พี่ที่ทำงานช่วงนี้ก็มีปัญหาเรื่องหาโรงเรียนให้ลูกเช่นกัน..โดยตอนแรกพี่เลือกให้โดยคิดในแง่ของความมีชื่อเสียงและการมุ่งเน้นเชิงวิชาการ..ในรอบแรกพี่เขาใช้วิธีการให้ลูกสมัครในโควต้าการมีความสามารถพิเศษซึ่งตอนแรกเด้กไม่อยากสมัครแล้วเพราะเหมือนมีการแกล้งหรือกรรมการคัดเลือกบางคนใช้วาจาที่รุนแรงและทำร้ายจิตใจเด็กแต่พี่ก็ใช้ลุกยุท้าทายจนสุดท้ายน้องไปสอบและแสดงความสามารถจนมีอจ.ท่านหนึ่งก็ชื่นชมและเชื่อว่าน้องน่าจะได้เข้าเรียนอย่างแน่นอน

แต่อจ.ก็ไม่รู้ว่าน้องตัดสินใจแล้วว่าถึงสอบได้แต่จะไม่เรียนที่นี่แม้ว่าจะเป็น รร.ดังและเก่าแก่ก็ตามแต่จะขอกลับไปเรียนต่อที่รร.เดิมเพราะเด็กรู้สึกได้รับความสนใจและใส่ใจรวมถึงการให้เกียรติแก่ตัวเขามากกว่า.

.พี่ก็คุยกับลูก(น้อง)ถึงข้อดีและข้อเสีย..สุดท้ายด้วยเหตุผลที่พี่ต้องยอมรับก็คือคนที่จะต้องเรียนคือลูกไม่ใช่แม่หากต้องฝืนใจไปเรียนในโรงเรียนที่เด้กรู้สึกหมดความสุขแล้วเด็กก็ไม่อยากไปเรียน..

ตอนนี้ที่แม่กลุ้มใจอยู่ไม่ใช่เรื่องที่ลูกเข้ารร.ดังไม่ได้หากแต่กลุ้มเพราะต้องอธิบายให้ผู้ที่รู้จักและไถ่ถามว่าเพราะอะไรจึงไม่ให้ลุกเรียนในโรงเรียนที่ดังและมีชื่อเสียงด้านวิชาการ รร.นั้น