ใจหายแวบเลยเพราะคิดว่าต้องทึ้งแล้วละ พอเจอแล้วจึงทิ้งกันไม่ลงเพราะมันเป็นของคู่กันไงละ.

ขาดคู่แล้วรู้สึก..?ตอนอยู่ด้วยกันนี่มองไม่เห็นเลยละ กับมองเห็นความงามอยู่ในตู้กระจกนะ ยิ่งมาจากนอกด้วยแล้วสวยงามดีแท้

ในช่วงวันหยุดเด็ก ๆ ชอบกลับบ้านและไปยังโรงขายน้ำแข็งของคุณป้าพวกเขานะ วันหนึ่ง ๆ จะได้ยิน เสียงโม่บดน้ำแข็งก้อนโตดังกรึ่งกรั่ง ๆ

ก่อนที่น้ำแข็งที่แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจะไหลขึ้นเป็นทางยาวตามเกลียวล้อที่ฉุดขึ้นไปจนได้ที่แล้วก็ตกลงมายังถังรถกะบะเก่า ๆที่ขับเข้ามาจอดรอรับเลยเรียกว่ารถน้ำแข็งนะ

 เป็นสิ่งที่เด็กน้อยสนใจยืนดูมากแล้วสงสัยเขาเอาน้ำแข็งไปทำอะไรโดยขอขึ้นรถบรรทุกน้ำแข็งไปด้วยเป็นการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ดี วันนั้นผมเลยอุ้มเด็กน้อยขึ้นรถไปพอถึงกลางทางรู้สึกได้ว่าขาดคู่ซะแล้ว..พอไปถึงท่าเรือจอดมีเรือประมงลำใหญ่รออยู่เพื่อรับน้ำแข็งออกทะเลไงละ

เมื่อนั่งรถเปล่าน้ำแข็งกลับมายังที่เดิมเลยบอกคนขับว่าช่วยดูกลางทางเพื่อเจอคู่ตรงที่เรารู้สึกได้นะ จมรถวิ่งไปจอดที่เดิม คนขับรถชี้ให้ดูนั้นไงละ...ใจหายแวบเลยเพราะคิดว่าต้องทึ้งแล้วละ พอเจอแล้วจึงทิ้งกันไม่ลงเพราะมันเป็นของคู่กันไงละ...

รองเท้าเด็กทำตกเหลือติดเท้าเพียงหนึ่งข้างนะ...ดีที่ไม่ตัดสินใจเหวี่ยงทิ้งตอนอยู่บนรถ เอาไว้ทำไมละ แต่อดใจค้นหาจนสุดท้ายดันมาเจอจนได้..ฮิ ฮิ ฮิ.