หายเหนื่อย ไม่เมื่อยล้า

วันนี้เป็นวันที่ ๒ กับการเป็นวิทยากรในโครงการติวเข้มของ อบจ.ปัตตานีครับ ดังที่ได้กล่าวไปแล้วเมื่อวานตามลิงค์นี้ครับ http://gotoknow.org/blog/fuad1011/250398 วันนี้เป็นอีกวันครับที่ทำให้รู้สึกหายเหนื่อยกับการทำหน้าที่ครับ เพราะอะไรนั่นหรือครับก็เพราะว่า ขณะเป็นวิทยากรอยู่นั้นก็หันไปเห็นท่านนายก (องค์การบริหารส่วนจังหวัดปัตตานี) ท่านเศรษฐ์ อัลยุฟรี มายืนอยู่ด้านหลังห้องประชุมครับ นาทีนั้นความตื่นเต้นภายในก็เกิดขึ้นครับ เสมือนกับไม่เคยเจอบรรยากาศกดดันแบบนี้มาก่อน แต่ตัวเองก็ทำหน้าที่ไปตามปกติครับ

เวลา ๓ ชั่วโมงกับการทำหน้าที่วิทยากรในวันที่ ๒ รู้สึกดีมากขึ้นครับ (อัลฮัมดุลิลละฮฺ) เพราะว่าก่อนจะเดินทางกลับเจ้าที่ อบจ. ปัตตานี ประกาศกลางห้องประชุมครับว่า ท่านายกฯ ปลาบปลื้มและภูมิใจกับคนสอนภาษาไทยมาก เมื่อได้ยินดังนั้นคนสอนก็อัลฮัมดุลิลละฮฺ หายเหนื่อยเลยครับ จากที่ตื่นเต้นๆลืมไปเลย อย่างน้อยก็ได้พิสูจน์ตัวเองอีกระดับหนึ่งกับการทำหน้าที่ที่ตนเองรัก คือ การเป็นวิทยากร สอนการทำข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้น้องๆ เพราะอยากให้น้องๆนักเรียนในสามจังหวัดได้มีโอกาสเหมือนกับน้องๆนักเรียนภาคอื่นๆบ้างๆ แม้อาจทำได้ไม่มากมายนัก แต่ก็รักที่จะทำมันต่อไป และรู้สึกดีที่ทาง อบจ.ปัตตานี จัดโครงการดีๆแบบนี้ และรู้จักที่จะเปลี่ยนรูปแบบให้แหวกแนวตามที่เคยทำมา ผมเชื่อครับว่ารอบนี้โครงการของ อบจ.บรรลุวัตถุประสงค์ครับ และที่สำคัญสามารถตอบสนองกลุ่มเป้าหมายได้ดีกว่าโครงการจากส่วนกลางที่เคยลงมาและจัดๆกันมาครับ (พูดในฐานะคนเคยสัมผัสและรับรู้เรื่องราวลักษณะนี้ที่ผ่านมา)

                 ยังไงก็รอลุ้นการทำหน้าที่พรุ่งนี้อีกครั้งครับ จะทำหน้าที่ที่ตนรักให้ดีที่สุดครับ (ด้วยความหวังและดุอาอฺ) และที่สำคัญเป็นวันสุดท้ายของการทำหน้าที่โครงการนี้ของผมแล้วครับ แล้วยังไงพรุ่งนี้จะเก็บรูปมาฝากครับ วันนี้ทำหน้าที่เพลินทั้งคนติวทั้งผู้ช่วยลืมบันทึกภาพไว้ แต่อย่างน้อยภาพความทรงจำก็ยังตราตรึงในใจครับ