หรือบทกวีของอ.ธัญญา สังขพันธานนท์  ที่เขียนให้ผมและเพื่อนๆ ตอนเป็นนิสิต เปรียบให้เหมือนกับต้นกล้า...ว่า

ผลิบานแย้มยิ้มรับกับแดดจ้า
อ่อนเยาว์แต่หาญท้าตะวันฉาย
ยิ่งเติบโตยิ่งกล้ายิ่งท้าทาย
เต็มค่าเต็มความหมายเต็มแผ่นดิน