วันนี้...คุณเป็นตาแดงแล้วหรือยัง

 

 

 

 

             ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร  เจ้าลูกลิงทั้งหลายทำตาหวานๆใส่ครูตุ๊กแกทั้งวัน  จะว่าเด็กๆรักครูตุ๊กแกมากขึ้น หรือก็ไม่ใช่  หรือว่าครูตุ๊กแกสอนสนุกจนเด็กๆซาบซึ้ง หรือก็ไม่ใช่ 

ดูสิ...ว่าแล้วยังมาทำตาหวานใส่อีก เอ้า...ไม่หวานอย่างเดียวแล้ว  ทำตาซึ้งจนน้ำตาไหลเลย  เฮ้อ....แถมขี้ตามาด้วย   อ้าว...แล้วทำไมตาเป็นสีนั้นล่ะ

ครูครับ...แลบลิ้นหลอกเลยครับ   นายก  เอ๊ย อภิสิทธิ์เขาเป็นตาแดงครับ .. (เอาล่ะสิ  งานเข้าเห็นๆ)  แม่ผมบอกว่า  ใครเป็นตาแดงให้แลบลิ้นหลอกครับ...เสียงนายเอิร์ทบอกเสียงดังฟังชัด ว่าแล้วนายเอิร์ทก็...แบร่ ๆๆๆๆๆๆ(อย่าว่าแต่แม่นายเอิร์ทเลย  แม่ครูก็เคยบอกเหมือนกัน)

อีกคนหนึ่งแล้ว...เมื่อเช้าน้องมายด์ก็เพิ่งเป็นกระสือยายสาย  ใส่แว่นตาดำมาลาป่วย  น้องแอมป์เพื่อนก็บอกไม่มาเพราะติดตาแดงจากพี่  สงสัยนายอภิรักษ์ที่ไม่มาก็คงเป็นตาแดงเหมือนกัน  เอ้า...อภิสิทธิ์  หนูลุกไปนั่งแทนไอซ์  เพราะไอซ์นั่งคนเดียว  จะได้ไม่ติดเพื่อน

หลังเข้าเรียนภาคบ่าย

ครูครับ...ดิวตาเขาแดงๆครับ สงสัยจะเป็นตาแดง  (ห๊า...อีกแล้วหรือนี่) เอ้า แบร่ๆๆๆๆๆๆ

ครูครับ...ดูอติพรสิครับ  ตาแดงอีกแล้วเขาบอกติดดิว (เฮ้ย...อะไรจะติดกันเร็วปานนั้น) เอ้า แบร่ๆๆๆๆๆๆ

ครูครับ...เอิร์ทเขาก็ตาแดงครับ สงสัยติดดิวอีกคน  (อ้าวนายเอิร์ท .. ก็ไหนบอกว่าแลบลิ้นหลอกแล้วจะไม่เป็นไง  อิ...อิ...) เอ้า แบร่ๆๆๆๆๆๆ

ครูครับ........

ครูขา..........และ ขาๆๆ ครับๆๆๆๆ อีกยาวไกล............

เหอะๆๆๆๆ ... ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้นเหตุของโรคตาแดงมาอย่างไร

ย้อนหลังไปเมื่อบ่ายๆของวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๒ หลังจากเสร็จสิ้นการตัดสินเปตองรอบชิงที่ ๓ ครูตุ๊กแก กลับมาที่โรงเรียนเพื่อฝึกซ้อมนักกีฬาเปตองหญิง รุ่น ๑๐ และ ๑๒ ปี เตรียมเข้าชิงชนะเลิศในวันรุ่งขึ้น (แบบว่าฟิตอ่ะค่ะ  อยากได้ถ้วย)

ครูขา...ดูตาไพรินทร์สิคะ.... (เสียงน้องอ่อนหนึ่งในนักกีฬาเปตองร้องบอกเมื่อพบหน้าครูตุ๊กแก)

โอ้โห...ไพรินทร์  ทำไมตาแดงขนาดนั้น (แดงมากค่ะ  ทั้งสองข้างแดงจนน่ากลัว)

เขาเป็นตาแดงค่ะ...เขาไปหาหมอมาแล้วค่ะ  แต่เขาก็ไม่ยอมกินยา

โอ้โหไพรินทร์  แล้วพรุ่งนี้จะไปแข่งได้หรือ

ได้ค่ะ......

งั้นไปกินยาเดี๋ยวนี้เลย........

หลังจากนั้นก็แซวกันอย่างสนุกว่า  พรุ่งนี้เราจะเอาถ้วยรางวัลชนะเลิศกลับโรงเรียน และนำเชื้อโรคตาแดงไปฝากนักกีฬาโรงเรียนอื่นๆๆ เห็นมะพวกเราใจดีขนาดไหน 555+)

และฝันของเราก็เป็นจริงค่ะ  ทีมของเราได้รับรางวัลชนะเลิศทั้ง ๒ ทีม  แต่เราไม่ได้มอบเชื้อโรคตาแดงเป็นของฝากให้ทีมอื่นๆหรอกค่ะ  เรานำกลับมาโรงเรียนพร้อมแจกจ่ายกันไปอย่างทั่วถึงทุกห้องเรียน  ผู้ที่ได้รับก่อนก็คือ น้องอ่อน เพื่อนร่วมทีมนั่นแหละค่ะ อิ..อิ..

(ดูข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับโรคตาแดงได้ที่นี่ค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ)

            จากวันนั้นจนถึงวันนี้  เฉพาะเจ้าลูกลิงของครูตุ๊กแก(ไม่รวมห้องอื่นๆอีกมากมาย)เป็นโรคยอดฮิตนี้ไปแล้วทั้งที่หายแล้วและยังไม่หายทั้งหมด ๑๐ คนแล้วค่ะ  อ่านแล้วอย่าลืมดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ

            เพราะตอนนี้......

 

 

ครูครับๆๆๆ...แบร่   55555+ ..^__^..