"Self Story"

ทุกข์ในวันนี้ แล้วจะสบายในวันข้างหน้า

สวัสดีครับคุณกฤษฎา ที่รัก


... ช่วงนี้ฉันคิดว่าฉันเหนื่อยมากๆ เลย เวลาพักผ่อนก็แทบจะไม่มี ยากจะถามตัวเองว่าเคยนอนก่อนเที่ยงคืนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?


เมื่อวันศุกร์ เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันได้ไปเข้าค่ายอบรมการเป็นรองผู้กำกับลูกเสือที่ค่ายลูกเสือเหนือเกล้า อ.สันกำแพง ฉันรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน เป็นค่ายที่ต้องทำอะไรต่างๆ อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็น กินข้าว เปลี่ยนเสื้อผ้า เวลาทำงาน ทำกิจกรรมต่างๆ ฯลฯ ซึ่งปกติแล้วฉันเป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรรวดเร็วๆ แบบนี้เลย ทำให้ต้องปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ค่อนข้างมาก และเวลาเรียนในเรื่องเกี่ยวกับทฤษฏี ครูผู้สอนก็สอนแบบไปเร็วมากๆ และพอจบวิชาหนึ่ง ก็ต้องเรียนอีกวิชาหนึ่งติดต่อกันเลย หลายๆวิชาด้วย ไม่มีเวลาให้พักเลย นอกจากจะพักทานข้าวกลางวันเท่านั้น และพักทานข้าวกลางวันก็พักแค่แปปเดียวเอง ตอนกลางคืนก็นอนดึก ไหนจะต้องมานั่งคัดสมุดบันทึกอีก เพราะว่าจะต้องส่งสมุดบันทึกด้วย กว่าจะได้นอนก็ประมาณตี 1 และตื่นก็เช้า ประมาณ ตี 5 ครึ่ง ทำให้เวลาเรียนในวันต่อมา รู้สึกง่วง และอ่อนเพลียมากๆ แต่ฉันก้ต้องอดทน พูดตรงๆ เลยว่า ฉันไม่เคยอดทนมากขนาดนี้มาก่อน มันเป็นการอดทนที่ทรมานมากๆ แต่ตลอดระยะเวลาที่เข้าค่ายนั้น ฉันก้คิดอยู่ในใจเสมอว่า "เดี๋ยวมันก็ผ่านไป" พยายามจะไม่คิดอะไรมาก สนุกกับทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่าง ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต และไม่นานมันก็ผ่านพ้นไป (ด้วยดี) กลับถึงหอนี่คือหลับยาวเลย...


ช่วงนี้งานก็ค่อนข้างเยอะ ทำให้ต้องมีเรื่องเครียดต่างๆ มากมาย เยอะแยะเต็มไปหมด และคิดว่าการที่จะเป็นครูนั้นไม่ได้ง่ายเลย ไหนจะต้องเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ ไหนจะต้องเตรียมสื่อการเรียนการสอน และไหนจะต้องเตรียมตัวเองในการสอนอีก... เริ่มเข้าใจคำว่า "ครุ" ที่แปลว่าหนักแล้ว พยายามบอกตัวเองว่าสู้ๆ อดทน พยายม แล้วขยันๆ กว่านี้หน่อย...


"ทุกข์ในวันนี้ แล้วจะสบายในวันข้างหน้า"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นายกฤษฎา สุริยะมณี



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

สู้ๆคะ เป็นอีกหนึ่งกำลังใจคะ

เขียนเมื่อ 

น่าสนใจมาก

ฝึกลูกเสือไวมาก

ขอชมเชย

มาเขียนบ่อยๆนะครับ

ฉันคิดว่าคุณคงเหนื่อย ซึ่งฉันก็เคยเป็น แต่ก็สู้ๆๆนะคะ

เขียนเมื่อ 

สู้ๆนะจ๊ะ