ตอนที่ ๑ ตอนที่ ๒ ตอนที่ ๓ ตอนที่ ๔ ตอนที่ ๕ ตอนที่ ๖ ตอนที่ ๗
เมื่อวันที่ ๔ มกราคม ๒๕๖๑ ในการประชุมคณะกรรมการกลั่นกรองแผนงานภายใต้แผนบูรณาการการวิจัยและนวัตกรรม ประจำปีงบประมาณ ๒๕๖๒ ครั้งที่ ๑/๒๕๖๑ ดังเล่าแล้วในตอนที่ ๖
ในการประชุมดังกล่าว ท่านเลขาธิการ สวทน. ดร. กิติพงค์ พร้อมวงค์ บอกว่า เพื่อให้งบประมาณของโครงการ Spearhead ก่อผลตามเป้าหมายที่กำหนด จะต้องมีระบบการจัดการที่ดี โดยได้ออกแบบการมี SDU และ PC รับผิดชอบ แต่ทางสำนักงบประมาณต้องการให้ส่งเงินตรงไปยังหน่วยงานที่ทำวิจัยโดยตรง ไม่ต้องผ่านตัวกลาง
หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็แสดงว่าผู้บริหารของสำนักงบประมาณไม่เข้าใจพลังของการจัดการ เพื่อให้งานที่มีความซับซ้อนสูงอย่างโครงการวิจัยแบบ Spearhead ที่ต้องส่งมอบผลงานตามที่กำหนด และตามเวลาที่กำหนด ก่อผลลัพธ์ได้อย่างแท้จริง
ที่จริงการมี สกว. ก็เป็นหลักฐานประจักษ์ชัดว่า การมีการจัดการทุนวิจัยที่เหมาะสม ทำให้เม็ดเงินทุนวิจัยก่อผลลัพธ์และผลกระทบมากกว่าเป็นสองเท่าเป็นอย่างน้อย
ผมตีความว่า เหตุที่ผู้บริหารสำนักงบประมาณคิดเช่นนั้น เพราะท่านมองงบประมาณวิจัยเป็น expense ไม่มองเป็น investment expense ไม่ต้องมีการจัดการ แต่ investment ต้องมีการจัดการ
ผมคิดว่า เราจะไปโทษผู้บริหารสำนักงบประมาณก็ไม่ถูก ต้องโทษตัวเราเองมากกว่า ที่ไม่สร้างข้อมูลหลักฐานให้สังคมเข้าใจกันทั่วไปว่า การลงทุนวิจัยต้องการการจัดการ เพื่อให้เม็ดเงินก่อผลลัพธ์และผลกระทบที่ต้องการอย่างมีประสิทธิภาพ การวิจัยเพื่อสร้างข้อมูลหลักฐานสนับสนุนการตัดสินใจเชิงนโยบายเรียกว่า evidence synthesis for policy decision เพื่อขจัดความเข้าใจผิดของผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับเงินงบประมาณดังกล่าว วงการวิจัยควรสนับสนุนให้มีการวิจัยสร้างข้อมูลหลักฐาน เพื่อให้เห็นว่า การใช้เงินวิจัยแบบไม่มีการจัดการกับแบบมีการจัดการ ให้ผลลัพธ์และผลกระทบแตกต่างกันอย่างไร
ผมแนะนำให้ สวทน. หาทางสนับสนุนให้มีการวิจัย evidence synthesis เปรียบเทียบ cost benefit ว่า ระหว่างวิธีจ่ายเงินตรงให้แก่หน่วยวิจัย กับวิธีจ่ายเงินให้ SDU จัดการ วิธีไหนได้ผลลัพธ์ค้มค่าเงินมากกว่า เพื่อใช้เป็นหลักฐานกำหนดนโยบายว่า เงินทุนวิจัย Spearhead ต้องผ่านหน่วยจัดการทุนวิจัยก่อนหรือไม่
วิจารณ์ พานิช
๔ ม.ค. ๖๑
