16 พฤษภาคม ในที่สุดวันระทึกใจก็มาถึง วันนี้แล้วซินะที่จะได้ไปสัมผัสสวนป่าแล้ว เช้าฉันจัดการตัวเองด้วยการขนสัมภาระติดตัวไปกินอาหารเช้ากับครอบครัว แล้วจึงเลยต่อไปร.พ. แวะไปดูสถานที่ห้องประชุมว่า มีใครพร้อมรออยู่ ปรากฏว่าผอก.มาก่อนแล้ว กำลังกำกับให้เลขาฯ ตรวจตรารายชื่อผู้ที่มา คัดชื่อคนที่ไม่มาออกไปจากบนโต๊ะ ฉันเข้าไปช่วย ตรวจตราแทนให้ เพื่อให้ท่านได้ไปรออยู่ ณ จุดด้านหน้า ปรากฎว่าโปรแกรมเปลี่ยนอีกแล้ว 9 โมงกว่าเหล่า ผอก.จึงจะมาถึง มาแล้วจะเข้าห้องประชุมกันจนนำเสนอเสร็จทั้งหมด
ฉันคิดในใจว่า มันน่าจะฉุกละหุกน่าดูนะ เรื่อง 6 เรื่องจะถูกนำเสนอ แล้วมันจะเสร็จก่อนเวลานัดรถได้ยังไง ในที่สุดตัดสินใจอยู่รอไปจนถึงเวลาแล้วค่อยปลีกตัวออกมาน่าจะดีที่สุด นั่งในห้องประชุมจนถึงเวลาก็มาตามทีมขึ้นรถ มาสนามบินพร้อมกัน เช็คอินแล้วจึงโทรบอกให้พี่จุ๋มรู้ว่า เริ่มเดินทางแล้วนะ ถึงกรุงเทพฯในช่วงไม่เกินบ่าย 2 โมง พี่จุ๋มเลยบอกว่า ให้รออยู่ดอนเมือง พี่จะไปรับเลย พร้อมแจ้งใหม่มาว่า เปลี่ยนแผนเดินทางใหม่ จะนั่งรถลุงเอกไปพร้อมกับทีมสุพรรณ เอาก็เอาฉันคิด ก็จะทำยังไงเล่า สวนป่าไม่รู้จัก พี่เอาไงก็เอากัน ไปแก้ปัญหากันตอนลุงเอกมาดีกว่า
เครื่องวันนี้ดีมาก ไม่ช้าเลยสักนิด ตรงดิ่งมาเร็วไว ถึงก่อนเวลานัดหมาย ถึงดอนเมืองก็โทรถามพี่จุ๋มว่า จะหาอาหารกินตรงไหนดี รอเวลาพี่มารับ แหม! พี่จุ๋มน่ารัก พี่บอกว่าไม่ต้อง พี่ทำก๋วยจั๊บญวนไว้รอที่บ้านแล้ว เดี๋ยวพี่ออกไปรับ รอกันอยู่ที่ดอนเมือง ไม่นานพี่ก็ถึง
เมื่อพี่จุ๋มมาถึง ก็ได้แจกกอดกัน แล้วช่วยกันขนของขึ้นบรรจุไว้ท้ายรถ เข้าไปนั่งแล้วอึ้ง ก็ชามก๋วยเตี๋ยวญวนมันตั้งอยู่ข้างเบาะพี่จุ๋มมีรอยกินค้างไว้จวนจะถึงก้นชาม เหตุที่อึ้งเพราะใจมันตื้นตันพี่เขาให้ใจกับเราขนาดนี้เลยหรือ พี่จุ๋มเห็นฉันมองไปที่ถ้วยก๋วยจั๊บแล้วคงเขินละมั๊ง จึงเล่าออกมาว่า วันนี้พี่ยุ่งตั้งแต่เช้า เลยต้องฟาดก๋วยจั๊บมันในรถนี่เอง ฉันเลยบอกไปว่าพี่จัดการมันให้อิ่มก่อนแล้วค่อยไปต่อกัน
บ้านพี่เขาน่ารัก มี 2 สาวอยู่ช่วย ชื่อน่ารักทั้งคู่ ดูหน้าตาแล้วไม่ได้คิดหรอกนะว่าไม่ใช่คนไทย ไปถึงบ้านแล้วเราได้กินก๋วยเตี๋ยวญวนอร่อย บางคนฟาดเข้าไปตั้งหลายชามจะบอกให้ กินเสร็จแล้วนั่งคุย และเข้า G2K บ้างเพื่อติดตามสถานการณ์ รอจนเกือบบ่ายสาม ทีมสุพรรณก็มาถึง ฉันตามพี่จุ๋มไปรับที่โฮมโปรปากซอยเข้าบ้าน วนไปมา 1 รอบจึงได้เจอะเจอกัน แล้วก็เลยได้กอดหนูจิเป็นคนแรกของคนสุพรรณ พอไปถึงบ้านพี่จุ๋ม ฉันชวนเจ้าจิเข้าบ้าน พอเปิดประตูดังผาง อีหนูก็ร้องลั่น ป้าหมอเจ๊ใครกัน นั่งอยู่เต็มทั้งบ้าน ก็เลยบอกไปว่า เขามาจากกระบี่กัน เดี๋ยวหนูกินก๋วยจั๊บก่อน ครูพิสูจน์ น้องโจ้ปรากฏว่า อีหนูไม่ยอมกินผักเลยแฮะ ใส่ผักไปเท่าไร ตักใส่ชามเจ้าโจ้หมด
ระหว่างรอลุงเอก ทีมกระบี่ชวนกันสำรวจต้นไม้ที่พี่จุ๋มปลูกไว้ อีหนูก็นั่งเล่นนั่งอ่าน G2K ไปพลางๆ เบื่อๆก็ออกนอกบ้านไปเล่นกับหมาป้าจุ๋ม ฉันเลยได้โอกาสให้ทำความรู้จักกัน เขินกันอยู่สักครู่เดี๋ยวเดียวก็ได้ยิน เสียงทายเกมกันใหญ่ ส่วนพี่จุ๋มตามข่าวลุงเอกได้ว่า วันนี้ลุงเอกเครียด มีประชุมยืดยาว
5 โมงเย็นรถลุงเอกก็โผล่มาให้เห็น มาแล้วก็กอดกันก่อน แล้วจึงช่วยกันจัดที่นั่งและจัดของเอาใส่รถ จัดกันไปจัดกันมา ในที่สุดก็ลงตัว โจ้เลยโชคดีไม่ต้องนอนเป็นแมวนอนหวดขดตัวอยู่เบาะหลัง ลุงเอกเติมพลังจากก๋วยเตี๋ยวญวนเรียบร้อย ก็เริ่มเตรียมเดินทาง ตกลงว่าวันนี้ ฉันโชคดีได้นั่งรถที่มีคนขับรถเป็นถึงนายพลเอกเช่นเดียวกับครูพิสูจน์
หนูจิบอกทางไปตลอด ไม่หลงเลยค่ะคราวนี้ เด็กอะไรไม่รู้ ตื่นเต้นได้น่าดู จ้อได้ตลอดทางได้ยังไง ลุงเอกแซวไปว่า พูดจนหูซ้ายของลุงเอกน้ำลายท่วมเลยละ ถึงสวนป่าราว 5 ทุ่ม มีรถมาถึงก่อน มารู้ทีหลังว่าเป็นทีมดงหลวง ไชโย้ ในที่สุด ก็ได้มาเหยียบสวนป่าแล้วค่ะ
มาถึงก็ได้กอดพ่อครูบาสมใจที่คิดถึง เจอคนเสียงเหน่ออีกคน ตัวเล็กๆน่ารัก ดูยังไงหน้าตาก็ไม่เหมือนในบล็อกสักนิด สงสัยต้องเปลี่ยนรูปเหมือนหมอเบิร์ดอีกคน
สวนป่าช่างรู้ใจ สวมพวงมาลัยดอกไม้ให้ แล้วก็เชิญกินข้าว กินข้าวอยู่สักครู่ ทีมพิษณุโลกก็มา ทีนี้แหละมหกรรมกอดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
สวัสดีค่ะ อาจารย์
วันนี้นัดกันนอนดึกรึป่าวคะ
เสียดายได้ไปเจอ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันเลย บุญมีแต่กรรมบัง แถวบ้านเรียกกันแบบนี้ :-))
จะไปช่วยพ่อครู วัน นศ.แพทย์มาอีกหรอคะ
คนสวย เดือนหน้าคงไปไหนไม่ได้ คงต้องฝึกเขียนแบบประเมินตนเองกันค่ะ :-((
สวัสดีครับ
วันนี้คนนอนดึกหลายคน
แวะมาอ่านบันทึกของคุณหมอ
ตะกี้ก็เปิดดูรายการทีวี ฟังลุงเอกพูด
นอนหลับฝันดีนะครับ
ติดตามกระบวนการค่ะ ^ ^
มาซึมซับบรรยากาศกับความรู้สึกดีๆครับ
ผมไม่ได้เขียนบันทึกเลย แค่อ่านอย่างเดียวแต่ละวันก็แทบจะหมดเวลาแล้ว ตาลายไปหมดยังกะข้าวตอกแตก อิอิ เขียนกันน่าดู
ช่วงนี้ทำไมงานเยอะก็ไม่รู้มีสำนวนทุกวัน แถมงานสังคมไม่รู้เป็นอะไร งานบวช งานแต่ง งานศพ เมื่อสองวันก่อนพ่อเพื่อนตายศพหนึ่ง แม่เพื่อนตายศพหนึ่ง เมื่อวานไปบรรยายที่พังงามาทั้งวัน ขากลับแวะงานศพแม่เพื่อนอีก
ได้รับหนังสือเชิญให้สมัครเข้าเรียนหลักสูตรเสริมสร้างสังคมสันติสุข รุ่น ๑ สถาบันพระปกเกล้าเมื่อวานดีใจครับ วันนี้รออธิบดีเซ็นเอกสารก็จะส่งได้แล้ว จะได้กลับไปเป็นนักศึกษาอีกรอบหรือเปล่าก็ไม่รู้ อิอิ
ผมดีใจมากๆๆที่ได้เห็นหมอเจ๊ตัวจริง...สวยและใจดีด้วย
สวัสดีครับ
มาตามเก็บรายละเอียดเส้นทางชีวิตครับน้องหมอเจ๊
สวัสดีครับ
มาซึมซับบรรยากาศค่ะ ดีจริงๆๆๆ