... หลังจากที่ได้นำเสนอภาพจิตรกรรมม่านเมฆ บนฟากฟ้านภาลัย๑ สุดเกินกว่าคำจะพรรณนา ยากจะอธิบายค่ะ ต้องได้ลองสัมผัสด้วยตนเองเหมือนเราเหล่าคนรักมวลเมฆ แม้อาจจำไม่ได้ว่า รักครั้งนี้เริ่มต้น ที่ไหน เมื่อไหร่ และอย่างไร หากแต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วนั้น ล้วนสร้างสีสัน เพิ่มรสชาติให้ชีวิตได้อย่างมากมายเชียวค่ะ ;) ... แล้วทุกคราครั้งที่มีโอกาส ไม่ว่าจะอยู่แห่งหน ตำบลใด ในพื้นภิภพนี้ สายตาทั้งคู่จะเพียรเงยสูงเข้าไว้ อิ อิ เราอาจจะมีมุมประจำ สถานที่เดิมๆ นั่นหาใช่สิ่งสำคัญ เพราะกับน้องฟ้าและนายเมฆแล้ว ไม่จำเป็นต้องนัดหมาย แค่ใจส่งใจ ก็ถึงใจ กันได้เสมอ ;) น่าอัศจรรย์ใจใช่ไหมคะ ... งั้น ก็อย่าลืม เงยหน้ามองฟ้า สังเกตเมฆ แล้วนำภาพมาฝากกันนะคะ ... ช่วงกลับไปผ่อนพัก ณ หทัยในบ้านเรา ก็ถึงเวลา ได้เฝ้ามอง สังเกต รอคอย นาฎลีลา ของน้องฟ้ากะนายเมฆ ยิ่งยามเย็นแล้ว แต่ละวันก็ไม่เหมือนกันเลยนะคะ ... ช่วงเทศกาลรับปีเสือใหม่ จับภาพชุดนี้ได้ ระหว่างทุกๆ เย็นจะเดินเล่น ชมสวนผัก และรดน้ำกับป๋า อี๋ หลานตาปั๋ง ก็ได้เจอะเจอ ปะหน้ากับ หันไป กลุ่มเมฆคิวมูลัส บ้าง วันไหนโชคดีก็เจอกลุ่มเมฆ เซอร์รัสสีส้ม กระจายทั่วเหนือฟ้า มองเห็นเขานางหงส์ ลิบๆ ดั่งนางฟ้าน้อยๆ เริงระบำ อย่างรื่นรมย์ อิสระ สดใส ได้ผ่อนพักจากภารกิจ เพื่อเติมพลังรับวันใหม่ต่อไป ... การได้เฝ้ามองท้องฟ้า สังเกตเมฆ เป็นความสุขที่ประมาณค่ามิได้ ... การรอคอย ความผันแปร การเปลี่ยนผ่าน ซึ่งมิสามารถคาดเดาได้ อย่าพึงได้คาดหวัง เพียงใจจดใจจ่อเท่านั้น แล้วจะพบสิ่งมหัศจรรย์ เหนือความคาดหมาย กลายเป็นความผูกพัน ทรงจำค่ะ ... ... ความรักครั้งแรก และเป็น ความรักครั้งสุดท้าย ในตัวตนกันและกันเอง น้องฟ้ากะนายเมฆ ... (ว่าแล้วก็งงๆ ไปย้อนอ่านเรื่องราวตั้งแต่ต้น ที่เริ่มรู้จัก คบกัน ให้สองคนนี้เป็นเพื่อนกันนี่หนา ;) เอาเป็นว่า คอยติดตามกันต่อไปนะคะ เพราะสิ่งสำคัญ คือ ณ ปัจจุบันที่เราใช้จ่ายเวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่า อิ่มเอม มิใช่ฤาคะ ... แล้วคุณล่ะ หลงรักน้องฟ้ากะนายเมฆ สักนิด?คะ ...
นำฟ้ายามเช้ามาฝากบ้างครับ
ภาพนี้ผมมองเป็นสุนัขตัวใหญ่
ภาพนี้ จระเข้ว่ายน้ำขึ้นฝั่งไปกินคนครับ
ภาพนี้ ผมมองเป็นความแปรปรวนในอารมณ์ครับ
ภาพนี้ "สติ" และ "มาร" ต่อสู้กันอยู่ครับ
ปัญหามา ปัญญามี สติเอาชนะมารได้
ธรรมะ เป็นเรื่องของธรรมชาติ ทุดอย่าง เป็นไปตามกฏของธรรมชาติ
ผมก็คิดไปเรื่อยเปื่อยของผมครับ อย่าถือสา
ขอให้คุณ Poo มีความสุขมากๆในวันอาทิตย์นะครับ
จิตรกรรมบนแผ่นฟ้า...เกินบรรยายทุกวันค่ะ....ขอบคุณที่ทำให้เห็นนางฟ้าเริงระบำ
+ สวัสดีค่ะ...
+ มาเยี่ยมชมนาฏลีลาของน้องฟ้ากับนายเมฆด้วยคนค่ะ...
+ พี่อ๋อย...แอบมองทุกวันค่ะแต่ไม่เคยถ่ายรูปสักที่ค่ะ...
+ ปูบรรยายแบบว่า...มีชีวิตชีวาเชียวค่ะ
หลงรักมาตั้งนานแล้วครับพี่ปู
อิอิ
สวยงามตามแบบที่เราจะเข้าใจได้ มันกว้างใหญ่ไพศาลตามแต่จินตนาการจะพาไปจริงๆ ครับ คุณปู
รักเหมือนกันค่ะ
เมื่อวานฝนฟ้าคะนอง พายุฝนมาเห็นท้องฟ้าแปลกๆ
ก็ได้มาหลายภาพเหมือนกันค่ะ
สวัสดีครับ
ผมหลงรักท้องฟ้า-ก้อนเมฆ มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ...
ยิ่งในยามยืนอยู่ลานโล่งของท้องนาและท้องน้ำของเขื่อนลำปาว ยิ่งชอบที่จะแหงนมองท้องฟ้า เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่า นั่นคือดินแดนแห่งจินตนาการของตัวเอง มองก้อนเมฆเป็นตัวตนหลากชนิด บางทีก็อยากขี่ก้อนเมฆ และติดตามไปยังจุดที่รุ้งหลากสีกำลังกินน้ำ
และที่สำคัญที่ต้องมองท้องฟ้าเสมอๆ สาเหตุหนึ่งก็มาจากการดูเวลาจากดวงตะวันนั่นเอง เพราะเวลาต้อนวัวไปเลี้ยงไกลๆ เราต้องดูว่าเวลากี่โมงกี่ยาม ได้เวลาพาวัวไปกินน้ำและเข้าร่มไม้ หรือยัง ได้เวลาต้อนวัวกลับเข้าคอก หรือยัง....
.............
ขอบคุณครับ
จินตนาการได้ลึกซึ้งมากมายนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับคุณปูดำอันดามัน
เห็นภาพแล้วทำให้คิดถึงบ้าน ไม่ได้กลับไป สามสี่เดือนแล้ว เหงาจัง
เห็นบอกว่ากำลังไปจังหวัดตรัง ระวังจะอ้วนเพราะหมู่ย่างตรังนะ
ถ้าอ้วนมาแล้วจะเรียกไม่ถูกเลยหละ หรือเรียกว่าคุณปูอ้วนดำอันดามันดี อิ.อิ.
ปล.ภาพที่ถ่ายแถวบ้านบ่อแสนท่าไทรหรือเปล่าครับ
สวัสดีค่ะคุณpoo
มานั่งชื่นชมแพรระยับของน้องฟ้า
และอ้อมแขนอันอบอุ่นของพี่เมฆา
พาใจล่องลอยกลับไปสู่เบื้องบนอย่างไม่รู้ตัว
ขอบคุณนักสร้างสรรค์และบันทึกที่งดงามค่ะ
ผมรักพระจันทร์ครับ เพราะเวลาถ่ายภาพเค้าไม่หนีไปไหน และที่สำคัญคือสวยด้วย เวลาไปไหนมาไหนไกลๆ ห่างบ้านห่างเรือน ก็จะมองพระจันทร์ รู้สึกได้พลังอย่างประหลาดแม้จะเหงาๆ
ต่อไปคงต้องมองเมฆบ้างแล้ว
ขอบคุณครับพี่
สวัสดีค่ะน้องปู
ได้บรรยากาศ ทำให้หลงรักมากขึ้น เกี่ยวกับธรรมชาติบำบัด
ชอบ ท้องฟ้า และก้อนเมฆ
สวัสดีค่ะ
น้องpoo
ท้องฟ้าและก้อนเมฆ เป็นธรรมชาติที่ครูใจดี หลงไหล นอกจากหลงไหล ตะวันยามที่มันกำลังจะบอกลาท้องฟ้า... มองเมื่อไหร่ก็สุขใจ สบายใจ
ท้องฟ้า และก้อนเมฆ ทำให้เราสามารถสร้างจินตนาการได้ไม่มีวันสิ้นสุด ไม่รู้ว่าใครว่าเราเพ้อเจ้อหรือเปล่านะ...
วันนี้ กะจะมองก้อนเมฆแล้วจินตนาการดูบ้าง โห..ท่านรอง
ชิงตัดหน้าไปแล้ว...ฮา
งั้นพี่เอาภาพนี้มาแลกดีกว่า.. ต้นตาลน่ะ ของพี่ธนิตย์เขา พี่เขาอนุญาตแล้ว ก็เลยเอาใบหน้าสาวสวยใส่ลงไป ....ไม่รู้เจ้าของเห็นแล้วจะว่างัย...ฮา
มีความสุขทุกวันนะจ๊ะ
ขอร่วมชื่นชมฟ้างามด้วยนะคะ