หมีน้อยกลางป่าใหญ่

Usernamee55151046
สมาชิกเลขที่206319
เป็นสมาชิกเมื่อ
เข้าระบบเมื่อ
ติดตาม{{ kv.owner.followee_count }}
ผู้ติดตาม{{ kv.owner.follower_count }}
สมุด{{ kv.user_statistic.blogs }}
บันทึก{{ kv.user_statistic.posts }}
อนุทิน{{ kv.user_statistic.journal_entries }}
ไฟล์{{ kv.user_statistic.files }}
ความเห็น{{ kv.user_statistic.comments }}
ดอกไม้{{ kv.user_statistic.given_votes }}
คำถาม คำตอบ
แพลนเน็ต
ประวัติย่อ

ชอบงานเขียนบันเทิงคดี ท่องเที่ยว ถ่ายภาพ ดูหนัง และฟังเพลงของ Lana Del Rey

อยากเป็นนักเขียนสำนักพิมพ์ Salmon และครูสอนภาษาอังกฤษ

ตอนแรกอยากมีประวัติย่ออยู่แค่นี้ แต่อาจารย์บอกว่ามันสั้นไปไม่น่าดึงดูดเลยต้องเขียนมาแบบยาว ซึ่งคาดว่าอาจจะยาวมาก ยาวจริงๆนะ อยากอ่านกันรึเปล่า? พร้อมแล้วเริ่มเลยนะ

คลอดด้วยวิธีธรรมชาติแต่ลืมกลับหัวดันเอาเท้าออกมาก่อน คาดว่าตั้งใจจะเป็นการเปิดตัวมาลืมตามองโลกด้วยท่าเก๋กว่าคนปกติเล็กน้อย จึงทำให้มีบางส่วนของร่างกายผิดปกติ เกิดในครอบครัวที่แสนอบอุ่น มีแม่ที่ทำอาหารอร่อย และมีพ่อที่ขยันทำงาน พ่อเป็นแรงงานในต่างประเทศ จึงทำให้มีโอกาสเจอหน้าพ่อแค่ปีละไม่กี่ครั้ง หรือบางปีอาจไม่เจอหน้ากันเลย เลยทำให้โตขึ้นมาได้เพราะแม่กับป้าช่วยกันเลียงดูเป็นอย่างดี กับข้าวฟรีทุกมื้อ ประทับใจการเลี่้ยงดูของครอบครัวนี้ก็ตรงที่ไม่เคยบังคับลูกตัวเองให้ทำอะไรที่ไม่ชอบ ตอนประถมสอบได้ที่หนึ่งเกือบทุกปี แต่ตอนนี้เพื่อนที่ได้ที่สองเรียนหมอไปแล้ว นอกจากจะเรียนเก่งแล้ว ยังได้เป็นนักวิ่งตัวแทนของโรงเรียน วิ่งพลัดไม้ 1 ได้เหรียญมาบ้างพอประมาณ เคยอยู่วงดุริยางค์ของโรงเรียน เครื่องดนตรีที่เล่นคือ "ฉิ่ง" ตอนนั้นตีเก่งมากตีทุกวันหน้าเสาธง ด้วยความอยากเป็นเด็กในเมือง เลยไปสอบเข้าโรงเรียนชื่อดังประจำจังหวัด ด้วยความเก่งที่เก่งมาก เลยทำให้สอบติดอย่างง่ายดายทั้ง 2 ครั้ง ทำให้ได้เป็นเด็กในเมืองสมใจอยาก ชีวิตมัธยมเป็นคนลึกลับและไม่ค่อยได้ทำกิจกรรม เริ่มเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง เริ่มขี้เกียจและไม่เก่งเหมือนเดิม ตอนมัธยมปลายจึงตัดสินใจเรียนสายศิลป์ภาษาจีน ซึ่งไม่เก่งภาษาจีน และไม่ชอบภาษาจีน จริงๆอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นมากกว่า แต่โรงเรียนมีแต่ภาษาจีน เลยตัดสินใจเรียนๆไปคล้ายๆกันนั่นแหละ พอเริ่มได้เรียนภาษาจีนทำให้ได้รู้ว่า มันยากกว่าภาษาอังกฤษอีก หลังจากนั้นก็เริ่มไม่สนใจ เพราะมันไม่ใช่ทางของเรา เลยมาเอาดีทางด้านภาษาอังกฤษ ชอบเรียนอังกฤษมากเพราะครูอังกฤษแต่ละคนมีบุคลิกที่แตกต่างจากครูวิชาอื่นๆ รู้สึกถึงพลังที่ครูอังกฤษมี เลยทำให้อยากมีพลังแบบนั้นบ้าง เลยตั้งใจว่าจะเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ แต่ชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน รู้ตัวอีกทีก็สอบติดโครงการที่แสนดี และฟรีทุกอย่างอย่าง ทางบ้านพอใจเป็นอย่างมาก คุณแม่ยิ้มหน้าบานเอาเรื่องนี้อวดคนทั้งหมู่บ้าน กลายเป็นความหวังของหมู่บ้านไปในทันใด ครูภาษาอังกฤษที่ฝันไว้จึงเป็นได้แค่ครูประถม แต่ครูประถมก็สอนอังกฤษได้ ไหนๆก็จะเป็นครูละ สอนทุกวิชาเลยก็น่าจะดี ประวัติโดยย่อขอจบแค่นี้ก่อน ยาวกว่านี้อาจหลุดคอนเซ็ป "โดยย่อ" ได้....


ปล1. ผมไม่ได้ทำประชด

ปล2. อยากรู้จักผมเพิ่มขึ้นก็กดติตามนะครับ

ปล3. ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ครับ