สติ....

เราคงได้ยินได้ฟัง  ได้อ่านคำๆนี้มาตั้งแต่เด็ก

ก่อนนี้เราก็แค่รู้จักแค่คำ  แต่ไม่ได้รู้ความหมาย ที่ยิ่งใหญ่ลึกล้ำของ สติ

แม้ว่าเราจะโตมา  เราก็ได้ยินได้ฟังจากครูบาอาจารย์  ให้เราสนใจ  ตั้งใจฝึกฝนบ่อยๆ

 

ตอนนี้เริ่มจะเพิ่งเรียนรู้และเข้าใจ  เห็นความสำคัญ  เห็นพลังของสติ

ได้อ่านพบว่า   สติ..ยิ่งมีมากยิ่งดี  ไม่มีโทษ****************

 

    ในชีวิตประจำวันของเรา....  มักจะมีเรื่องราวมากมาย  ที่ทำให้เรา

ขาดสติไปได้   ไม่รู้สึกตัว  จิตล่องลอยไปกับสิ่งที่มากระทบ

   ทำให้สติเราขาดๆ  หายๆ  ไม่ต่อเนื่อง   ขึ้นๆลงไปตามอารมณ์

 

    ฝึกสติ  ก็น่าจะรู้และทความเข้าใจกับความหมาย  ของคำๆนี้ให้ดี

   และจากนั้นก็นำมาคิด  ไตร่ตริง  นำมาฝึกและดูที่ใจของเราว่า

   อืม..อันนี้หรือเปล่านะที่เขาเรียกว่าสติ....

   ความรู้สึกตัว........

   เราต้องพยามรู้สึกตัว  รู้ตัว  ตื่นอยู่เสมอ

  

  ประสบการณ์การฝึกสติ...  รู้กาย..การกระทำ    รู้ความคิด   รู้ความรู้สึกขณะนั้นๆ  พยามที่จะรู้    แต่บางครั้งก็เผลอ  หลุดไปในความคิดความรู้สึกนั้นๆเลย

    แม้ตอนที่นั่งสมาธิ.....เราจะเห็นความมีสติหรือขาดสติของเรา

   จิตของเราก็จะวิ่งๆๆๆ  ไปๆๆๆ  ทุกๆเรื่อง  

    แม้กาย  วาจาเราจะสงบ....  แต่ใจของเรากลับวิ่งๆๆ  ไปๆๆมาๆๆ

    ภายใน...จิตของเรา  เราพยามจะดึงมันกลับ

       พยามดึงมันให้อยู่กับคำบริกรรม  กับตัวเลข  กับลมหายใจ

     แต่จิตของเราก็แว็ปๆๆ    บางครั้งออกไปเที่ยวนานจนเราก็ไม่รู้สึกตัว

   

    ก็ได้แต่คาดหวังว่า    การฝึก  ความพยามที่จะฝึกและปฏิบัติ จะนำ

   ผลที่ดีๆขึ้นมาสู่ตัวเรา.....

   หากการเรียนรู้การฝึกสติ    เหมือนการสะสมแต้ม  ถ้าเราสะสมไปเรื่อยๆ  วันหน้าสติของเราก็น่าจะมากขึ้น  

   สติ...ที่ยิ่งมีมากยิ่งดี...ดั่งเช่นที่อาจารย์ว่าไว้.....