เมื่อมีเวลาพอว่าง ๆ ก็จะทบทวนเยี่ยมบันทึกเก่า ๆ ที่ผ่านมาตอบเม้นท์ที่หลงเหลือยังไม่ได้ตอบบ้าง และไปเยี่ยมเพื่อน ๆ อย่างตั้งใจ วันนี้เปลี่ยน Web Browser เพื่อให้สะดวกและไม่มีปัญหาเหมือนที่ผ่าน ๆ มา และไปพบเม้นท์ของครูแจ๋วจากบันทึกที่ ๓๖๑ ทำให้ได้ทราบสาเหตุของการเจ็บป่วยของสามีครูแจ๋ว ตามที่ครูแจ๋วเล่าในเม้นท์ จึงนำมาบอกกล่าวต่อในบันทึกนี้ เพื่อความเป็นห่วงและให้กำลังใจแก่ครูแจ๋วและสามี ขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างสูง
เมื่อ อา. 23 ส.ค. 2552 @ 20:14
1502280 [ลบ] [แจ้งลบ]
- สวัสดีค่ะครูคิม
- ครูแจ๋วซาบซึ้งน้ำใจของครูคิมและของทุก ๆ ท่านเป็นอย่างยิ่ง
- เหมือนน้ำทิพย์ชะโลมใจทีเดียวค่ะ
- ครูแจ๋วได้ปริ้นท์บันทึกนี้ส่งให้คนป่วยอ่านแล้วค่ะ...
- ยิ้มแป้นทีเดียว....
- ครูแจ๋วได้บอกกับสามีว่ามันเป็นปรากฎการณ์มหัศจรรย์ สำหรับที่แห่งนี้
- เราไม่เคยพบกันมาก่อน...เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
- แต่เรามีน้ำใจให้กัน...เราพูดคุยกันได้แทบจะทุกเรื่อง ทั้งเรื่องสนุกสนาน เฮฮา เรื่องของกำลังใจ การแบ่งปันความรู้
- ครูแจ๋วไม่เคยลืม ได้เรื่องการแต่งภาพจากครูคิม...บางคนอาจจะคิดว่าแค่เรื่องง่าย ๆ แต่มันเป็นเรื่องที่ครูแจ๋วไม่เคยรู้ เมื่อขอความรู้จากครูคิม ครูคิมก็ไม่เคยเกี่ยงงอน...แบ่งปันมาให้จนครูแจ๋วได้ความรู้
- ครูแจ๋วได้ภาพสวย ๆ จากน้องพิม
- ครูแจ๋วได้รับคำแนะนำดี ๆ ในเรื่องของสุขภาพจากคุณแก้วอุบลและหลาย ๆ ท่าน
- ได้รับกำลังใจในเรื่องงานจากน้องศน.แอ้ด น้องศน.อ้วน
- ได้รับมิตรภาพน่ารัก ๆ จากท่านผอ.ประจักษ์ น้องดร.ขจิต และอีกหลาย ๆ ท่าน
- และบันทึกนี้ของครูคิมก็ยืนยันมิตรภาพ ณ ที่แห่งนี้ได้เป็นอย่างดี
- ขอขอบพระคุณทุกกำลังใจค่ะ
- เล่าที่มาของอาการเจ็บป่วยครั้งนี้นะคะ
- เริ่มจากวัดต้องการบูรณะศาลาการเปรียญใหม่ หาทุนดีดศาลาขึ้นเพราะเสาศาลาที่อยู่ใต้ดินนั้นเริ่มผุแล้ว
- เมื่อดีดศาลาขึ้น ก็ตัดเสาส่วนที่ผุออกทุกต้น เทปูนแล้วทำฐานเสาใหม่ ศาลาเรียบร้อยไป
- ส่วนของเสาที่ตัดทิ้งจำนวนเกือบห้าสิบท่อน เจ้าอาวาสจะเผาทิ้ง
- สามีครูแจ๋ว ซึ่งเป็นผอ.ร.ร.เกิดการเสียดาย ก็ไปขอจะนำมาใช้ประโยชน์ที่โรงเรียน ท่านเจ้าอาวาสก็ยินดีให้
- ผอ.กับนร.ก็ไปช่วยกันลากมา วันละต้นสองต้น ใช้เชือกผูก เอารถไถลาก มากองไว้ในที่ของร.ร.ก่อน เมื่อจะใช้ ก็ไปเลือกใช้ให้เหมาะสมกับงาน
- เรื่องก็น่าจะจบด้วยดีใช่ไหมคะ...
- แต่ไม่ใช่ค่ะ....
- เสาหลายต้นได้ลงไปประดับสวนหย่อมของร.ร. อย่างสวยงาม
- ค่อยทำไปทีละเล็กทีละน้อย
- จนถึงเสาต้นเหตุ สามีบอกว่าเป็นเสาที่ใหญ่กว่าทุกต้น มีสีดำและลวดลายสวยงามมาก แต่ก็ผุไปเยอะเหมือนกัน
- เขาตั้งใจจะนำไปลงที่สวนสมุนไพรของโรงเรียน จะปลูกต้นดีปลีและพริกไทยให้เกาะเสานี้
- แต่ด้วยความ ก็เลยเคลื่อนย้ายลำบาก สามีเรียกเด็กโต ๆ ให้ไปช่วยกัน ออกแรงดันเสาให้เคลื่อนที่จากที่เก็บไปยังสวนหย่อม ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันเลย
- ก็ยังเคลื่อนย้ายลำบากอยู่ดี
- ในที่สุดทั้งผอ.และนักเรียนก็ใช้เท้าช่วยกันถีบเพื่อให้เสากลิ้งไป
- ประมาณว่า หนึ่ง สอง สาม อึ๊บบบ...แล้วก็ถีบ เสาก็กลิ้งไปด้วยดี และได้ลงหลุมไปจนสำเร็จ
- คืนนั้นสามีกลับมาบ้าน เข้านอน เช้าขึ้นลุกไม่ขึ้นเลย ปวดที่ขาอย่างมาก ขาบวมแดงกล่ำ ตัวร้อนไปด้วยพิษอักเสบภายใน ช่วยกันพยุงให้ลุกแต่ก็เดินไม่ได้
- พาส่งโรงพยาบาล หมอรับตัวเป็นคนไข้ในทันที
- เมื่อรับแล้ว ก็ให้ยา ดูอาการอยู่สองสามวัน จึงตัดสินใจผ่าเอาหนองออก เมื่อวันท่ 10 สิงหาคม ได้หนองมา 300 ซีซี พันผ้ามา ทั้งเลือดทั้งหนองก็ยังไหล ไม่หยุด
- รุ่งขึ้นอาการปวดบรรเทาไปเยอะแต่ต้องทำแผลเช้าเย็น น้องพยาบาลยัดผ้าก็อซเอาไว้ ดึงออกมาหลายชิ้นมาก คุณหมอบอกต้องทำอย่างนี้ไปจนกว่าหนองจะหมด
- แผลก็เย็บไม่ได้ ต้องรอดูไปเรื่อย ๆ ก่อน
- ครูที่ร.ร.เป็นห่วงมาเยี่ยม เมื่อเล่าให้ฟัง ครูกลับไปร.ร.ไปดูเสาต้นนั้น
- ปรากฎว่าเป็นเสาไม้ตะเคียน ต้นใหญ่พอสมควร และที่สำคัญตอนเอาลงหลุมที่สวนหย่อม ดันเอาปลายเสาลง เพราะตอนนั้ผอ.เจ็บขาแล้ว จึงให้ภารโรงกับนักเรียนช่วยกัน คนทำก็ดูไม่ออกว่าส่วนใดโคนเสา ส่วนใดปลายเสา
- ด้วยความเชื่อของครูและผู้ปกครอง จึงได้ทำพิธีขอขมาลาโทษ ในสิ่งที่ได้ทำไปด้วยรู้เท่าไม่ถึงการณ์
- พวกเขาเอาธูปเทียนมาให้สามีครูแจ๋วอธิษฐานถึงโรงพยาบาล
- เพื่อความสบายใจของทุกคน สามีก็ทำตามทุกอย่าง
- โดยถือว่าทุกสิ่งนั้นทุกคนทำเพราะรักและหวังดี
- สุขภาพจิตจึงดีวันดีคืน
- แต่สำหรับครูแจ๋ว ครูแจ๋วว่าเหตุเกิดเพราะความประมาทมากกว่า คิดว่าทำได้ ลืมสังขารตัวเองไป
- จึงอยากเล่าเป็นอุทธาหรณ์ค่ะ เวลาทำมันแป๊บเดียว แต่เวลาเจ็บ มันนานและเดือดร้อนไปหมดทุกคน
- ตอนนี้ผลงานของครูแจ๋วก็ชะงักไปช่วงหนึ่ง มันไม่ปะติดปะต่อ
- แต่ครูแจ๋วก็ไม่คิดอะไรหรอกค่ ขอให้สามีหายเป็นปกติ ที่พอใจแล้ว
- ตอนนี้แขนขาลีบเพราะไม่ได้ออกกำลัง แขนก็เจ็บ ยกช้อนข้าวใส่ปากยังทำไม่ได้เลย ต้องทำกายภาพบำบัดกันทุกวัน
- เบื่ออ่านหรือยังค่ะ
- แต่ครูแจ๋วไม่เบื่ออ่านกำลังใจจากพี่น้องนะคะ
- ด้วยความขอบคุณค่ะ
ไม่เชื่ออย่าหลบหลู่..
..ไม่เชื่อต้องศึกษา..ไม่มีปัญญาต้องเรียนรู้จากGTK
ธรรมะวันหยุด(ราชการ)ขอรับพี่ครู
มาเป็นกำลังใจ และตามมาส่งความคิดถึงถึงพี่ครูคิมครับ
ดูแลสุขภาพด้วยครับ พระเจ้าคุ้มครองครับ
มาเยี่ยมครับ
ส่งกำลังใจให้พี่ครูแจ๋วด้วยค่ะ
เข้าใจดีค่ะ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูคิม
แวะมาเยี่ยมค่ะ
สวัสดีค่ะ พอลล่าขอส่งผ่านกำลังใจให้ทางนี้ด้วยอีกคนนะคะ
ถึงแม้วิทยาศาสตร์จะเจริญแล้ว แต่ความเชื่อในสิ่งลึกลับเหล่านี้ ไม่ควรจะลบหลู่ จึงจำเป็นที่เราก็ควรให้ความเคารพ เจ้าที่เจ้าทาง ซึ่งมีจริง อาจเป็นโลกอีกโลกหนึ่ง แต่ขนานกันไป บรรจบกันเมื่อไหร่ก็เป็นเรื่อง ฉะนั้นไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ควรจะลบหลู่
มิน่า ไม่เห็นครูแจ๋วมาหลายวันแล้วเพราะเหตุนี้เอง ขอให้หายเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้คะ
แต่มันมีปัญหา เม้าท์คะ พี่สุ เอาแบบเดียวกันกบบล็อครักและผูกพัน แต่มันไม่มาเข้า ในบล็อคธรรม ไม่รู้ว่าพี่สุ ทำสูตรเป็นไหม
คิดถึงเสมอ แต่ด้วยสาละวนเรียนรู้อะไรอยู่ก็ห่างเหินครูคิมไปหน่อยนะคะ คิดถึงกันก็แวะหากัน ถ้ามีเรื่องอะไรให้อ่าน ให้คิดคะ บาย บาย
มาเป็นกำลังใจให้ครูแจ๋วค่ะ..
ฝากกำลังใจให้ครูแจ๋วและครอบครัวอีกคนนะคะพี่คิม ขอให้หายในเร็ววัน สิ่งที่ทำด้วยเจตนาดีย่อมส่งผลดีค่ะ ท่านผอ. ใช้ทรัพยากรที่มีอย่างคุ้มค่า เสาที่ต้องเผาทิ้งก็มีประโยชน์ขึ้นมาทันตา สวนหย่อมก็สวยขึ้นแล้ว ประโยชน์ได้เกิดขึ้นสมตั้งใจแล้ว
ที่ยโสธรมีโรคที่เกิดการอักเสบของเนื้อเยื่อเป็นวงกว้างและลุกลามอย่างรวดเร็ว เรียกว่าโรคหนังเน่า แม้อาการจะดูรุนแรงมากแต่เมื่อได้รับการรักษาอย่างถูกวิธี คนไข้ส่วนใหญ่ก็หายและปลอดภัยดีค่ะ ขอคุณพระ และคุณความดีรักษาให้ท่านผอ.ของครูแจ๋วหายและปลอดภัยดีเช่นกันค่ะ
ฝากกำลังใจให้ครูแจ๋วนะคะ
หายเร็วๆ คะ
ขอถักทอถ้อยคำนำมากล่าว
เป็นเรื่องราว สั้น ๆ วันสดใส
ที่เคยฝัน ว่าจะเห็น ความเป็นไป
สังคมใหม่ ที่เราอยู่ UTOPIA
พบมิตรแท้ แชร์ความคิด จิตสร้างสรรค์
ร่วมแบ่งปัน ความสุขโศก เศร้าสูญเสีย
ให้พลัง กำลังใจ ให้แรงเชียร์
ยามอ่อนเพลีย เสียใจ ได้มาเจอ
คำเล็กน้อย แต่ไม่ด้อย ซึ่งคุณค่า
เปี่ยมเมตตา ห่วงหา อยู่เสมอ
การแลกเปลี่ยน เรียนรู้ ฉันและเธอ
เหมือนพบเจอ กัลยาณมิตร จิตวิญญาณ
ศิลา ภู ชยา
สวัสดีค่ะพี่ครูคิม
ขอส่งกำลังใจให้ครูพี่แจ๋ว และสามีของครูพี่แจ๋วผ่านบันทึกนี้ด้วยค่ะ
ขอบพระคุณค่ะพี่ครูคิม มีความสุขกับการทำงานทุกๆวันนะคะ ..^__^..
สวัสดีค่ะ.
นายก้ามกุ้ง
อาจารย์ชยพร แอคะรัจน์
นมัสการพระคุณเจ้า. ธรรมฐิต
สวัสดีครับ
มาเป็นกำลังใจด้วยอีกแรง
ให้หายเร็วๆนะครับ