"หญิงเจ็บซ้าย ชายเจ็บขวา เป็นเจ็บที่โบราณว่าไม่หายง่ายๆ
บ้านผู้เขียนโดนภัยพิบัติ พายุซัดซ้ำกระหน่ำโถม ในปีนี้ ยกแรก เรือกสวนไร่นา บ่อปลา บ้านพัง ยกหลัง ฝนหน้าแล้งมาน้ำล้วนๆ "ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาเติม"
ยกแรกสวนผลไม้เสียหายยกสวน ไม้ยืนต้นที่ปลูกและงอกแซมในสวน จำพวก เทียม ทัง มะหาด และก่อ ล้มระเนระนาด ยังไม่ได้จัดการ เพราะมัวยุ่งอยู่กับงานชาวบ้าน สงกรานต์นี้หยุดยาว ว่างจากทำอาหารให้ลูกหลานกินก็ไปหาช่างมาเลื่อยไม้ ทัง ไม้มะหาดเอามาเก็บไว้
ชวนน้อง อปพร.มาช่วยขนช่วยเก็บ ขณะทีกำลังพลิกรื้อไม้ ก็ต้องว่า "อัดโต้ย"ด้วยความเจ็บปวด และชา ที่ข้อมือขวา เห็นเจ้า"ตัวยัยมัน"วิ่งหนีคลานไปบนกระดาน เพื่อนอปพร.จะฆ่ามัน ผู้เขียนบอกให้ปล่อยไปตามทาง เราผิดเองที่มารุกล้ำที่อยู่ของเขา
ผู้เขียนโดนตัว"ตังยัยมัน"ต่อยมาหลายครั้ง ยิ่งตอนที่กรีดยางเขาชอบมาอาศัยในพรกหรือจอกยาง เมื่อโดนต่อยผู้เขียนก็ฆ่าเขาให้ตายแล้ว เอาขี้ของ "ตัวยัยมัน"มาทาที่แผล ไม่เคยปวดนานข้ามคืน
แต่ครั้งนี้ตั้งตอนเย็นมาแล้ว ความปวดทุเลาลง แต่ความเหน็บ ความชาความเสียวแปล๊บๆเหมือนโดนกระแสไฟฟ้ายังคงอยู่ ทั้งๆที่กินยาแก้อักเสบ ยาแก้ปวด ยาแก้แพ้ ก็ยังไม่หายปวด
คนเฒ่าคนแก่บอกว่า"หญิงเจ็บซ้าย ชายเจ็บขวา" จะเป็นเจ็บที่ไม่หายง่ายๆเจ็บนานหรือจะเป็นเพราะอุปทานที่ไม่ฆ่าเอาขี้มาทาแผล เหมือนทุกครั้งที่ทำมาก่อนหน้านี้
ผู้เขียนมีความสุขในความเจ็บปวดที่ได้ปล่อยเขาไป เพราะเขาเองก็คงมีครอบครัว คงอยากกลับไปมีความสุขกับครอบครัว เหมือนกับที่ผู้เขียนมีความสุขในวันครอบครัวที่ลูกหลานมาเยี่ยมมาสนุก คิดแล้วก็มีความสุขในความเจ็บปวด
* ทวย เป็นภาษาเขมร แปลว่าแมงป่อง ทวยมีเรียกหลายชื่อ เช่น โต๊ะยัยมัน ทวยยายมัน ตัวใยมัน ในบทกลอนของแมวคราว ได้กล่าวถึงทวยยายมันไว้ใน ฮาโร้ย ....เนือย
"ตัวยายมันใต่ฝาน่าพองขน
เข้าหน้าฝนฟ้าร้องแล้วน้องสาว
พี่ยังนั่งเคี้ยวเอื้องเล่าเรื่องราว
เสียงอยากข้าวร้องโอน ฮาโรย...เนือย
..ฮาโรย...เนือย..."
โดย (แมวคราว =แมวตัวผู้วัยฉกรรจ์=แมวกำลังห้าวหาญ)
หลบถึงเรินเดินเรื่อยพี่เนือยข้าว
ถามน้องสาวยังไหรให้กินมั่ง
คั่วลูกคลักหรือว่าเจี้ยนปลาลัง
สุกแล้วยังคนดีชาติพี่เนือย
นั่นไก่บ้านต้มขี้หมิ้นชาติกินหรอย
ใส่ดีปลีหนวยน้อยต้มพอเปื่อย
แกงเทโพนึ่งปลาส้มต้มลูกเดือย
มันหายเหนื่อยเลยน้องเห็นของกิน
แกงสมรมต้มเนื้อยังเหลือม่าย
แรกวาบ่ายนั่งครดจนหมดสิ้น
แถมผัดเผ็ดหมูป่าท่าอิบิน
พอถูกลิ้นร้อนเร่าเข้าพริกไทย
แกงพุงปลาน่าเบื่อเหลือบานเบอะ
เทไปเถอะน้องรักค่อยหมักใหม่
นึ่งแป้งแดงสักถ้วยด้วยหวานใจ
พี่ช่วยฝานหัวไครใส่บูดู
อยากแกงส้มปลาช่อนตอนหัวค่ำ
น้องช่วยทำให้ทีมันขี้หนู
ทิ่มน้ำพริกครกใหญ่ใส่มันปู
เพียงแค่รู้สุขล้นจนอยากบิน
ลูกตอสดลูกเหรียงลูกเนียงนก
ทั้งแบบหมกแบบดองของท้องถิ่น
ลูกเนียงเพาะฉุนจัดน่ากัดกิน
น้ำลายรินหลายหยดรดฝาชี
ลูกเขือพวงลูกตอเบาเอามาหน่อย
ได้กินบ่อยดาษดื่นในพื้นที่
จำปาดะทุเรียนเทศล้วนเกรดดี
ออกทั้งปีเลยน้องของบ้านเรา
ลูกกำชำต้นใหญ่แผ่ใบดก
มีฝูงนกมาถี่ไม่มีเหงา
ลูกเป็นพวงม่วงคล้ำดำจนเงา
ในสวนเราผลไม้หลายอย่างมี
นั่นเสียงหมูขี้พร้าเวียนมาดุด
แย่งลูกมุดสุกหล่นจนอึงมี่
กล้วยนางยาเครือใหญ่ดูให้ดี
แก่เต็มที่แขบตัดตอนก่อนค้างคาว
ทวยยายมันไต่ฝาน่าพองขน
เข้าหน้าฝนฟ้าร้องแล้วน้องสาว
พี่ยังนั่งเคี้ยวเอื้องเล่าเรื่องราว
เสียงอยากข้าวร้องโอย..ฮาโรยเนือย..
คำแปลครับ....
หลบ....กลับ
เริน..บ้าน.....
เนือย..หิว
ยังไหร..มีอะไร
คั่วลูกคลัก..คั่วลูกปลาตัวเล็กๆ
เจี้ยน...ทอด
ปลาลัง..ปลาชนิดหนึ่งคล้ายๆปลาทู
ชาติ...แหม..เป็นคล้ายๆคำอุทาน
ขี้หมิ้น..ขมิ้น
กินหรอย..กินอร่อย
ดีปลี..พริกขี้หนู
หนวย..หน่วยหรือลูก
ปลาส้ม..ปลาชนิดหนึ่งนำมาหมัก
แกงสมรม..แกงที่ใส่หลายๆอย่างปนกัน
แรก-วา..เมื่อวาน
นั่งครด...นั่งแทะ
ท่าอิบิน..ทำท่าจะบินหรือเหมือนจะบินด้วยความดีใจพอใจ
แกงพุงปลา..แกงไตปลา
นึ่งแป้งแดง..อาหารภูมิภาคชนิดหนึ่งนิยมใช้นึ่ง
หัวไคร..ตะไคร้ ใส่บูดู..น้ำบูดู
แกงส้ม..แกงเหลือง
มันขี้หนู..หัวมันหัวเล็กๆนิยมกินทางภาคใต้
ทิ่ม..ตำ มันปู..ไขมันของปูได้มาจากการเคี่ยวเป็นสีดำๆคล้ายมันกุ้ง
เพียงแค่รู้สุขล้นจนอยากบิน
ลูกตอ..สะตอ ลูกเหรียง..ผักท้องถิ่นทางใต้มีกลิ่นฉุน
ลูกเนียงนก..ลูกเนียงอีกแบบหนึ่งเป็นฝักรสฉุน
ลูกเนียงเพาะ...ลูกเนียงที่กำลังงอก..กลิ่นฉุนจัดกว่าลูกเนียงอ่อนๆ
ลูกเขือพวง..มะเขือพวง ลูกตอเบา..กระถิน
จำปาดะ..ลูกจำปาดะตระกูลขนุน
ลูกกำชำ..ไม้ผลยืนต้นชนิดหนึ่งลูกเป็นพวงเล็กๆรสหวาน
หมูขี้พร้า..หมูพันธ์พื้นเมืองทางภาคใต้
ดุด..คุ้ย..เช่นคุ้ยดินหาของกิน
ลูกมุด..มะมุด..ตระกูลเดียวกับมะม่วง.แต่เนื้อหยาบกลิ่นแรงกว่า
กล้วยนางยา..กล้วยนางพญา
แขบ..รีบ
ทวยยายมัน..แมงป่องตัวเล็กๆ
พองขน..สยดสยอง
เคี้ยวเอื้อง..อ้อยอิ่งเป็นการเปรียบเทียบครับ
ฮาโรย...คำอุทานของชาวใต้แถบๆสงขลาแสดงความอ่อนล้า..
จบแล้วครับ..ฮาโรยยยยย..เมื่อยยย..อิๆๆๆ
สาอยากข้าวร้องโอย..ฮาโรย..เนือย
ฮือนั่นโดนแมงป่องต่อยก็ยังพิมพ์ได้ตั้งเยอะตั้งแยะ
ภาษาใต้นี่สุดยอดเลยนะคะคิดกันมาแต่ละคำเวลาแหลงก็แร็งส์..ไม่ปันใคร
"....มีความสุขในความเจ็บปวดที่ได้ปล่อยเขาไป เพราะเขาเองก็คงมีครอบครัว คงอยากกลับไปมีความสุขกับครอบครัว เหมือนกับที่ผู้เขียนมีความสุขในวันครอบครัวที่ลูกหลานมาเยี่ยมมาสนุก คิดแล้วก็มีความสุขในความเจ็บปวด...."
ชอบมากค่ะกับข้อความนี้
เป็นบุญของแมงป่อง
และท่านก็ได้ทำบุญวันปีใหม่
"ให้ชีวิต"ค่ะ
ขอบคุณข้อเขียนที่ให้ข้อคิดค่ะ
คิดดีจัง..ท่านพี่วอญ่า
เจ็บ..แต่สุขใจ ชอบค่ะ
สวัสดีค่ะคุณตาฯ
สวัสดีค่ะท่านพี่
ฮาโรย เนือย เนี่ย น่าจะขึ้นใหม่อีกสักบันทึกนะคะ
อ่านแล้วอยากกินไก่ต้มขี้หมิ้น ฮาย หรอยจังหู
คิดดี ทำดี จึงมีความสุขใจ แต่ครูอิงสุขใจที่ได้อ่าน ฮาโรย เนือย
อ่านแล้วไม่ต้องเจ็บก่อนสุขใจ ไม่เหมือนท่านพี่ ต้องเจ็บก่อนสุขใจ อิ...อิ....
หายเจ็บไว ๆ นะคะ เจ็บนานแบบนี้ สงสัยเป็นแมงป่องลูกอ่อน 5555555+
มาเยี่ยมเยือนยามที่บรรยากาศเริ่มดีขึ้นนะครับ
เป็นกำลังใจให้ท่านผู้เฒ่าสู้กับธรรมชาติ
และตัวยายมันต่อไป
อ่านแล้ว...ฮาโรย...น่าว่าเจ็บหนัด...
ช่วงสงกรานต์ครูนกก็มีวิบากรรมคล้ายๆ ท่านวอญ่า...
น้องชายกลับมาเยี่ยมบ้านเลยชวนกันไปรื้อสวนขนาดนิดๆ ของแม่ที่โดนน้ำท่วมเช่นกัน สะเดาช้างล้มทับต้นลำไย กล้วยต้องถมรากกลบโคนกันใหม่...กลับมาถึงบ้านแต่ละวันครูนกบอกแม่ว่า อยากถอดแขนถอดขาได้จัง.....มันฮาโรย เข็ดเสียเหม็ด
หายเร็วๆ นะค่ะ
สวัสดีครับครูกาย ตีสองแล้วยังนอนไม่หลับ ยามเคาะแป้นโน๊ตบุ๊ก เสียวแปล๊บถึงจักกะแร้ เหมือนไฟช๊อต
แต่เพราะเหมือนแรงหนึ่งผลักดันให้ฉันเขียน ฉันจึงเพียรเขียนจนเสร็จ แมงป่อง ทวยยายมัน คนละชนิดกัน ถูกกัดถูกต่อย ต้อง อัดโตยแทบทุกคน
สวัสดีครับ ท่าน ศน. ลำดวน
มันเป็นความรู้สึก แปล๊บแรก ที่นึกถึงว่าต้องปล่อยเขาไป พอมาคิดทบทวน ก็เป็นเพราะเราไปรุกล้ำ้ที่ของเขา เราจึงเจ็บ
จึงต้องมานั่งเขียนบันทึกบอกความรู้สึกออกมา
สวัสดีครับคุณครู ป1 หายปวดเป็นปกติดีแล้ว เสียว ชามือขวาจากพิษแมงป่อง ตลอคืน
สวัสดี ท้ายสงกรานต์ค่ะ
ท่านพี่สอบผ่าน เรื่อง การละความโกรธ
และการให้อภัย อย่างแท้จริงค่ะ
ขออนุโมทนาสาธุ รับบุญในวันสงกรานต์
หนูเกิดราศีแมงป่องค่ะ แมงป่องไม่ชอบทำร้ายใคร
แต่อย่ามาก้าวล้ำ มิฉะนั้น อาจโดนเช่นนี้ อิอิ
สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ ท่านพี่
เห็นจะจริงดั่งท่าน ว.วชิรเมธีกล่าวไว้ นะคะ ว่า
มีความสุขมากๆนะคะ โบราณว่า หมดเคราะห์แล้ว ต่อไปจะพบแต่ความสุขและสิ่งดีๆในชีวิตค่ะ
คาถา โอมเพี้ยงของคุณยายได้ผล รุ่งเข้าขวบหายพอดี วันนี้ไปทำงานตามปกติ
ขอบคุณโอมเพี้ยงคุณยาย
สวัสดีครับน้องครูอิง
แรกคืน ตีหนึ่งกว่าแล้วนอนไม่หลับเพราะปวด จึงเขียนบันทึกท่ามกลางความปวด
พอเคาะแป้นที มันเสียววาบถึงรักแร้
แต่พอหัวเช้าหายเหมือ"หยิบไปซัด"
ดีใจที่เห็นน้องครูอิงเข้าไปในบันทึกครูทูรย์ ได้ต่อเชื่อมความรู้ ความเป็นพื้นถิ่น ได้แลกเปลี่ยนกัน
ครูฑูรย์ ท่านอยู่ที่วิทยาลัยภูมปัญญาพนังตุง หากมีเวลา เราชวนกันไปให้ถึงอาศรมครูฑูรย์ดีม้าย ผมนำทางเองครับ