ชีวิตที่เหมือนนิยาย

 

           ชีวิตที่เหมือนนิยายตอนที่ 2

              ฉันสอนโรงเรียนพรศิริกุล ตรัง  วิชาที่สอนคือวิชาภาษาอังกฤษ ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5-7 สอนด้วยความตั้งใจ นักเรียนโรงเรียนราษฎร์ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนเรียนดี เวลานักเรียนสอบทางโรงเรียนจะใช้ข้อสอบสหพันธ์โรงเรียนราษฎร์ ซึ่งฉันพิจารณาแล้วว่ายากทีเดียว ปัจจุบันลูกศิษย์ที่เคยสอนเป็นหมอหลายคน   

              ขณะที่สอนโรงเรียนพรศิริกุล  ฉันแต่งงานกับอาจารย์ชิต  ไกรเทพ ครูโรงเรียนเทศบาลบ้านนาตาล่วง สังกัดเทศบาลนครตรัง มีลูกคนแรกในปี 2520 ขณะนั้นยังเช่าบ้านอยู่  และสามีกู้เงินสหกรณ์ออมทรัพย์ครูตรัง ซื้อที่ดินในเขตเมืองตรังไว้ประมาณ 3 ไร่

            ฉันสมัครสอบบรรจุในปี 2522 โรงเรียนที่เลือกคือโรงเรียนบ้านโคกยาง ซึ่งมีผู้สมัครสอบจำนวนร่วมสองร้อยคน แต่รับเพียงคนเดียว วันไปดูผลสอบกับลูกซึ่งยังสอนอยู่โรงเรียนราษฎร์  ขณะดูผลสอบแทบเป็นลมเมื่อเห็นชื่อตัวเองสอบได้เป็นอันดับที่ 1 ไม่เชื่อสายตาตัวเอง นอนตาค้างเหมือนคนช็อก อยู่หลายวัน  ฉันยังไปช่วยงานทะเบียนฯโรงเรียนพรศิริกุลทุกวัน จนผู้ช่วยศึกษาธิการอำเภอบอกว่าให้ลาออก เพราะสอบบรรจุได้แล้วเดี๋ยวจะมีปัญหาซึ่งอาจารย์สุภา พรศิริกุล ครูใหญ่ให้ความเมตตาเป็นอย่างมาก และฉันได้รับประสบการณ์ในด้านการเรียนการสอนจากโรงเรียนนี้มากทีเดียว

            โรงเรียนที่สอบได้ขณะนั้นเป็นโรงเรียนใหญ่และมีนักเรียน 500 กว่าคน มีครู 25 คน ฉันไม่เคยไปมาก่อน ตอนสอบสัมภาษณ์ฉันยังตอบผิด ว่าอยู่ตำบลอะไรไม่ทราบจริง ๆ  ระยะทางจากบ้านไปโรงเรียน 15 กิโลเมตร  ถนนเป็นดินลูกรังซึ่งฉันต้องขี่รถจักรยานยนต์ไปทุกวัน