อยู่แบบพอเพียง มีสติให้รู้ตัว มีปัญญาให้รู้คิด

 

 

    ในวันหยุดยาว 3 วันนี้ และตรงกับวันมหามงคล  5 ธันวาคม  ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหน

นั่งดูทีวีปลื้มปิติจนน้ำตาไหล ที่เห็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จออกมหาสมาคม 

และคนไทยทุกหมู่เหล่าได้เฝ้ารับเสด็จและถวายพระพร ให้พระองค์ทรงหายจาก

พระอาการประชวรเร็ววัน เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทยตราบเท่านานแสนนาน

 

 

     

                                หนังสือหลายเล่ม ..พยายามอ่านให้จบทุกเล่มเลยค่ะ

 

 

      วันนี้ได้แต่วนเวียนอยู่กับกองหนังสือ ทั้งบนโต๊ะ บนเตียงนอน (ไม่ได้หนุนหัวค่ะ)

 ตาสว่างเมื่อไรก็เป็นอันต้องหยิบขึ้นมาอ่านๆๆๆๆ หลายๆเที่ยว ค่ะ...จนโดนแซวว่าระวัง

เอ๋อนะ อิอิ  แถมชักชวนให้เกิดความอยากอีกว่าไปเปิดหูเปิดตาแม่สอดกันหน่อยไหม 

ตาลุกวาวเลย เพราะยังไม่เคยไป และก็อยากไปมากๆค่ะ   

       O.K.  ..!!!  ตอบตกลงทันทีไม่ต้องคิดทบทวนเลย รอเดี๋ยวนะว่าแล้วก็จัดแจง

อาบน้ำแต่งตัวทันทีทันใด  ออกเดินทางจากนครสวรรค์ 8 โมงเช้า ถึงดอยมูเซอก็

ประมาณ 11 โมงเช้า 

 

                                                    

                  

                                    ตรงดิ่งเข้าหาของกินเป็นอันดับแรก

 

        หลังจากนั้นเพื่อนที่ไปด้วยกันเหลือบไปเห็นผู้สูงอายุชาวเขาท่านหนึ่ง สงสัย

เหมือนกันค่ะว่าเคยเห็นหน้าที่ไหนน้า...อ๋อ..!! รายการหลานปู่กู้อีจู้  ย่าก้างนั่นเอง

ได้ดูสองสามตอนค่ะ ชอบใจย่าก้างมาก  พูดจาฉะฉานและทำให้หลานน่ารักสองคน

กล้าแสดงออกด้วยค่ะ 

        ถามเด็กผู้หญิงว่าชื่ออะไรค่ะ เขาก็ตอบแต่พูดไม่ค่อยชัด เอาเป็นว่า ชื่อปั้นยือค่ะ

ไม่รู้ว่าเขียนถูกหรือเปล่า 

 

              

                                        ย่าก้างกับหลานปั้นยือ

                                  ขอกอดหน่อยค่ะ ป้านกไม่มีลูกสาวค่ะ

 

      

              

                         ซื้อโทรศัพท์ไหมคะ  19 บาทค่ะ(  อิอิ..ทำไมถูกจัง )

                                         ซองใส่โทรศัพท์นั่นเอง

   คุยกับเด็กน้อยอยู่นาน  " บ้านหนูอยู่  อ.ลานกระบือ จ.กำแพงเพชร" ค่ะ

อ้าว!! บ้านใกล้กันเลย    ย่าก้างบอกว่าบ้านเดิม ตายายและแม่ของปั้นยือยู่ที่

จ.กำแพงเพชรค่ะ  วันนี้หลานสาวอีกคนไม่ได้มา เพราะว่าเมื่อวานมีนักท่องเที่ยว

ขอถ่ายรูปมาก วันนี้รู้สึกเหนื่อยๆและคงจะอายเลยขออยู่ที่บ้านค่ะ

    ย่าก้างน่ารักมาก เมื่อเราได้พูดคุยด้วยแล้วทำให้รู้สึกว่าเหมือนญาติผู้ใหญ่

ท่านพูดคุยเป็นกันเอง ไม่ถือตัว เลยทำให้เราสองคนมีความสุข และอบอุ่นมากๆ

เหมือนได้อยู่กับบรรพบุรุษปู่ย่าตายายของเราเลย

    จากนั้นเราก็เดินดูต้นไม้ และผักต่างๆซึ่งราคาถูกมาก และจากการสังเกตการดำเนิน

ชีวิตชาวเขาบนดอยมูเซอ น่าจะใช้ชีวิตแบบพอเพียง ตามรอยพ่อหลวงของเราค่ะ

     

 

                               

                          ต้นยาวมากเหมือนกล้วยไม้ จะถามชื่อเจ้าของร้านไม่อยู่ค่ะ

 

                  

                                               ผักสดๆ ราคาถูกด้วยค่ะ

 

 

                      

               ผ่านศาลพะวอ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพสักการะของผู้สัญจรไปมาค่ะ

 

                 

                                             ดอกไม้ประดิษฐ์สวยๆค่ะ 

                            ที่น่าสนใจคือ ลูกสัตบรรณ(ตีนเป็ด)ที่นำไปใช้แทนแจกันค่ะ

 

 

                

                                                     ทิ้งกระเป๋าเลยนะ

 

         การเดินทางวันนี้เป็นประสบการณ์ของชีวิตอีกวันหนึ่ง ไม่ได้อยากไปซื้อของค่ะ

แต่อยากไปชมธรรมชาติและความเป็นอยู่ของผู้คนอีกถิ่นหนึ่งบนพื้นแผ่นดินไทย  

การเดินทางจึงไม่รีบร้อน จอดทุกจุดที่อยากจะชมนกชมไม้ ดูวิวทิวทัศน์ ในเมืองแม่สอด

ยามหน้าหนาวค่ะ

                    อยู่แบบพอเพียง  มีสติเพื่อให้รู้ตัว  มีปัญญาเพื่อให้รู้จักคิด

 

                                    รักพระเจ้าอยู่หัวค่ะ 

                          ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน