ไม่ว่าเวลาไหน และที่ใด พลังแห่งการกอดก็ยังใช้ได้ดีเสมอ คริ..คริ..

 

 

 

(หลังพักรับประทานอาหารกลางวัน)

ฮือๆๆๆๆๆ  ฮือๆๆๆๆๆ  ฮือๆๆๆๆๆ

ครูขา....แบมปวดท้องค่ะ

เป็นเสียงของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ  คนหนึ่งที่ดังมาแต่ไกล(ดังมากๆๆๆๆๆ) สลับกับเสียงร้องไห้ของเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง (ดังไม่แพ้กัน) ในขณะที่ครูตุ๊กแกกำลัง สาละวนอยู่กับการผลิตบัตรคำอิเล็กทรอนิกส์เพื่อเตรียมจัดนิทรรศการงาน ศิลปหัตถกรรมนักเรียนภาคกลางและภาคตะวันออก , ตรวจเช็คจำนวนของรางวัลบนเวทีเพื่อใช้ในงานวันเด็กว่ามีอะไรบ้าง ต้องจัดหาอะไรเพิ่มเติมบ้าง , จัดทำวารสารท่าไชยสัมพันธ์ประจำเดือนธันวาคม(จะสิ้นเดือนอยู่แล้วยังไม่เสร็จเลย ฮือๆๆๆ  แงๆๆ  งืดๆๆ) (อยากมีสัก 10 มือ แต่มานึกอีกที กลัวเวลาว่างงานแล้วไม่รู้จะเอาไปเก็บไว้ที่ไหน คริ...คริ)

เมื่อหันไปก็เห็นแบม เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆผิวขาวหน้าตาน่ารัก  เพิ่งย้ายมาเมื่อต้นเทอม2 (ครูตุ๊กแกแอบตั้งชื่อให้ว่า เหม่อศรี  คู่กับนายชินจัง เหม่อศักดิ์ ไม่ต้องบอกนะคะว่าทำไม คริ..คริ  )  แบมเดินร้องไห้มาพร้อมกับเพื่อนๆอีกโขยงใหญ่ๆ ประมาณว่าตามมาให้กำลังใจกันค่ะ เมื่อเห็นครูตุ๊กแกจากทีร้องฮือๆๆๆ  ก็เป็น ฮื้อๆๆๆ ฮื้ออออออออออออออออ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ครูตุ๊กแกจึงดึงแบมเข้ามากอดแล้วใช้มือลูบท้องแบม  แบมบอกว่าปวดมาตั้งแต่เช้าแล้ว  ครูตุ๊กแกค่อนข้างกังวลเพราะดูจากสีหน้าแล้วแบมจะปวดมาก  กลัวจะเป็นไส้ติ่งอักเสบค่ะ  จึงถามว่าปวดแบบไหน  ปวดทั่วท้อง หรือปวดเฉพาะข้างขวา พร้อมคลำไปตามจุดต่างๆประกอบคำถามให้แบมเข้าใจง่ายๆ แบมบอกว่า  ปวดทั่วท้องค่ะ  จากความกังวล  เริ่มกลายเป็นความขำค่ะ  ก็พอจะเดาสาเหตุที่แบมปวดท้องได้แล้ว

ครูตุ๊กแก : เมื่อเช้าแบมทานข้าวมาหรือเปล่าคะ (สวมบทนางฟ้าใจดี อิ..อิ..)

      แบม : ..................................................

ครูตุ๊กแก : เร็วบอกครูก่อน เมื่อเช้าแบมทานข้าวมาหรือเปล่า

      แบม : ไม่ทานค่ะ

อิ..อิ..สวมบทนางฟ้าใจดี(ที่)ประสงค์ร้ายทันที  จะอธิบายถึงผลเสียของการไม่ทานข้าวเช้าแบบสวมวิญญาณหมอก็กลัวแบมจะไม่เข้าใจ(จริงๆแล้วอธิบายไม่ถูกต่างหาก)  เอาแบบมั่วๆสไตล์ครูตุ๊กแกแล้วกัน

            “ ในท้องของเรามีน้ำอยู่  พอเราไม่ทานข้าวเช้า  น้ำก็จะหิวแล้วก็จะกัดๆๆๆๆๆๆ ของที่อยู่ในท้องเรา  ทำให้เราปวดท้อง ”  จริงด้วยค่ะ  หนูเคยเป็น  ผมเคยเป็น  เสียงเพื่อนๆที่มาให้กำลังใจแย่งกันพูด(แหม....เคยเป็นกันขึ้นมาทันทีเชียวล่ะ)

“ ใช่ค่ะ...พอเราทานข้าวกลางวันลงไป  น้ำก็ดีใจแย่งกันกินของที่เราทานลงไปกันใหญ่  ต้องรอให้น้ำเขากินจนอิ่มสักพักแบมก็จะหายปวดท้อง  แล้ววันต่อไปก็ต้องทานข้าวเช้ามาทุกวันไม่งั้นน้ำในท้องจะหิว แล้วทำให้เราปวดท้องอีก ”  เป็นไงคะทฤษฎีของครูตู๊กแกมั่วได้ที่ดีไหมคะ คริ..คริ.....

            แต่ว่าได้ผลค่ะ  เพราะหลังจากใช้มือลูบท้องแบมไป  กอดแบมไป  หลอกล่อด้วยทฤษฎีมั่วๆของตัวเองไป  แบมหยุดร้องเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วกลับขึ้นห้องไปแต่โดยดี

            ก่อนไป

            ไก่อู : แล้วเมื่อไหร่ครูตุ๊กจะขึ้นห้องซะทีล่ะครับ (อ้าว........ดุครูซะงั้น)

     ครูตุ๊กแก : ชั่วโมงนี้วิชาอะไร

            ไก่อู : ศิลปะครับ

     ครูตุ๊กแก : ศิลปะแล้วเกี่ยวอะไรกับครูล่ะ ไม่ได้สอนศิลปะนี่  ว่างครับว่างขอโทษ

            ไก่อู : (ทำหน้าค้อนๆ  แล้วเดินบิดก้นกลับไป) 

   อิ..อิ...โสน้าหน้า  เล่นกะใครไม่เล่น  คริ..คริ

หลังจากหมดชั่วโมงศิลปะ  ครูตุ๊กแกก็ขึ้นห้องสอน

     ครูตุ๊กแก :  แบม...หายปวดท้องยัง

แบมไม่ตอบ  แต่ยิ้มอายๆ

           หลิว : ตอนลงไปหาครูเขาร้อง  แต่พอขึ้นมาไม่ร้องครับ

    ครูตุ๊กแก :  ก็ครูเสกคาถา  โอมเพี้ยงให้แบม

          ไก่อู :  ตอนเดินกลับมาแบมเขาหัวเราะครับ

            เป็นไงคะ   คาถาครูตุ๊กแก  ขลังไหมคะ  ไม่ว่าเวลาไหน และที่ใด  พลังแห่งการกอดก็ยังใช้ได้ดีเสมอ คริ..คริ..

มามะ...มากอดกันหน่อยดีไหม คริ..คริ  ^_____^