GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คำสั่งพระยา ไข่ปลา ดอกม่วง ข้อเตือนใจสำหรับ KM ภาครัฐ

นำคำพังเพยนี้มากล่าวเพื่อให้ร่วมกันใช้ปลอบใจตนเองว่าหากทำอะไรได้ไม่หมด ไม่ครบ ไม่ถ้วน ก็ไม่เป็นไร... แต่ไม่ใช่เอาไว้สำหรับคนขี้เกียจเอาไว้แก้ตัวนะครับ จะต้องทำตามที่ตนคิดหรือคนอื่นคิดให้เสียก่อน ต้องใช้ความพยายาม ลงมือแรงเสียก่อน ได้ไม่ได้แล้วค่อยว่ากัน อย่าใส่เกียร์ว่างก็แล้วกัน

ขณะนี้กิจกรรมโครงการจัดการความรู้แก้จนเมืองนคร แต่ละกิจกรรมกำลังเดิน ปรับเปลี่ยน และเรียนรู้ไปเรื่อยๆ เพื่อเข้าสู่เป้าหมายความเป็นชุมชนอินทรีย์ ชุมชนเรียนรู้อย่างที่ตั้งธงหรือตั้งเป้าหมายไว้ จะถึงหรือไม่ จะเข้าใกล้ หรือแค่เฉียดๆไป ก็อยู่ที่วงเรียนรู้แต่ละวงในทุกวงที่ได้ออกแบบไว้จะได้ทำงานอย่างประสานสอดคล้องกันอย่างเพื่อนเรียนรู้

หลายกิจกรรมเป็นกิจกรรมที่คิดนอกกรอบ คิดเอง และก็สั่งตนเองให้ทำ และก็อีกมากมายหลายแห่งที่ต้องรอให้เป็นคำสั่งเสียก่อนแบบราชการแล้วค่อยทำ บางครั้ง บ่อยครั้ง และก็หลายครั้งสั่งแล้วก็ไม่ทำ

ทุกอย่างที่คิดคงทำได้ไม่หมดหรอก แม้ตนเองคิดเองสั่งตนเองก็ตาม ก็ทำได้ไม่หมด  แล้วจะทำตามที่คนอื่นสั่งได้หมดมันคงพิสดารน่าดู

จึงอยากจะนำคำพังเพยโบราณมาปลอบใจสำหรับคนทำงาน ที่เขาเปรียบเทียบไว้ว่าถ้าทำอะไรอย่างที่ผู้น้อยผู้ใต้บังคับบัญชาทำนี่ คงทำได้ไม่หมดทุกอย่างหรอก มันคงจะเป็นไปไม่ได้เลย อิมพอสสิเบิ้ล ปักษ์ใต้บ้านเราเขาว่า คำสั่งพระยา ไข่ปลา ดอกม่วง สำหรับคนที่ทำได้ทุกอย่างก็ไม่ต้องเถียงนะครับ

พระยา คือหนึ่งในบรรดาศักดิ์ หนึ่งในระดับชั้นหรือยศของขุนนางไทยในสมัยโบราณ สั่งการอะไรไปก็ศักดิ์สิทธิ์ทุกคนต้องเชื่อและปฏิบัติตาม ถือกันว่าคำสั่งพระยาศักดิ์สิทธิ์มาก เทียบกับปัจจุบันก็คือผู้มีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงๆ ซีอีโอของหน่วยงานเป็นต้น คำสั่งที่สั่งออกมาแต่ละช่วงเวลาจึงมีมากมาย ถ้าปฏิบัติได้ครบหมดคงพิสดารน่าดู

ไข่ปลา ก็คือไข่ปลาที่แม่ปลาวางไข่ออกมา ซึ่งมีจำนวนมากมายไม่รู้กี่ฟอง ไม่รู้กี่ใบ ในแต่ละคราว แต่ละฤดู

ดอก(มะ)ม่วง ก็คือดอกมะม่วง แต่ละช่อดอกจะมีดอกจำนวนมากมาย เมื่อทุกกิ่งรวมกันเป็นลำต้นก็คงนับดอกไม่ไหว หากติดผลหมดก็คงแปลกประหลาดอีกเหมือนกัน

รวมคำสามคำนี้เข้าด้วยกันว่า คำสั่งพระยา ไข่ปลา ดอกมะม่วง

คนใต้ชอบพูดสั้นๆแบบตัดคำ พูดคำว่าดอกมะม่วงว่าดอกม่วง จึงรวมคำเป็นว่า คำสั่งพระยา ไข่ปลา ดอกม่วง

นำคำพังเพยนี้มากล่าวเพื่อให้ร่วมกันใช้ปลอบใจตนเองว่าหากทำอะไรได้ไม่หมด ไม่ครบ ไม่ถ้วน ก็ไม่เป็นไร... แต่ไม่ใช่เอาไว้สำหรับคนขี้เกียจเอาไว้แก้ตัวนะครับ จะต้องทำตามที่ตนคิดหรือคนอื่นคิดให้เสียก่อน ต้องใช้ความพยายาม ลงมือแรงเสียก่อน ได้ไม่ได้แล้วค่อยว่ากันนะครับ แต่ ....อย่าใส่เกียร์ว่างก็แล้วกัน

โอ! เครือข่ายบล็อกเกอร์เมืองนครจะขยับได้แค่ไหนหนอ....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 74096
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 15
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (15)

มีแกนนำที่เป็นต้นแบบ เอาใจใส่ในทุกรายละเอียด และเป็นกำลังใจที่ดี ที่สำคัญเชื่อมั่นในศักยภาพของคน  แบบครูนงฯ และอีกหลาย ๆ ท่าน เชื่อมั่นค่ะ ว่า เครือข่ายเมืองนครฯ วิ่งฉิวใส่เกียร์หนึ่งแน่ ๆ ค่ะ

บันทึกนี้สนุกค่ะ...ครูนง....อ่านแล้วเห็นเข้าไปในใจครูนง...เลยหล่ะค่ะ....ลูกผู้ชายตัวจริง...ขอสมยานามให้ค่ะ..
ลืมบอกดิฉั๊นมาดูดซับพลังจากท่านไปอีกแล้ว..

        แวะมาให้...และรับกำลังใจครับ

 

ดอกม่วง ไข่ปลา วาจานาย

ชอบค่ะ  ไข่ปลา  อร่อยดี  แต่คลอเลสเตอรอลสูงนะคะ

แหะ แหะ "อย่าใส่เกียร์ว่างก็แล้วกัน" ... แล้ว "ใส่เกียร์ถอยหลัง" บ้าง ... ได้ไหมคะ

คุณรัตติยา ครับ

         อะไรจะใส่เกียร์หนึ่งได้แล้ว อะไรจะขนาดนั้น คงต้องวอร์มอัพให้เครื่องมันอุ่นๆก่อนมั้งครับใส่เกียร์เชนจ์เกียร์คงได้เหนื่อยกันอีกหลายยกมาก ขอบคุณที่เข้ามาแลกครับ

คุณเมตตา ครับ
                   ดีใจที่บันทึกนี้ทำให้คุณเมตตามีอารมณ์สนุกได้ครับ ขอบคุณสำหรับสมยานาม...ลูกผู้ตายตัวจริง ...อีกสมยานามหนึ่ง.....ไม่ใช่ลูกผู้ชายตัวจริง(นะยะ) นะครับ

ขอบคุณที่เข้ามาแวะ มาเยี่ยมมา  มาพักใจและมาทิ้งรอยรอยความคิดดีๆไว

น้องสิงห์ป่าสัก ครับ

          ขอบคุณความรู้และความรู้สึกดีๆที่มอบให้เรื่อยมา
 

ท่านไชยยงค์ ครับ

          คำๆนี้เป็นวาจานาย คงงั้นมั่งครับ .. ท่านครับท่านก็คนเมืองคอนใช่ไหมครับ ไม่คิดจะกลับเมืองคอนเสียแล้วหรือครับ 

คุณหนิง ครับ

     ขอบคุณข้อมูลแคลแลสตอเรอลในไข่ปลานะครับ 

คุณหมอนนทลี แห่งเพื่อนร่วมทาง ครับ

           ขำๆ ......ฮ่าๆๆๆๆ   555....ครับ เข้าเกียร์ถอยหลัง   อย่าได้คิดว่าไม่มีนะครับ โอยเรื่องนี้ต้องคุยหลังไมค์ครับ คุยได้เยอะอย่างมีสีสันมากเลย

ผมเห็นด้วยบางส่วนครับ

แต่ก็ยังเกรงว่าจะเป็น "ถี่ลอดตาช้าง ห่างลอดตาเล็นครับ"

คนส่วนใหญ่พยายามหาทางหนีงานอยู่แล้ว ประเด็นนี้ทำให้คนอยากหนี มีช่องลอดมากเหลือเกิน

เช่นที่ผมเห้นการทำงาน KM หลายหน่วยงานทำแบบสบายใจตัวเอง ใครจะได้ประโยชน์หรือไม่ ไม่ใช่สาระ หรือเป้าหมายของการทำงาน

ผมก็อยากเห็นทุกคนสบายใจ แต่ไม่อยากเห็นการ ที่จะเกิด "ถี่ลอดตาช้าง" ครับ

คงไม่ทำให้ครูนงหนักใจนะตรับ

มีคำชมมากกลัวจะเป็นเบาหวานนะครับ

ดึงให้มาดูอีกมุมหนึ่งนะครับ

คงไม่ว่ากัน

ดร.แสวง ครับ

          ขนาดว่าสั่งทั้งโดยวาจา ลายลักษณ์อักษร และยิบตาก็แล้ว ก็ยังไม่ทำอีก ประมาณนั้นใช่ไหมครับอาจารย์ เพราะใจเขายังไม่มา เขาถึงไม่อยากทำ บ้านผมว่าไม่อาดจะทำครับ ซึ่งมีอยู่เยอะนะครับประเภทนี้ ใส่เกียร์ถอยหลังด้วยซ้ำไป ขนาดว่าเป๊ะ เข้มงวดในการสั่งการมอบหมายบังคับบัญชาแล้ว ก็เช้าชาม เย็นชามอยู่ ต่อให้เข้มงวดขนนดไหนก็เถอะ โอ!เวรกรรม ยังถี่ลอดตาช้างไปได้อีก