วันนี้น้องของผมที่ทำงาน 2 คน ไม่ได้มาทำงาน คือ น้องไหม และน้องรินทร์ เนื่องจากต้องไปซ้อมพิธีรับพระราชทานปริญญาบัตรเป็นวันแรก ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ช่วงเช้าผมก็ทำงานตามปกติ แต่ช่วงบ่ายเกิดเบื่อๆ เลยนั่งคิดว่าจะหาของขวัญอะไรให้ นอกจากการ์ดแสดงความยินดีแล้ว จะให้ของขวัญอะไรที่มันจะไม่ธรรมดาและประหยัดที่สุด ในช่วงเศรษฐกิจกำลังฟื้นตัว ก็เลยปิ้งไอเดียที่จะนำประสบการณ์การทำงานที่ได้บันทึกไว้ใน blog ตลอดระยะเวลาประมาณ 1 เดือนที่ผ่านมา ซึ่งคิดว่าเมื่อน้องได้อ่านและคิดตามก็จะได้ข้อคิดเพื่อเป็นประโยชน์ในการพัฒนาการงานของน้องทั้งสองบ้าง ก็เลยได้รวมรวมบันทึกของตัวเองที่มี จัดทำเป็นเล่ม โดยหน้าปกมีข้อความอย่างที่เห็น
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">“Post of My Work for My 2-sister”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">8 November to 14 December 2006</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-autospace: ideograph-numeric; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">http://gotoknow.org/blog/kamphanat</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">made by myself every step</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(ลองคลิ๊กเข้าไปดูนะครับอ่านแล้วตลกดี)</p>
คำสารภาพ
- ใช้เวลาหลวงเกือบทั้งบ่ายวันนี้ เนื่องจากการออกแบบเล่ม, copy ข้อความแต่ละบันทึกจาก G2K จนปวดมือ, รวมทั้งมาจัดรูปแบบ, เข้าเล่มเอง
- ใช้วัสดุอุปกรณ์ของสำนักงานทุกชิ้น
</span><p> แต่ผมว่าสิ่งที่ผมให้น้องทั้งสองคน คือ ความรู้ ที่จะพอชดเชยเวลาที่ผมเสียไปในช่วงบ่ายวันนี้ได้ครับ </p><p>KPN </p>
เป็นไอเดียที่น่ารัก คนรับคงปลื้มใจมากนะครับ ที่พี่ชายคนหนึ่ง ตั้งใจทำให้
ขอแสดงความยินดีกับน้องทั้งสองท่านด้วยครับ
อิจฉา น้อง 2 คนนี้มากเลยค่ะ ที่มีพี่ที่เป็นเพื่อนร่วมงาน ที่ห่วงใยน้องขนาดนี้
ถึงแม้ไม่ใช่ น้อง 2 คนนี้ ดิฉันขออนุญาต เจ้าของของขวัญ แอบเปิดของขวัญชิ้นนี้ด้วยคนนะคะ
ขอบคุณพี่หนิงมากครับ ผมก็สงสัยอยู่เช่นกันว่าเบอร์บ้านจะต้องเติม เลข 8 ตามหลังเลข 0 รึเปล่า
จะนำทุกข้อคิดเห็น และความยินดี ส่งต่อให้น้องทั้ง 2 ครับ
ขอแสดงความยินดีกับน้องไหมและน้องรินทร์ ด้วยเช่นกันครับ
หวังว่า "ไม่ใช่คนแรก และ ไม่ใช่คนสุดท้าย" ที่มาแสดงความยินดี
วิชิต
ขอเพิ่มบันทึกนี้อีกนิดครับ : การศึกษาตลอดชีวิต 1 : ศึกษาในระบบยังไม่เพียงพอ ต้องศึกษาต่อนอกระบบอีกด้วย
การที่เราเรียนจบจากโรงเรียน วิทยาลัย หรือมหาวิทยาลัย แล้วออกไปทำงานนั้น อย่าคิดว่าเพียงพอสำหรับการสร้างความเจริญก้าวหน้าได้ ที่แท้ยังจะต้องแสวงหาความรู้ ค้นคว้า วิชาการเพิ่มเติมต่อไปอีก ดังพระบรมราโชวาทที่ตรัสว่า
"การศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่มุ่งเน้นให้บุคคลมีความรู้ความสามารถด้านวิชาการสำหรับการประกอบการงานในชีวิตนั้นถือว่าเป็นการศึกษาในระบบ ผู้ศึกษาจะได้รับความรู้ถ่ายทอดจากครูบาอาจารย์และจากการศึกษาค้นคว้าทางตำรับตำราเป็นหลัก ต่อเมื่อได้ออกไปทำงานได้ประสบเหตุการณ์และปัญหาต่างๆ ให้ต้องขบคิดมากมายแล้ว จึงเกิดความรู้ความเข้าใจที่ถ่องแท้ในสิ่งทั้งปวง ที่เรียกว่า ประสบการณ์ชีวิตเพิ่มขึ้นประสบการณ์ในชีวิตนี้เป็นบ่อเกิดแห่งความรอบรู้ และความฉลาดจัดเจนที่มีค่า ซึ่งถ้าได้รู้จักนำมาใช้ด้วยความรู้เท่าถึงเหตุผลและด้วยความรอบคอบระมัดระวังแล้ว จะยังประโยชน์ให้แก่ตนและสังคมอย่างวิเศษสุด
ดังนั้น การศึกษานอกระบบหรือการศึกษาภายหลังสำเร็จจากมหาวิทยาลัย จึงมีความสำคัญยิ่งยวด ในการสร้างเสริมผู้ผ่านการศึกษาในระบบมาแล้ว ให้มีปัญญาและความสามารถที่จะปรับตนให้เข้ากับสภาวะแท้จริงของชีวิต พร้อมทั้งดำรงตนให้อยู่ในสังคมอย่างเป็นสุขและเจริญมั่นคงได้"
------------------------------------------------------------------
พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น วันพฤหัสบดีที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๓๖
ปัญหาความทุกข์ หรืออุปสรรคต่างๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงาน อาจไม่ตรงกับที่เรียนมา การศึกษาเพิ่มเติม เรียนรู้อยู่เสมอไม่หยุดนิ่ง จึงจะช่วยให้สามารถขจัดปัดเป่าปัญหา อุปสรรค ความทุกข์ต่างๆ ออกไปได้พ้น
ขอเข้ามาร่วมแสดงความยินดีกับ "น้องรินทร์ & น้องไหม" ด้วยค่ะ
เป็นความคิดที่ดีครับผมชอบ เพราะมันมีคุณค่ามากในยุคเศรษฐกิจพอเพียงครับ
คงยังไม่สายเกินไปนะคะที่จะเข้ามา เพื่อขอบคุณทุกท่านที่ร่วมแสดงความยินดีด้วย และที่ลืมไม่ได้ต้องขอขอบคุณพี่แจ๊คมากคะ ของขวัญที่ได้รับถึงแม้จะไม่มีราคา แต่ยอมรับค่ะว่ามีคุณค่ามาก จะพยายามเรียนรู้ให้มากที่สุดคะ