สวัสดีครับน้องครูอิง

แรกคืน ตีหนึ่งกว่าแล้วนอนไม่หลับเพราะปวด จึงเขียนบันทึกท่ามกลางความปวด

พอเคาะแป้นที มันเสียววาบถึงรักแร้

แต่พอหัวเช้าหายเหมือ"หยิบไปซัด"

ดีใจที่เห็นน้องครูอิงเข้าไปในบันทึกครูทูรย์ ได้ต่อเชื่อมความรู้ ความเป็นพื้นถิ่น ได้แลกเปลี่ยนกัน

ครูฑูรย์ ท่านอยู่ที่วิทยาลัยภูมปัญญาพนังตุง หากมีเวลา เราชวนกันไปให้ถึงอาศรมครูฑูรย์ดีม้าย ผมนำทางเองครับ