สวัสดีครับ...

ผมจำได้ไม่แม่นยำนัก ..แต่ชอบบทกวีนี้มาก-ประมาณว่า

ตีนเมื่อเดินติดดินกลิ่นจะหอม
ใจเมื่อยอมเสียสละสีจะขาว
มือเปื้อนดินจะปั้นดินเป็นดวงดาว
ใจเหน็บหนาวจะเคี่ยวหนาวเป็นเปลวไฟ

เป็นบทกวีของคุณไพวรินทร์ ขาวงาม  แต่ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าที่ท่องจำมานี้ ถูกต้อง หรือไม่...