ขอบคุณหมอนนท์ที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

โครงการครั้งนี้เป็นสิ่งที่ประทับใจล่าสุดในชีวิต และที่สุดในชีวิตด้วยค่ะ มันเป็นสุขที่ไม่ต้องปรุงไม่ต้องแต่ง เพียว ๆ จากธรรมชาติ  จากความบริสุทธิ์ของเด็ก ๆ ของชาวบ้าน ของครูผู้เสียสละ  คำว่าเหนื่อยมันหายไปตั้งแต่ก้าวแรกที่ย่ำหมู่บ้าน  ยามค่ำคืนได้นอนผิงดาว  ต้องบอกว่าผิงดาวจริง ๆ ค่ะเพราะดาวเต็มท้องฟ้า เอื้อมมือคว้าเหมือนนะอยู่ใกล้ ๆ เรา  เห็นพระจันทร์สว่างเต็มท้องฟ้ายามดึกดื่น ไม่ต้องพึ่งแสงตะเกียง  แอบมองลอดเต๊นท์ออกมาเชยชม (ไม่กล้าออกมาจริง...เพราะกลัวผี....5555...เด็ก ๆ เล่นละครตอนกลางคืน...ใส่วิกผมเป็นผี....ตอนแจกรางวัล  คนแจก(สมพร)ไม่ยอมมองหน้าเลย..มืดก็มืด ...กลัวก็กลัว...เด็ก ๆ หัวเราะ...ตรึมค่ะ......

สุขใจจริง ๆ