R2R รือจะเกิด

 หลากหลายครั้งที่ "ส่งเสริม ยุยง ส่งแรง"ให้ทีมงาน สร้างโจทย์ที่สงสัยในห้องเรียน เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน พัฒนาเด็กที่เข้ามาเรียนรู้ พัฒนาเพื่อให้เกิดการพัฒนา

 ครูเพื่อศิษย์ดูจะเป็นท่านที่ทำงานหนัก และ ต่อเนื่อง

 -ต้องสร้างกำลังใจ

 -ต้องสร้างแรงบันดาลใจ

 -ต้องสร้างกลไกในการพัฒนา

 คิดเล็กๆ คิดน้อยๆ คิดบ่อยๆ

 ทำทีละน้อยๆ ทำทีละบ่อยๆ ทำทีละเล็กๆ

เคล็ดวิชาของการพัฒนา เริ่มด้วย ทุกข์ ที่ทำให้การเรียนการสอนไม่เป็นไปตามแผน หรือ Lesson Plan

จากประสบการณ์ จำได้ว่าจากจัดการเรียนการสอน

 "เด็กที่ฉลาดลึก แค่นึกจะสอนอะไรยากแล้ว"

 "เด็กที่อาวุโสด้วยประสบการณ์ ต้องสร้างกระบวนการเรียนรู้ที่ กระตุ้นให้เกิดการ เรียนรู้ด้วยตนเอง"  

 ครู ต้องมีกระบวนการติดตามการเรียนรู้ ที่เรียกว่า Formative Evaluation ดูพัฒนาการในรายชั่วโมง พัฒนาการรายบุคคล พัฒนาการรายวิชา เพื่อสร้างนิสิต/นักศึกษาที่พึงประสงค์ โดยต้อง

 วางแผนการเรียนรู้ โดย

 ขยันถาม

 ขยันกระตุ้น

 ขยันสร้างโจทย์

 ขยันสร้างเวทีเรียนรู้

 ขยันให้เกิดกระบวนการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ 

 การพัฒนาชั้นเรียน น่าจะเป็นเป้าหมาย ของการวางแผนการสอนที่ บูรณาการ ไม่่ใช่บูรณากู

 

 ครูต้องเปลี่ยน บทบาท สถานะ ปรับตนเองเพื่อเป็น คุณอำนวย เป็นกระบวนกร ไม่ยึดหน้าชั้น ขยันให้เด็กได้เกิดการเรียนรู้ เรียกว่า ต้องอดทน ต้องขยันฟัง ขยันกระตุ้น ขยันดู ขยันเก็บประเด็นเพื่อการเปลี่ยนแปลง ตามสมรรภนะที่พึงมี ภาษาทางการว่า TQF ที่อ้างอิงไปถึง พัฒนาการของ ผู้ที่เข้ามารับการเรียนรู้ อย่างน้อย ๕ ด้าน บวก/บวก "อัตลักษณ์ ของนิสิตนักศึกษาที่พึงมี" และ สอดรับตาม "เอกลักษณ์ ของ สถาบัน ที่ได้กำหนด โดยสภาสถาบัน"

 ที่สำคัญ "พัฒนา จะเกิด เมื่อเห็น การเปลี่ยนแปลงที่ละเล็ก ทีละน้อย จากงานประจำเล็ก จากการพัฒนาทีละน้อย สู่งานประจำที่เปลี่ยนแปลง บางท่านเรียกว่า CQI บางท่านเรียกว่า KAIZEN จะเรียกอะไร ก็คือ ทำวันนี้ให้ดีกว่าเมื่อวาน ทำพรุ่งนี้ให้ดีกว่าวันนี้"

 R2R ง่ายหรือยาก

 R2R อย่าติดอยู่ที่ใจ

 R2R อย่าติดในสิ่งที่เคยกระทำ

 R2R ต้องทำและทำ ที่เรียกว่า AFTA = Action First , Talk After

 21st Century Skills ครูเพื่อศิษย์ คิดแล้วทำ ขยำงานประจำ บูรณาการ สร้างตำนานชีวิต

JJ2012