ในระยะของโค้งอันตรายนี้  หลายๆท่านก็เครียดกันใหญ่  เดินผ่านหน้าห้อง  ก็ค่อยๆโผล่หน้าเข้ามา  เพราะ  กลัวว่า ......คนอยู่ในห้องอารมณ์ไม่ดี  

แต่เปล่าเลย  ใครเข้ามา  ครูอ้อยก็ต้อนรับ 

ทั้ง  เดินมาหา 

ขับรถมาหา 

โทรศัพท์มาหา 

หรือ MSN มาหาก็ตาม

*****

จนถึงทุกวันนี้  ครูอ้อย  ได้รับเกียรติ  เป็นที่ปรึกษา  โดยมีหนังสือเชิญ....12 รายแล้ว 

ได้อ่านผลงานของเพื่อน  5 คน 

อีกนอกจากนั้น  มาถามเป็นบางเรื่อง 

บางท่าน  มาขอชื่อไปเฉยๆๆ  อย่างนี้ก็มีแฮะ.....เฮ้อ!  

อ่านมาตั้งนาน  ยังไม่พบเรื่องตลก  เอิ๊กเอิ๊ก  ขอหัวเราะก่อนนะคะ 

เรื่องมีอยู่ว่า.....  เพื่อนของครูอ้อยคนหนึ่ง  ไม่รู้จัก  handy drive 

วันหนึ่ง  ไม่รู้ใครเอามาวางไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้ง 

เธอสงสัยว่า.....  ใครนะ  เอาเครื่องดักฟังเสียง  มาวางไว้  เพื่อดักฟังการพูดโทรศัพท์ของเธอ.....

เธออวดรู้  อวดเก่ง  จึงตะโกนใส่เครื่องดักฟังของเธอว่า.....ฉันไม่ได้โง่นะ  ฉันรู้นะ  ว่าแกดักฟังเสียงฉัน.....

และก็เก็บมันลงไปในโต๊ะทันที 

จากนั้นวันต่อมา  ลูกชายก็ถามถึง hand drive ว่า.....แม่ครับ เห็น handy drive ของผมไหม 

เธอก็ถามว่า.....  หน้าตาเป็นอย่างไร 

ลูกชายอธิบาย ว่า เป็นแบบนี้ นี้ นี้ นี้  

เธอร้อง  อ๋อ! พร้อมกับเดินมาเปิดลิ้นชัก  และหยิบให้ลูกชาย 

แล้วเธอก็ถามลูกชายว่า.....  เขาเอามันไปทำอะไร  ใช่เครื่องดักฟังเสียงไหม 

ลูกชายหัวเราะ  และบอกว่า.....  ไม่ใช่แม่  มันเป็นตัวช่วยในการเก็บข้อมูลต่างๆจาก คอมพิวเตอร์ 

อ้าวหรอกเหรอ  เธอ รีบร้อง  วันก่อน  แม่หลงตะโกนด่ามันไปตั้งนาน .....เอิ๊กเอิ๊ก  ขำหรือยังคะ