู้ว่าบางคนก้ไม่อยากอยู่กับคุณเช่นกัน เมื่อมันเลือกไม่ได้แล้ว คุณก็ต้องทำใจยอมรับและทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุด

บนโลกใบนี้ไม่มีใครที่จะรักหรือว่าเกลียดคุณไปทั้งหมด คนเกลียดอาจจะมีเยอะกว่าคนรัก แล้วแต่มุมมองของเขาว่าจะมองเราอย่างไร ถึงคุณจะรู้ว่าใครที่ไม่ชอบคุณบ้าง คุณก็ทำเป็นนิ่งเฉยเพื่อให้เรื่องมันผ่านๆไป เมื่อไม่ชอบกันก็ต่างคนต่างอยู่ อย่ายุ่งหรือข้องเกี่ยวซึ่งกันและกันเลย

คุณควรยอมรับในสิ่งที่คุณเจอ และอยู่กับความจริง ใช้ชีวิตโดยการมองแต่ด้านดีมากกว่าที่จะเก็บเอาด้านเสียมาคิด อะไรที่ปล่อยๆไปได้ก็ให้ปล่อยไป อย่าเก็บเอามาคิดเล็กคิดน้อย ให้เกิดความเครียดเปล่าๆ จงคิดอยู่เสมอว่าคุณทำทุกอย่างเพื่อพ่อและแม่ ไม่ว่าจะมีใครมองคุรไปไหนทางไหน ไม่ว่าจะเป็นไปในทางที่ดีหรือไม่ดีก็ตาม คุณก็อย่าไปสนใจ เพราะใจคุณรู้เองว่าคุณทำอะไรลงไป อย่าแคร์คำพูดคนที่เขาคิดแต่จะทำร้ายคุณ

คุณจะต้องเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนที่เข็มแข็งมากกว่านี้ ต้องเป็นคนที่ไม่คิดมาก ไม่นำเรื่องต่างๆ มาคิดให้ปวดสมอง การบ้านที่อาจารย์สั่งก็เยอะมากพอแล้ว คุณควรเอาเวลาที่คิดมากไปคิดการบ้านจะดีกว่า

ฉันรู้ว่าคุรอยากจะขอบคุณเพื่อนคนหนึ่งที่เขาชื่อว่า "กุ้ง" คนที่เขาอยู่ข้างคุณตลอด รู้เกือบทุกเรื่อง ไม่ว่าคุณจะทำอะไร จะไปที่ไหน คุณก็จะบอกกุ้งตลอด ฉันรู้ว่าคุณก็ไม่เคยคิดว่าจะได้มาเป็นเพื่อนกับกุ้ง เพราะคุณกับกุ้งนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ทั้งหุ่น หน้าตา การแต่งตัว และนิสัย ซึ่งแตกต่างกันไปคนละแนว ถ้ามองภายนอกจะคิดว่าไม่น่าคบกันได้ แต่ก็แปลกที่คุณกับกุ้งคบและสนิทกันได้ ฉันรู้ว่าคุณคงกังวลและคิดว่ากุ้งเขาจะคบกับคุณได้นานหรือเปล่า คุณกลัวการอยู่คนเดียว เพราะคนเราจะอยู่คนเดียวนั้นเป็นไปไม่ได้หรอก คนเราต้องมีเพื่อน มีคนข้างกาย เพื่อเป็นเพื่อนเป็นที่ปรึกษาให้กับคุณ เพราะคุณเป็นคนที่จะไปไหนคนเดียวไม่ได้ ไม่ว่าจะยังงัยคุณก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอย่างปกติ อยู่บนความเป็นจริง และอดทน สู้ต่อไป เพื่ออนาคตที่สดใส


ด้วยรักและห่วงใย

พิมพกานต์ จารเมือง

29/03/2558 เวลา 15.01 น.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวพิมพกานต์ จารเมือง



ความเห็น (12)

สวัสดีค่ะ คุณพิมพกานต์

ขอให้คุณเข้มแข็งและสู้ไปด้วยกันนะคะ สู้ๆคะ ^^

ขอบคุณคะ

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ทุกอย่างมีทั้งดีและร้าย อยู่ที่คุณจะเลือกมองมันค่ะ ขอบคุณที่ร่วมแบ่งปันความรู้สึก เห็นใจค่ะ

เขียนเมื่อ 

ใจคุรเหมือนใจฉันในตอนนี้ ขอบคุณค่ะ

สู้ๆนะคุณเพื่อน จะเป็นกำลังใจให้

เขียนเมื่อ 

ตอนนี้อยากไปน่านอีก

5555555

เขียนเมื่อ 

กุ้งน่ารักจังเนอะ คุณก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกุ้งเช่นกัน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ

เสาวภา เรือนปัญโญ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ

ศศิภา อ่อนเขียว

เขียนเมื่อ 

สู้ๆนะค่ะ ขอบคุณค่ะ

จันทร์ชมพู

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะค่ะ สู้ๆเช่นกัน

นันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย

เขียนเมื่อ 

มาเลยค่ะ เดียวหนูพาเที่ยว อิอิ ขอบคุณนะค่ะ

ขจิต ฝอยทอง