วิบากที่ "คนน่าหมั่นไส้" อาจได้เจอ


เพราะ “ใจ” ใคร ๆ พอได้่เสียไปแล้ว การยื้อคืนนั้นยากกว่าการระมัดระวังที่เราพอจะทำได้เยอะค่ะและคำอธิบายมากมายแค่ไหน ก็อาจชดเชยได้ไม่หมด ไม่ทัน

 

 

 

 

                   เมื่อสอบติดทั้งสองที่ วิธีตัดสินใจก็คือเลือกเรียนที่เดียวกับเพื่อนซี๊ที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ ม.1 ซะเลย ได้ทำกิจกรรมทุกอย่างร่วมกัน ออกค่ายอาสา เล่นกีฬา คุมเชียร์ จนถึงทำงานองค์การนักศึกษาทั้งที่เป็นแค่้น้อง ปี.1

                   พวกรุ่นพี่องค์การนักศึกษาก็คงดีใจ ที่ได้เจอน้องใหม่ เฮฮา แถมขยันช่วยงานทุกอย่างแบบนี้ จึงให้ความเอ็นดูเป็นพิเศษ จะออกค่าย จะประชุม จะจัดงานประจำปี จะไปเที่ยวชายหาด จะสะพายเป้โบกรถ จะเหมาเรือไปดำน้ำก็จะหนีบไปด้วย ติดสอยห้อยตามไปประชุม (เที่ยว) วิทยาเขตต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ

 

โดยเฉพาะเจ้าปู ไปมันทุกทริปขอให้บอก กลัวอะไรซะที่ไหนล่ะ เหอ เหอ

 

(ไม่งั๊นจะได้ฉายาน้องปูโนพลอมแพล็มเหรอคะ :P )


 

                   อาจเพราะวางตัวห้าว ๆ แต่ชัดเจน ไปไหนกับรุ่นพี่หนุ่ม ๆ จึงไม่มีปัญหาเลย คิดดูก็แล้วกันค่ะ ออกจะวี๊ดวิ่วขนาดนี้ (แหว่ะ!) แต่ไม่เคยมีหนุ่มหน้าไหนกล้ามาจีบตลอดเวลาที่เรียนอยู่เลยก็แล้วกัน

แถมตัวเองก็ไม่ปิ๊งไผซักกะแว่ปเลยจริงจริ๊ง ให้ดิ้นตาย

(เฮ้อ.. อายเหมือนกันนะเนี่ยะ)

                    ด้วยความซ่าส์สุด ๆ ทำให้มักถูกมองว่ามาติดรุ่นพี่หนุ่ม ๆ ในองค์การฯ ซะล่ะม๊าง

เช้าก็ปั่นจักรยานมารับไปเรียน  เย็นก็มารับกันไปกินข้าว รุ่นพี่ทุกคนผลัดเปลี่ยนมารับน้องทุกคนถ้วนหน้า บรรยากาศแบบพี่ๆ น้องๆ ไม่มีเรื่องกิ๊กแก๊กเข้ามาให้ปวดขมอง ทำให้วางตัวกันได้อย่างสนิทใจ เย็นไหนซ้อมแบดมินตัน พวกพี่ ๆ เพื่อน ๆ ก็ตามไปนั่งเฝ้าพร้อมโห่ฮาให้เขว จะได้เลิกซ้อมแล้วรวมหัวไปกินข้าวเย็นกันเป็นหมู่คณะเร็ว ๆ 

ทำตัวเปิ๊ดสะก๊าดออกอย่างนี้ ไอ้นู่นก็ทำได้ ไอ้นี่ก็จะทำ เสียงดังแจ๋น ๆ หัวเราะก๊ากๆๆ ทั้งวัน ทุกที่ ไม่มีเคอะเขิน เดี๋ยวก็จับไมค์ เดี๋ยวก็ขึ้นเวที 

แหม... ยัยสาวมั่นพันปูเซ็น :P

ของแถมจะเป็นอื่นใดไปมิได้นอกจาก “ความหมั่นไส้” ที่ต้องได้รับจากปวงประชาฮาเฮเป็นแน่แท้

 

 

และแล้วการติดกันไปติดกันมา ก็เป็นเรื่อง

                     เพื่อนซี๊กลายเป็นคนเก็บตัว ตื่นเช้าก็หนีไปเรียนก่อนไม่รอกันเหมือนเคย หายตัวไปทั้งวัน เข้าหออีกทีก็ดึกดื่น กลับมาก็รีบคลุมโปงหลับ เหมือนกลัวเราจะถาม เดินสวนกันก็ไม่ยอมสบตา ทั้งมึนและงง ไม่กล้าถาม กลัวเพื่อนจะมีปัญหาส่วนตัวประเภทที่น่าอายบอกใครไม่ได้ อาจอยากอยู่คนเดียวหรือเปล่าหว่าี ปล่อยเพื่อนไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวเขาพร้อมแล้วคงเล่าให้เราฟังเองแหล่ะ  เลยได้แต่จ๋อง ๆ ด้วยความเป็นห่วงอยู่ห่าง ๆ

                     แม่ปูจอมซ่าส์ไม่ช้าก็เริ่มเฉา ไม่ค่อยกล้าพูดมาก กลัวคนจะถามเรื่องเพื่อนซี๊ที่ตัวเคยติดกัน เมื่อถูกถามก็ทำได้แค่มองหน้ากับเพื่อนที่เหลือตาปริบ ๆ เพราะไม่มีคำตอบให้ใครจริง ๆ

ห่วงเพื่อนก็ห่วง งงก็งง

เริ่มสงสัยตัวเองตะหงิด ๆ

นี่เราพูด หรือทำอะไรให้เพื่อนโกรธหรือน้อยใจหรือเปล่าหว่า 

แต่คงไม่ใช่เราหรอก สงสัยเป็นเพื่อนอีกคนแง๋ ๆ(มั่นใจๆ โยนๆ) 

น่านะ…เดี๋ยวมันก็หาย

 

                   จู่ ๆ เพื่อนคนนี้ถูกพ่อแม่รับตัวกลับบ้านที่ต่างจังหวัดทันที ท่ามกลางความมึนงงเป็นปูตาแตก

                   เอ๋อ เหรอ กับเหตุการณ์นั้นอยู่เป็นเดือน แต่ก็ยังไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างนั้นไปได้ยังไง? ตั้งแต่เมื่อไหร่?

                   เมื่อได้รู้ภายหลังว่าเพื่อนคนนี้ไป สารภาพกับรุ่นพี่คนหนึ่งว่า ครูปูเป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เพื่อนต้องเลือกทำอย่างนั้น จึงได้ถึงบางอ้อกับเขาเสียที

“พี่คิดดูนะ หนูไม่เคยสำคัญเลยในสายตาพวกพี่ ๆ หนูสู้ปูมันไม่ได้ซักอย่าง หนูไม่เด่นเท่ามันนี่  เล่นกีฬาก็ไม่เป็น อ้วนก็อ้วน พูดก็ไม่เก่งเหมือนมัน เอาใจใครก็ไม่เป็น พวกพี่ ๆ ติดปูทุกคนเลยเห็นไม๊ ใคร ๆ ก็เรียกแต่ปู ไม่มีใครสนใจหนูเลย”

หนำซ้ำพี่ ๆ ยังเฉลยให้สาแก่ใจอีกว่า

“รู้ตัวไหม ตลอดเวลาที่มันเป็นเรื่องอยู่ พวกพี่ได้ยินเรื่องไม่ดีของปูเยอะมาก เอาพวกพี่ไปว่าที่หอพักบ้างล่ะ นินทาเพื่อนคนนู้นคนนี้ลับหลังบ้างล่ะ ว่าพวกพี่เอาเปรียบรุ่นน้องบ้างล่ะ อมเงินองค์การฯ บ้างหล่ะ  แต่พวกพี่ไม่เชื่อนะ ปูไม่ได้ออกแนวนั้น เห็นบ่นถึงเขาทุกวันด้วยซ้ำ พวกพี่ก็คุยกันตลอดนะ และรู้ว่าใครเป็นอย่างไร   ได้แต่กังวลว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ระหว่างหนูกับเพื่อน ไม่กล้าแม้แต่จะกระซิบบอกปูนะ ถ้าเรื่องมันไม่แดงแบบนี้ ปูไม่มีทางเชื่อพวกพี่แน่ ๆ”

                      หน้าชา น้ำตารื้น สับสน กระอักกระอ่วน  ภาพความหลังดี ๆ ที่มีให้กันมาตลอด 7 ปี ฉายวนซ้ำไปมาเหมือนหนัง cable ทีวีรายเดือน

 

 

                     เพิ่งรู้ว่าเรื่องของน้องใหม่ 2 คนแย่งกันจีบรุ่นพี่คนเดียวกัน ที่เป็นที่มาของปรากฎการณ์เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดให้ใคร ๆ ได้เมาท์กันสนุกปากนั้น มีเราไปร่วมเป็นดารานำ 1 ในนั้นด้วย

 

                    ไอ้เรื่องที่ถูกมองว่ามาช่วยงานแบบไม่จริงใจ มาประจบประแจงหรือเข้ามาพิศวาสรุ่นพี่หนุ่ม ๆ หน้าไหนก็ตามแต่

                   เทียบไม่ได้เลยกับความตกตะลึงว่า "เพื่อน" ช่างไม่รู้จักเราเลยหรือนี่  คิดได้อย่างไรว่าเราเป็นคู่แข่งเรื่องอย่างนั้น ตัวติดกันตลอดเวลา รู้ทุกอย่างที่เราคิด แทบจะนับเป็นคนๆ เดียวกันก็ว่าได้

อ่านเราไม่ออกสักนิดเลยเหรอเพื่อนเอ๋ย

หรือเราแอบเผลอไปมีทีท่ากับใครเมื่อไหร่ (ฟะ)

แล้วนอกจากเรื่องนี้แล้ว เธอจดจำความทรงจำดี ๆ ระหว่างเราเรื่องอื่น ๆ ได้บ้างไหม

 

                   และเสียใจที่สุดเพราะไม่เคยคิดว่า่เพื่อนรักของเราจะกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ร่วมวง “หมั่นไส้” ตัวเองไปได้

ถึงกับยอมเอาความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีให้กัน ศักดิ์ศรีและอนาคตเข้าแลกจนหมดตัว เพียงเพื่อให้ได้ความรู้สึกที่ว่า “อย่างน้อยฉันก็เหนือกว่าเธอเรื่องนี้นะ ยัยปู”

ถึงวันนี้ แม้เรื่องนี้จะเป็นเพียงความทรงจำสีจาง ๆ ไปแล้ว

แต่คุณลักษณะน่าหมั่นไส้ของครูปูยังอยู่ครบค่ะ  แฮ่ ๆ :P

การันตีโดยเพื่อนฝูงและกิ๊กเก่าที่บ้านเกิดทั้งหลายแหล่ อิอิ

เพียงแต่ต้องพยายามควบคุมการแสดงออก

ระมัดระวังคำพูด

หัดสังเกตปฏิกริยาของคนรอบข้างบ่อย ๆ

เพราะ “ใจ” ใคร ๆ พอได้่เสียไปแล้ว

การยื้อคืนนั้นยากกว่าการระมัดระวังที่เรายังพอจะทำได้เยอะค่ะ

และคำอธิบายมากมายแค่ไหน

บางครั้งก็ชดเชยได้ไม่หมด

 

ไม่ทัน

หมายเลขบันทึก: 284339เขียนเมื่อ 7 สิงหาคม 2009 19:20 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:13 น. ()สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (38)

คิดถึงนะคะครูปู

พี่ประกายมาเปิดตัวในอีกบันทึกนะคะ

ทำงานแทนหน่วยงาน ไปเยี่ยมบ้างนะคะ

  • สวัสดีค่ะ
  • เวลาจะช่วยแก้ปัญหาใจ อิอิอิ

โอ๋ ! นะ นะ น้องปู เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอ ในกลุ่มผู้หญิง ก็บอกเขาไปซิว่า ปูเป็นทอม....อิอิ จะได้ไม่เป็นเรื่อง

สวัสดีค่ะพี่ปู โอโห หายไปนานมากๆเลยนะคะ ทำเอาพี่ๆน้องๆ คิดถึงแทบแย่....

 

ปล.วันนี้ได้คุยกะ พี่ครูแอน และ พี่อ๋อย ด้วยค่ะ

คิดถึงพี่ปูนะคะ

รู้สึกว่าไม่ได้ทักทายพี่ปูนานมากค่ะ..พี่ปูสบายดีนะคะ..

ระลึกถึงค่ะ..แว๊บมาเจอภาพพี่ปูน่ารักเชียวค่ะ.อิอิ..

ไปแล้วค่ะ..^^

  • เป็นบันทึกเรื่องราวที่น่ารักมาก ๆ
  • พลอยทำให้พี่แจ๋วคิดถึงเรื่องของตัวเองไปด้วยเลย...
  • เฮ้อออออ...คิดแล้วก็มีความสุขจัง

ป้าครู ปู เจ้า

หายไปไหน มา

หลาน คิดถึง ๆๆๆๆๆๆๆๆ

สวัสดีค่ะครูปูที่คิดถึง....

ดีใจจ้งเลย....55555.....ได้พบปะเห็นหน้ากันอีกครั้ง

สบายดีหรือเปล่าคะ

คิดถึงจัง...แม้จะไม่ใช่คิดถึงที่ซู้ดดดดดดด....แต่ก็ติดอันดับต้น ๆ ของคนที่คิดถึงในนี้ค่ะ

จริงนะ...ไม่มุสา เพราะสมาทานศีลไว้แล้ว

คารวะรุ่นพี่ด้วย....นี่เลย....ภาพของพระมหาอสีติสาวก ภายในห้องปฏิบัติที่ตึกใหม่ ค่ะ

(^___^)

คิดถึงปูที่ซู๊ด จึงมาทักทาย

สวัสดีครับ

  • จ๋า........... น้อง ย.โย่ง อิอิ
  • สวัสดีค่ะ พี่ประกาย อ้าว มาในมาดใหม่ซะแล้ว หนูจะตามเค้าทันไม๊เนี่ยะ
  • สวัสดีค่ะ ป้าแดงขา มาช่วยแก้ปัญหาหัวใจให้หนูหน่อยซิ อิอิ
  • เออ เนอะ พี่เนอะ บอกเค้าว่าเป็นทอมไปก็หมดเรื่อง นี่พูดจริง ๆ นา ตอนเรียนมหาวิทยาลัย มีผู้หญิงมาจีบหนูด้วย นึกว่าเราเป็นทอม กรรม!
  • ดีจ้า น้องก้อย แหม เพิ่งเจอกันแหม่บ ๆ เองเรา อย่าบอกใครล่ะ ^_^
  • คิดถึงเช่นกันค่ะน้องครูแอ๊วขา (^___^)
  • สวัสดีค่ะ พี่ครูแจ๋ว ด้วยความระลึกถึงค่ะ
  • สวัสดีค่ะ  KUMPEE THONGPOON   ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
  • กราบสวัสดีค่ะ ท่าน ผอ.ประจักษ์ หนูไปลุยบางลี่วิทยา มาแล้วนะคะ แต่เสียดาย ท่าน ผอ.ไม่อยู่ ทราบว่าพาคุณแม่ไปทำบุญ อนุโมทนาสาธุนะคะ
  • สวัสดีค่ะ ท่านทศพล สบายดีไม๊พี่น้องเอ๊ยยยยยยย อิอิ
  • สวัสดีค่ะ ครูใหม่ บอกน้องพอกับน้องเพียงว่าป้าครูปูคิดฮอดแต๊ ๆ ค่า ^^
  • อนุโมทนาสาธุด้วยค่ะ คนไม่มีรากที่รัก เอ จะใช้คำไหนให้หวานตรงใจกว่านี้ดีน๊อ รักคิดถึงห่วงใยมากมายก่ายกอง 2 กอง 3 กอง อ่ะ อิอิ
  • สวัสดีค่ะ ท่าน อ.ฤทธิชัย ด้วยความระลึกถึงเช่นกันค่ะ

ภาพความหลังฝังใจในเรื่องเก่า           ยกมาเล่ากล่าวมาเข้าท่าดี

เป็นบทเรียนถอดมาว่าอย่างนี้              ตัวอย่างมีเข้าใจไม่หลงทาง                    

สวัสดีครับครู ปู ขาดคนส่งอาหารหลายวันแล้ว ให้อาหารคนถือศิลได้กุศลแรง น่ะ ครูปู

สวัสดีค่ะครูปูที่คิดถึงงงงงง.....

คงยุ่งนุงนังกับกิจกรรมมากมาย ตามประสาสาว Hyperactive...

ฝนตกทุกวัน ระวังสุขภาพด้วยนะคะ

คิดถึงมากค่ะ...เปลี่ยน!!!!

(^___^)

สวัสดีค่ะ  แวะมาด้วยความคิดถึง  ฝันดีนะคะ

มีอะไรจะให้ดู

แวะมาส่งความคิดถึงก่อนนอนค่ะ..หายไปนานนะคะ

เพราะน่ารักแบบนี้ ใครจะหมั่นไส้ก็ช่างเขาเถอะ

สวัสดีค่ะ

วันนี้คิดถึงมากค่ะ....55555....

แต่หาทางมาหาไม่ถูก...เฮ้อ...การเปลี่ยนแปลงย่อมเป็นนิรันดร์ ...

อ้อ...ต้องบอกว่าเป็นไปตามกฎไตรลักษณ์ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป...

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

คิดถึงมากค่ะ

(^___^)

เคยเป็นอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้นดีกว่า ไม่ต้องกลัวคนหมั่นไส้ค่ะ มาเยี่ยม คิดถึงนะคะ
มีผลไม้อร่อยมาฝาก ปลอบใจค่ะ


สวัสดีค่ะ ครูปูแวะมาทักทายค่ะ เวลาจะช่วยรักษาใจค่ะ

มาเดินเล่น...พร้อมหยอดความรักและความระลึกถึงค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

(^___^)

ดื่มกาแฟด้วยกันนะคะ

สวัสดีค่ะพี่ปูคนเก่ง

คิดถึงเลยแวะเข้ามาทักทาย สบายดีนะคะ

วันนี้คิดถึงจังค่ะ

สบายดีหรือเปล่าคะ

(^___^)

สวัสดีค่ะครูปู บางที่เราไม่รู้ตัวเลยนะคะ ด้วยความที่เราอาจจะมองโลกในแง่ดีมากๆ สนุกสนาน...

ขอบคุณนะคะที่ไปทักทายเป็นคนแรกในบันทึกแรกค่ะ

 

 

 

หวัดดีค่ะ

สบายดีนะค่ะ...ไม่ได้เจอหลายเดือน...แต่ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิมนะค่ะ

แวะมาหา

หอบเอาความคิดถึงมาให้

หาบเอาน้ำใจมาฝาก

อยากบอกครูปูว่า

 

 

 

 

คิดถึงค่ะ

 

สวัสดีค่ะ

มาเดินเล่น....บ้านเพื่อน....

และบอกว่า....เขียนบันทึกใหม่ได้แล้ว...อย่าอู้น่า....

คิดถึง ๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

(^___^)

ครูปู ชีวิตช่วงหนึ่ง ต้องพบวิบากกรรม แล้วเราทุกคนก็เป็นเหมือนชื่อ ก็ชื่อปู นี่ ก็ต้องไปแบบปูนั่นแหละ แต่ปูตัวนี้ ไม่ใช่ปูนาขาเก ก็แล้วกัน 555555555555555  เชื่ออาแป๊ะ  น่า  อี๊ต้องไล่ลี   อี๊เป็นคนลีที่เตี่ยภูมิใจ   ฮ่อ......

กลับมาแล้วคิดถึงครูปูจังเลยค่ะ

อยู่ไปอยู่มาพูดเป็นคำเดียวแล้วเรา

คิดถึงทู๊กคนเลยค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

(^_______________^)

รุ่นพี่ปะซะหมดสวยเลย แบบนี้เพื่อนยังคิดว่ามีนอกในอีกเหรอ 555 คือถ้าเขาปิ๊งเนี่ยต้องปะพองาม แบบว่ายังดูออกว่าหน้าตาเป็นไง นี่ล่อซะเต็มหน้า ...คนเรานะครูปู ตราบใดที่ไม่ได้ทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็ไม่ต้องรู้สึกอะไร เป็นตัวของตัวเองเต็มที่ได้ ไม่ต้องแคร์ ส่วนถ้าเราเป็นเราแล้วคนอื่นมาเดือดร้อนเอง คิดเองเออเองโดยไร้เหตุผลก็ช่างหัวมัน เราอย่าไปใส่ใจเพราะเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ ไว้ก็ผ่านไป บางทีเวลาก็ทำให้คนมันคิดออกขึ้นมาเอง ตอนอยู่ในสถานการณ์นั้นอธิบายให้ตายมันก็ไม่ฟังเราร้อก : )

อิอิ คุณซูซาน ขอบคุณค่ะ สำหรับความเห็นมันส์ ๆ และบ่งบอกความเป็นคุณซูซานได้ชั๊ดดดดชัด ครูปูขอร่วมเรียนรู้ไปด้วยคนนะคะ ได้เรื่องทำให้คนเข้าใจเนี่ยะล่ะค่ะ ที่มันยาก แต่ก็เป็นบางกรณีไปนะคะ ขึ้นอยู่กับว่าเคสไหนเราอยากใช้ความอดทนเท่าไหร่น่ะค่ะ  แต่ถ้าทำอย่างที่คุณซูซานว่าก็ดีนะคะ ง่ายดี ไม่วุ่นวาย อารมณ์นั้นก็เยอะเหมือนกันค่ะ จนบางทีต้องควบคุม  และลองหัดอดทน อดกลั้นกับบางคนให้มากขึ้นหน่ะค่ะ อิอิ

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี