เช้านี้คนข้างกายตื่นเช้าพร้อมผู้เขียน เพราะมีงานแต่เช้า จึงได้มีเวลาดื่มกาแฟด้วยกัน อากาศเช้านี้เย็นสบายเพราะเมื่อคืนฝนตกมากทีเดียว
เราดื่มกาแฟไปคุยกันไปจนกาแฟของผู้เขียนเกือบหมดถ้วย พลันหางตาผู้เขียนก็เห็นความเคลื่อนไหวที่นอกชาน แวบแรกนึกว่าเป็นน้องหมาที่ไหนขนสีแปลกแอบขึ้นมาบนบ้าน เห็นแค่หลังขนสีเทาๆมีแซมน้ำตาลอ่อนๆ ที่ไหนได้พอเขาขยับตัวพ้นคอกต้นไม้กลางนอกชาน ไม่ใช่คุณหมา แต่เป็นคุณ “ลิง”
บอกได้เลยว่าเป็นตัวเดียวกับที่เคยมาเยือน นี่มาติดกันเป็นปีที่สามแล้ว
เรื่องตื่นเต้นคือ ปีนี้มาแบบกล้ามาก เขาเดินสี่ขามาที่ศาลาอย่างสบายใจราวได้รับเชิญ ระหว่างที่เราสองคนตกตะลึง เขาตัวใหญ่ อ้วนสมบูรณ์ ขนฟู แต่ไม่มีท่าทางก้าวร้าวแต่อย่างใด เราจึงนั่งเฉยๆ เรานั่งที่โซฟาด้วยกัน เขาก้าวขึ้นไปนั่งที่เก้าอี้เดี่ยวด้านข้าง แบบนั่งเฉยๆ มาร่วมวงสบายใจ แล้วค่อยก้าวข้ามไปนั่งบนโต๊ะตรงกลางที่เราวางกาแฟและขนมปังปิ้ง ซึ่งเราทานกันหมดแล้ว ผู้เขียนเลยคุยกับเขาว่ามาอย่างไร ขนเปียกมาเชียว เหนื่อยหรือ หิวมั้ย นั่งหาวเห็นเขี้ยวขาวโง้ง
คนข้างกายผู้เขียนไม่ทราบปรารถนาดีหรือเอาตัวรอด บอกว่าจะลงไปหาผลไม้มาให้ ทิ้งให้ผู้เขียนนั่งคุยกับลิง! เขานั่งหันหน้ามาทางผู้เขียน หันหลังให้แม่น้ำ ผู้เขียนก็ไม่ถึงกับกลัว แต่ไม่ค่อยอยากไว้ใจ ไม่ทราบจะทำอย่างไร เลยพยายามไม่เคลื่อนไหวให้เขาตกใจ เขานั่งมองโน่น มองนี่ สลัดขนที่เปียก คงเปียกน้ำจากใบไม้ระหว่างที่เลาะลัดมาตามต้นไม้
เมื่อนั่งอยู่นานคงเบื่อ หาวแล้ว หาวอีก เขามองมาที่ผู้เขียนแล้วเดินสี่ขาตรงมาเอาขาหน้าข้างหนึ่งมาท้าวบนตักผู้เขียน อีกมือดึงแก้วกาแฟที่ผู้เขียนถืออยู่ไปดม คงไม่นิยมดื่มกาแฟยี่ห้อนี้ เขาเลยปล่อยมือ แล้วเดินลงจากตักออกจากศาลา

เขาลงบันไดไปได้สองขั้น คนข้างกายผู้เขียนมาพอดีพร้อมแอบเปิ้ลผ่ามาเป็นเสี้ยวๆ ไปยื่นวางให้ใกล้ๆ เขาตกใจที่เห็นมีดในมือคนข้างกายใช้ผ่าผลไม้(ไม่ฉลาดที่ทำแบบนี้ คือถืออาวุธเข้าใกล้สัตว์) เลยแยกเขี้ยวขู่ คนข้างกายก็ตกใจถอยหลังล้มจ้ำเบ้า พอคนถอย เขาก็คว้าแอบเปิ้ลไปกินชิ้นหนึ่ง แล้วเดินลงเลี้ยวซ้ายไปตามทางลงท่าน้ำ น้องหมาคงได้กลิ่นแต่ยังไม่ได้ออกจากกรง เห่ากันขรม เขาก็จากไปเงียบๆเหมือนเมื่อมาถึง
เสียดายจริงๆ ตอนที่นั่งตรงข้ามกันใกล้มาก ไม่ได้หยิบกล้องมาไว้
เป็นความรู้สึกที่ดี ที่เราก็ไม่ได้ตกใจกลัวเขา ใจนึกสงสาร เวทนา และเขาก็เข้าใกล้เราอย่างไม่ได้ประสงค์ร้าย
ปีหน้าจะมาแบบไหนนะนี่
สวัสดีครับ
เขากล้าหาญมากครับ ผมคิดว่าสัตว์ซึมซับพลังบางอย่างของคน เขารับรู้ได้ว่า สถานที่นี้อบอุ่น ปลอดภัย
หากเขายกกาแฟขึ้นมาซด ..คงตื่นเต้นมากกว่านี้นะครับ :)
ผมคิดตามเรื่องเล่า ตื่นเต้นไปด้วยเลยครับ
มาร่วมยินดี...อย่างปิติ..ต่อปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นค่ะพี่นุช...
พลังแห่งความเมตตา...เผื่อแผ่...สู่สิ่งต่างๆ รอบด้าน...
(^____^)
ขอบคุณนะคะสำหรับเรื่องเล่าดีดี เช่นนี้
ระลึกถึงพี่นุชค่ะ
กะปุ๋ม
เป็นเช้าที่สบาย ๆ นะคะ
พลังแห่งความเมตตาคงแผ่ถึงน้องลิง...เหมือนเช่นกะปุ๋มว่า...
นับวัน..ชีวิตเราไม่ห่างจากสรรพสัตว์ สรรพสิ่งรอบข้าง..นะคะ
ดูแลตัวเองด้วยค่ะ
ยิ้ม..ยิ้ม..
ลิงก็ลิงจั๊กๆๆ รักก็รักจริงๆ ถ้า.. ลิงไม่จั๊ก เขาเรียกว่ารัก ไม่ จริง..
มาร้องเพลงตอนเที่ยงๆๆ ให้ฟัง ค้าบ..
ลิงมาอีกแล้ว งานนี้เข้าใกล้ระยะเผาขน พี่นุชใจกล้ามากเลย ลิงนี่เอาอารมณ์แน่นอนไม่ได้นะคะพี่ อย่าประมาทจะดีที่สุด งับมาทีนี่เรื่องยาว แต่ที่ทำแบบไม่แตกตื่นตอนอยู่ใกล้ๆ น่ะดีแล้ว ถ้าเป็นหนูคงไม่ปล่อยจนเดินมาระยะใกล้แบบนี้
เคยโดนลิงรังแกอยู่สองครั้ง ครั้งแรกเด็กเล็กราวหกเจ็ดขวบ พ่อปล่อยให้นั่งอยู่ในรถกับน้องชายเพราะไม่ยอมลงไปที่ศาลพระกาฬ เปิดหน้าต่างแง้มไว้ ลิงปีนเข้ามาแย่งขนมจากมือ หนูกับน้องกลัวซะร้องไห้กระจาย
อีกครั้งนึงก็ตอนไปตาม่องล่าย จ.ประจวบฯ เดินทางไกลเข้าค่าย เจอลูกลิงวิ่งมาฉกถุงขนม ยื้อกันอยู่ พอมันแยกเขี้ยวใส่เลยต้องปล่อย หนูโมโหเอากระป๋องเป๊บซี่ขว้าง แต่ดันแม่นมากโดนเต็มหัวกลิ้งเลย จากนั้นทุกคนต้องเผ่นสุดชีวิตเพราะมันฮือกันลงมายกฝูง ต้องวิ่งลงน้ำกันถึงรอด โดนเพื่อนด่ายับ งานนั้นทั้งเปียกทั้งขำทั้งโมโห
อ่านแล้วลุ้นแทบแย่ครับ
ยังมีใจถ่ายรูปอีก แสดงว่าควบคุมจิตใจได้ดีมากครับ
เค้าว่ากันว่าความรู้สึกนึกคิดสามารถสื่อและถ่ายทอดกันได้ทั่วจักรวาล อิอิ
ลิงตัวนี้ดูจ้ำม้ำกว่าที่มาคราวก่อนนะคะ ^^ สงสัยเป็นฤดูท่องเที่ยว คิดว่าบ้านพี่นุชเป็นรีสอร์ท น้องลิงเลยมาแวะพักและทักทายกันเป็นประจำปี อิอิ หรือจะคิดถึงเจ้าของบ้านแสนสวยก็ไม่รู้เนอะ ....
ปีหน้าคาดว่าจะมาเป็นคู่ค่ะ ต้องมีคู่ตามมาเที่ยว หิ้วกระเช้าดอกไม้-ผลไม้มาฝากพี่นุชแน่ๆ ^^
สวัสดีครับ
พี่นุชค่ะ แสดงว่าสถานที่นี่เป็นธรรมชาติ สงบ ร่มรื่น เจ้าจ๋อเลยขอเข้ามาเยี่ยมค่ะ :) ตั้งชื่อแล้วหรือยังค่ะ อิอิ
สวัสดีค่ะพี่นุช
แสดงว่าเจ้าลิงคิดว่าพี่นุชเป็นเพื่อนเก่าแน่นอนค่ะ เพราะเค๊าไม่กลัว เอามือมาวางที่ตักแถมเอาแก้วไปดมดูอีกต่างหาก ท่าทางจะมีแววฉลาดนะคะ
อ่านแล้วได้ยิ้ม น่าัรักดีค่ะ เคยได้ยินแต่ลิงแย่งหมวก แย่งแว่นตา ดึงนั่นนี่ แสดงว่าตัวนี้ไม่อดอยาก อ้วนท้วน เลยมาแบบนุ่มนวล..อยากมีส่วนร่วมค่ะ..คิดเองเออเอง..ชอบจังค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่มาช่วยกันลุ้นค่ะ
ปีทีแล้วเขาตอนเดือนพฤศจิกายนค่ะ เขียนเล่าไว้นำมาบอกสมาชิกผู้มาเยี่ยมเยียนที่อาจยังไม่ได้อ่านค่ะ
http://gotoknow.org/blog/riverlife/145882
เดี๋ยวจะกลับมาตอบต่อนะคะ
พี่นุชคะ
ดูสีหน้าลิงตัวนี้แล้ว คงมีความลับในใจอยากบอกนะคะ
ดูหน้าเขาเศร้าจังค่ะ
ปีก่อนหน้าตาเป็นแบบนี้ไหมคะ ดูจากบันทึกเดิมเห็นไม่ชัดน่ะค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ
สิงห์ป่าสัก เห็นบรรยากาศฉากหลังเป็นท้องทะเลสีสดใส เสียดายจังที่ไม่ได้ไปร่วมงานด้วยที่ภูเก็ตนะคะ
นั่นซีคะ เสียดายจริงๆ ปกติจะดื่มกาแฟเสร็จเรียบร้อย จึงจะเดินไปหยิบกล้อง แล้วค่อยลงไปข้างล่าง
ขอบคุณที่มาเป็นคนแรกเลยค่ะ