On the way to Pai (คือคำตอบเมื่อมีเสียงโทรศัพท์ถาม)

พวกเราได้เริ่มออกเดินทางเข้าหมู่บ้านในเวลาประมาณ 12.00 น.  ด้วยรถกระบะ  5  คัน  (คุณครูบอกให้เราจอดไว้ 1 คันเพื่อไปขึ้นรถของชาวบ้านที่ลงมารับ  แต่ทุกคนบอกว่าไม่เป็นไร ใจสู้เอาไปกันเอง)            <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บรรยายกาศขณะเดินทางเข้าหมู่บ้าน  20 กว่ากิโล (สวยงามมาก) สมพร และพี่สาวคนโตนั่งอยู่หลังกระบะรถ (จริง ๆ น่าจะใช้คำว่านอนมากกว่า…ประเภทขาลุย อยากชมบรรยากาศ…แล้วก็สมใจจริง ๆ)</p>  Pai5      Pai4       Pai6    Pai3 <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราใช้เวลาเกือบ 1 ชั่วโมงในการเดินทางบนถนนคอนกรีต ที่คดเคี้ยวไปตามหมู่บ้าน  และแล้วก็ถึงถนนลูกรังอีกประมาณ 34 กิโล เป็นถนนลูกรังที่ทั้งขึ้นเขา ลงเขา อ้อมเขา ขรุขระ (นี่หน้าหนาวนะ….ถ้าเป็นหน้าฝน…สงสัยขึ้นไม่ไหวแน่ ๆ )เราใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงกว่า ๆ กว่าจะถึงจุดหมาย  ระหว่างทางมีเหตุการณ์ตื่นเต้นเป็นระยะ ๆ เป็นการผจญภัยที่มีความสุขมาก ๆ  แวะกลางทางเพื่อพักเป็นช่วง ๆ และดื่มด่ำกับธรรมชาติ (จริง ๆ ในใจพูดว่าเมื่อไรจะถึงเนี่ย…..แอบคิดในใจ ….แต่ชาวบ้านตอบว่านี่ยังไม่ถึงครึ่งทางครับ….ฮา…….(ไม่ค่อยออก) )</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>Pai9      Pai10       Pai8 </p><p>เมื่อไปถึงจุดหมายปลายทาง โรงเรียนบ้านแกงหอม  สาขาม้ง  มีเด็ก ๆ เดินอยู่ 2 ข้างถนน ส่งเสียง และยกมือไหว้ สวัสดีครับ สวัสดีค่ะไปตามทาง  เมื่อรถถึงโรงเรียน เด็ก ๆ รีบวิ่งมาต้อนรับ ยกมือสวัสดีค่ะ สวัสดีครับ  ความเหนื่อยที่สะสมระหว่างเดินทางหายเป็นปลิดทิ้ง  เห็นโรงเรียน  เห็นเด็ก ๆ   เห็นชาวบ้าน เห็นภูขาล้อมรอบ มีคุณครูออกมาต้อนรับ  พวกเราไชโย อย่างมีความสุขเมื่อไปถึงโรงเรียน  ทุกคนมองซ้ายมองขวาแล้วบอกว่ามีฝรั่งมาด้วย  2  คน เราก็หันซ้าย หันขวา ที่จริงคือสมพร กับพี่สาวที่หัวแดงด้วยฝุ่นจากดินลูกรังระหว่างทางนั่นเอง (นี่วางแผนว่าจะไม่อาบน้ำแล้วนะเนี่ย…..จึงจำเป็นต้องสระผมก่อน จะอาบหรือไม่ค่อยว่ากัน) </p><p><div style="text-align: center">Pai13</div></p><p>เรามาถึงโรงเรียนบ้านแกงหอมในเวลาประมาณ บ่ายสามกว่า ๆ พร้อมกับความหิว ๆ ๆ ๆ จึงล้างมือและทานข้าวเหนียว หมูทอด น้ำพริก แคบหมู ที่ซื้อมาจากตลาดกันด้วยความเอร็ดอร่อย (หน้าระเบียงห้องเรียนเด็ก ๆ ) ตอนนี้ไม่มีภาพบรรยาย เพราะความหิว จึงไม่มีการบันทึกภาพ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากนั้นจึงได้แยกย้ายกันเพื่อเตรียมเรื่องที่พัก ซึ่งคุณครูได้เตรียมเต็นท์ไว้ให้ และพวกเราได้นำมาบางส่วนด้วย  เรากลางเต็นท์บนลานกีฬาของเด็ก ๆ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">Pai27</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางส่วนเตรียมอาหารเย็น (ซึ่งคือหมูจุ่ม) บางคนเข้าหมู่บ้าน เพื่อหาข้อมูลเชิงลึก …อิอิ….เป็นความลับ…  บางส่วนทยอยอาบน้ำ เนื่องจากเริ่มหนาวแล้ว…เด็ก ๆ เข้ามาเล่นออกกำลังกายในโรงเรียน เช่น เด็กเล็ก ๆ จะมาเล่นชิงช้า ม้าหมุน (มีเด็กโข่งเล่นด้วย 1 คน) เด็กโตก็จะเล่นวอลเล่ย์บอล ฟุตบอลเป็นต้น  เห็นเด็ก ๆ แล้วมีความสุขมาก และเย็น ๆ จะมีการแสดงของเด็ก ๆ เพื่อต้อนรับพี่ ๆ กันด้วย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  Pai16     Pai11     Pai15   Pai17</p><p>เป็นภาพแห่งความสุขจริง ๆ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รอติดตามภาค 3 ค่ะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(หมายเหตุที่เป็นภาพเล็ก เพื่อจะได้ไม่กินเนื้อที่ในบันทึกค่ะ)</p>