twitter ไม่ใช่โปรแกรมที่ช่วยให้คนหนึ่งคนพูดกับคนอีกหนึ่งคน มันเกิดบริเวณความสัมพันธ์ที่ซ้อนทับกันอยู่เกิดขึ้น

พอดีผมได้อ่าน Paper เรื่อง Synchronous Broadcast Messaging ของ IBM แล้วทำให้รู้สึกถึงกลิ่นไอของ twitter ขึ้นมาทันที สำหรับหลายคนเว็บไซต์นี้อาจเป็นของใหม่ที่ยังไม่รู้ว่าจะนำมาใช้ประโยชน์อย่างไร ก็แค่โพสต์ข้อความสั้นๆ 140 ตัวอักษรลงในเว็บ แล้วทำไมหรือ? แต่สำหรับเหล่า innovator และ first adopter อีกนับร้อยนับพันคนในเมืองไทยที่ได้สัมผัสและรู้สึกชื่นชมกับปรากฏการณ์เครือข่ายทางสังคมของเว็บไซต์นี้ มันมีความซับซ้อนบนความเรียบง่ายที่เกิดขึ้น การตอบคำถามสั้นๆ อัพเดตว่าเรากำลังทำอะไรอยู่กับผู้ที่ติดตามเรา(follow) ทำให้เกิดการสื่อสารรูปแบบใหม่เกิดขึ้น ผมขอสมมติตัวละคร 4 ตัว ในการอธิบายนี้

เป็นต้นว่า นาย A ไป follow พี่ B และพี่ B ก็ follow กลับ ดังนั้นเมื่อ นาย A tweet อะไรไป พี่ B จะได้ยิน เช่นเดียวกันเมื่อพี่ B tweet นาย A ก็จะได้ยินด้วย

ในขณะเดียวกัน นาย A ได้ follow น้อง C แต่น้อง C หยิ่งไม่ได้ follow ตอบ ดังนั้นเมื่อนาย A tweet น้อง C จะไม่ได้ยิน แต่เมื่อใดที่ น้อง C tweet นาย A จะได้ยินฝ่ายเดียว

ความสนุกเริ่มขึ้นจาก น้อง C และคุณ D เกิดเป็นเพื่อนกัน และ follow ซึ่งกันละกัน ดังนั้นอยู่มาวันหนึ่ง น้อง C tweet ถึงคุณ D และนาย A ได้อ่านพอดี ก็จะทำให้ นาย A รู้ว่าน้อง C และคุณ D กำลังสนทนาเรื่องอะไรกันอยู่

ถ้าเผอิญคุณ D เกิดไป follow พี่ B และพูดคุยกัน หากนาย A มาอ่านเจอก็จะทำให้นาย A รู้ว่า พี่ B และคุณ D อาจจะรู้จักกันก็ได้

หากมองในเรื่องมิติแห่งการสื่อสาร twitter ไม่ใช่โปรแกรมที่ช่วยให้คนหนึ่งคนพูดกับคนอีกหนึ่งคน มันเกิดบริเวณความสัมพันธ์ที่ซ้อนทับกันอยู่เกิดขึ้น ซึ่งประเด็นที่น่าสนใจคือ

ก: twitter ช่วยประหยัดเวลาทำให้การสื่อสารมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
ข: twitter ทำให้เราถูกละเมิด privacy กลายเป็นบุคคลสาธารณะไป

แล้วคุณหละคิดอย่างไร How do u think?

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม: twitter.com