เป็นอะไรเป็นให้ดีที่สุด เท่าที่ชีวิตหนึ่งสามารถเป็นได้

ในชีวิตหนึ่งที่เกิดขึ้นมา เป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ได้อ่านเจอบทกลอนบทหนึ่งประทับใจมาก เป็นของท่าน  ศ.ฐะปะนีย์  นาครทรรพ ขอนำมาแบ่งปันในบันทึกนี้ค่ะ

  • แม้มิได้เป็นดอกกุหลาบหอม   ก็จงยอมเป็นเพียงลดาขาว
  • แม้มิได้เป็นจันทร์อันสกาว  จงเป็นดาวดวงแจ่มอร่ามตา
  • แม้มิได้เป็นหงส์ทนงศักดิ์  ก็จงรักเป็นโนรีที่หรรษา
  • แม้มิได้เป็นน้ำแม่คงคา  จงเป็นธาราที่ไหลเย็น
  • แม้มิได้เป็นมหาหิมาลัย  จงพอใจจอมปลวกที่แลเห็น
  • แม้มิได้เป็นวันพระจันทร์เพ็ญ  ก็จงเป็นวันแรมอันแจ่มจาง
  • แม้มิได้เป็นสนต้นระหง  จงเป็นพงอ้อสะบัดไม่ขัดขวาง
  • แม้มิได้เป็นนุชสุดสะอาง  จงเป็นนางที่มิใช่ไร้ความดี
  • อันจะเป็นอะไรนั้นไม่แปลก  ย่อมผิดแผกดีงามตามวิถี
  • ประกอบกิจบำเพ็ญให้เด่นดี  สมกับที่ตนเป็นเช่นนั้นเทอญ

* ขอเป็นคนธรรมดาที่เป็นคนดีตามที่สามารถเป็นได้ค่ะ