ดิฉันเห็นใจที่พ่อแม่สมัยนี้จำเป็นต้องทำหน้าที่ในบางอย่างบางเรื่องเร็วกว่าพ่อแม่สมัยก่อน อย่างเรื่องโรงเรียนของลูกนี้บางท่านต้องวางแผนกันตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องทีเดียว


          เมื่อวานเย็นขณะที่ดิฉันขับรถกลับจากสุพรรณบุรีมุ่งสู่นครปฐม ระหว่างนั้นได้รับสายจากเสียงที่ไม่คุ้นชินซึ่งปลายสายแจ้งว่า “ผมชื่อ...อัจฉริยะ” โทรเข้ามาพูดคุยสอบถามดิฉันถึงเรื่องโรงเรียนสัตยาไส เนื่องจากพบข้อมูลที่ดิฉันเขียนในบันทึกนี้

          เป้าหมายของการพูดคุยในช่วงเวลาสั้น ๆ ทราบว่า เจ้าของเสียงนามว่า “อัจฉริยะ” ท่านมีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพฯ มีความสนใจอยากจะพาลูกน้อย (วัยอนุบาล) เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งนี้ ด้วยมุ่งหวังให้ลูกได้เรียนรู้ในบรรยากาศการปลูกฝังคุณธรรม แต่ยังไม่ทราบข้อมูลในการรับเข้าเรียน ซึ่งดิฉันเองได้แจ้งท่านไปว่าสำหรับเด็กในวัยอนุบาลนั้น ทางโรงเรียนสัตยาไสไม่ได้เปิดรับให้พักค้าง ผู้ปกครองยังจะต้องรับ-ส่งทุกวัน แต่หากเป็นระดับชั้น ป.1 ขึ้นไป โรงเรียนจึงจะจัดให้กินนอนอยู่ที่นั่นเลย

          และยังได้แนะนำท่านไปว่า หากท่านไม่สะดวกในเรื่องระยะทางการเดินทาง (เนื่องจากสัตยาไสตั้งอยู่ที่ จ.ลพบุรี) ในช่วงที่เด็กยังเล็กอยู่นี้ ยังมีโรงเรียนอีกแห่งหนึ่งที่น่าสนใจ คือ โรงเรียนรุ่งอรุณ อยู่แถว ๆ บางขุนเทียน กรุงเทพฯ ซึ่งดิฉันเคยมีโอกาสไปเยี่ยมชมประมาณ 2 ปีที่ผ่านมาแล้ว จึงถือโอกาสนี้รำลึกถึง “รุ่งอรุณ” อีกครั้ง

         โรงเรียนแห่งนี้เป็นโรงเรียนเอกชนเปิดสอนเด็ก 3 ระดับ ที่นี่เรียกว่า โรงเรียนเล็ก คือ อนุบาล -ป.1 โรงเรียนประถม คือ ป.2–ป.6 และ โรงเรียนมัธยม ก็จะเป็น ม.1-ม.6 จะใช้การสอนแบบบูรณาการเป็นองค์รวมมีแนวทางพุทธธรรมเป็นแกนหลักเชื่อมโยงกับวิถีปฏิบัติจริงในชีวิตประจำวัน โดยมุ่งเน้นในเรื่องทักษะชีวิตผ่านกิจกรรมฝึกปฏิบัติที่หลากหลาย

           ที่นี่เขาจัดบรรยากาศได้เป็นธรรมชาติมาก ๆ ร่มรื่นน่าอยู่ ห้องเรียนจะมีลักษณะเหมือนบ้านเป็นหลัง ๆ ห้องหนึ่งจะมีนักเรียนเพียง 25 คน มีครูประจำห้องเรียนละ 2 คน ไม่นับรวมคุณครูที่มาสอนวิชาพิเศษ เช่น ศิลปะ ดนตรี คอมพิวเตอร์ ฯลฯ

         สังเกตว่านักเรียนของที่นี่จะมีการเรียนที่ต้องลงมือฝึกปฏิบัติแทบทุกวัน จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่จะเห็นเด็ก ๆ แต่งชุดตามสบายเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการลงมือปฏิบัติ ที่นี่เขาไม่ได้เข้มงวดเรื่องการแต่งเครื่องแบบนักเรียน จะแต่งตัวอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับกิจกรรมในแต่ละวัน ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าเด็กจะแต่งตัวสวยงามมาแข่งกัน เท่าที่เห็นยังคงเรียบร้อยสุภาพ

         ที่จริงโรงเรียนแห่งนี้มีชื่อเสียงมานานแล้ว แต่หลายคนยังไม่รู้จัก ถ้าบอกว่าเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้คือ รศ.ประภาภัทร นิยม ก็คงจะมีคนรู้จักกันเพิ่มขึ้นอีก เนื่องด้วยท่านเป็นผู้ใหญ่ที่มีบทบาทและประสบการณ์ในหน่วยงานต่าง ๆ อยู่บ้าง หากใครสนใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่นี่ จะหาข้อมูลได้ไม่ยาก โดยเฉพาะจากเว็บไซต์ของโรงเรียน คือ http://www.roong-aroon.ac.th

         ในระหว่างที่กำลังบันทึกเรื่องนี้อยู่ก็พอดีว่าคุณอัจฉริยะได้โทรกลับมายังดิฉัน เนื่องจากเมื่อเช้าดิฉันได้โทรไปหาท่านเพื่อจะแจ้งข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเว็บไซต์ของโรงเรียนรุ่งอรุณ และข้อมูลการเดินทางไปยังโรงเรียนสัตยาไส จึงได้ทราบเพิ่มว่าขณะนี้ท่านกำลังอยู่ในช่วงเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับโรงเรียนต่าง ๆ เพื่อปูทางสำหรับการเข้าเรียนของลูกในระดับชั้น ป.1 ซึ่งตอนนี้ลูกน้อยของท่านอายุประมาณขวบครึ่งเท่านั้น

          ดิฉันคิดตามประสาคนไม่มีลูกเป็นของตัวเอง โดยเทียบจากความเป็นลูกที่เคยผ่านการเลี้ยงดูมาจากพ่อแม่นั้น มีความเห็นว่า คุณอัจฉริยะท่านได้เริ่มต้นทำหน้าที่ของพ่อแม่ที่นอกเหนือจากการให้กำเนิดและให้การเลี้ยงดูแล้วอย่างน่าชื่นชม ก็เนื่องด้วยว่าท่านกำลังเตรียมการ วางแผนปูพื้นฐานด้านการศึกษาให้กับลูก เพื่อต่อไปลูกจะได้มีวิชาความรู้ติดตัว ถือเป็นการให้สติปัญญาแก่ลูก

          ซึ่งสมัยนี้เพียงมีปัญญาเป็นอาวุธในการหาเลี้ยงชีพคงไม่เพียงพอเสียแล้ว เพราะนอกจากนั้นเขาควรจะได้รับการปลูกฝังกล่อมเกลาในเรื่องของจิตใจไปพร้อมกันด้วย เพราะคงไม่ดีแน่ถ้าเด็กจะมีแต่ความเก่ง แต่ขาดความดี เพราะในที่สุดจะทำให้เขาไม่มีความสุขที่แท้จริง ไม่เช่นนั้นคุณอัจฉริยะท่านคงไม่ต้องเสียเวลามองหาโรงเรียนที่มีลักษณะพิเศษเช่นนี้เตรียมไว้ให้ลูก

          ดิฉันเห็นใจที่พ่อแม่สมัยนี้จำเป็นต้องทำหน้าที่ในบางอย่างบางเรื่องเร็วกว่าพ่อแม่สมัยก่อน อย่างเรื่องโรงเรียนของลูกนี้บางท่านต้องวางแผนกันตั้งแต่ลูกอยู่ในท้องทีเดียว หน้าที่ของพ่อแม่ข้ออื่น ๆ ตามที่พระท่านว่าไว้ก็เช่นกัน ดูเหมือนต้องปฏิบัติกันเร็วขึ้น เพราะสภาพสังคมเปลี่ยนไป จะเชื่องช้าเช่นเดิมเห็นจะไม่ทันกาล

          ย้อนมาพูดถึงในเรื่องของโรงเรียน ก็ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไร เราจึงจะมีโรงเรียนที่ได้มาตรฐานในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนได้เท่าเทียมกันอยู่ดาษดื่น จนไม่ต้องให้ผู้ปกครองดิ้นรนไขว่คว้าหาโรงเรียนดี ๆ ให้กับลูกเหมือนอย่างสมัยนี้...เท่าที่ดิฉันมีโอกาสได้ประกอบอาชีพอยู่ในแวดวงของการศึกษา ก็พอจะทราบเหตุผลอยู่บ้าง...พูดไปจะเข้าข่ายสาวไส้ให้กากิน...และเข้าใจว่าพูดนั้นง่ายกว่าทำ...ถ้าไม่ได้ลงมือทำเอง...ก็อย่าได้พูดเสียดีกว่า...

          อย่างไรก็ตาม ขอเป็นกำลังใจในการทำหน้าที่ความเป็นพ่อแม่ของกัลยาณมิตรใหม่ท่านนี้ให้ประสบผลสำเร็จในการเตรียมการสิ่งดี ๆ ในอนาคตไว้ให้กับลูก ส่วนตัวดิฉันเอง คืนนี้ต้องเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า เตรียมออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ไปปฏิบัติราชการเป็นคณะทำงานให้กับ “การประชุมปฏิบัติการเพื่อฝึกกระบวนการจัดการ การจัดความรู้และถอดประสบการณ์การปลูกฝังคุณธรรม” ตั้งแต่วันที่ 12-18 มีนาคม 2550 ณ ศูนย์ปฏิบัติธรรมสวนเวฬุวัน ต.บ้านค้อ อ.เมือง จ.ขอนแก่น ก็ยังไม่ทราบว่าจะได้เข้ามาใน G2K ในช่วงนี้หรือไม่ หากจะหายตัวไปอีก ก็ต้องขออภัยมายังทุกท่านด้วยค่ะ...