ฟากฟ้า ฝั่งฝัน
ไม่สู้ไม่ฝ่าฟัน ไม่หยั่งรู้
หนาวเหน็บ อ่อนล้า น่าดู
น้ำตาพร่างพรู่สู้ทน

หมายใจสักวันถึงฝั่งฟ้า

เยียวยาแผลใจหายทุกข์ท้น
เพื่อตัวเพื่อใครอีกหลายคน
ชีวิตไม่จำนนหนทางไกล

หมายใจวันหนึ่งถึงฝั่งฝัน
ชีวิตไม่เงียบงัน ไม่หวั่นไหว
มีเวลาเสวนาใจ
ในอ้อมกอดแห่งอุ่นไออันคุ้นเคย
เหนื่อยไหม..
ถามตัวเองร่ำไปไม่ชาเฉย
ถามซ้ำถามซากไม่ละเลย
ถามเพื่อชื่นเชยเยียวยา

ถามเพื่อให้รู้ว่ายัง "สู้"
ถามให้รู้ว่าไม่หดหู่ ไม่อ่อนล้า
ถามเพื่อให้รู้ว่ายัง "รัก" ยัง "ศรัทธา"
ถามเพื่อรอเวลาการหยัดยืน

หยัดยืนบนผืนแผ่นดินฝัน
ในอ้อมกอดคืนฝันอันหวานชื่น
ท่ามคนรักคนของใจใช่ใครอื่น
หลับและตื่นอิ่มรักประจักษ์ใจ !

...

หมายเหตุ
บทกลอนดังกล่าว  เผยแพร่ครั้งแรกในเฟชบุ๊ค
ทั้งที่ตั้งใจเขียนเพื่อบันทึกในโกทูโน
ถือโอกาสนำกลับมาตามเจตนารมณ์
หลังจากได้รับความอนุเคราะห์จากคณะผู้ดูแล
ช่วยแก้ไขระบบ รหัสผ่านให้กับผม -